புதிய தலைமைச் செயலக கட்டிடமும், டாஸ்மாக் பாரும்

எதிர்க்கட்சித் தலைவர் செல்வி ஜெயலலிதா, புதிய தலைமைச் செயலக கட்டிடம் பார்த்தாலே அருவருப்பாக இருக்கிறது என்றும், 2011ல் அதிமுக ஆட்சி அமைத்ததும், பழைய புனித ஜார்ஜ் கோட்டையில் தான் ஆட்சி அமைப்பேன் என்றும், புதிய கட்டிடத்தை பயன் படுத்தப் போவதில்லை என்றும் அறிவித்துள்ளார்.

ஒரு வேளை, 2011ல் அதிமுக ஆட்சி அமைக்கும் பட்சத்தில், இந்தப் புதிய தலைமைச் செயலக கட்டிடத்தை என்ன செய்வது என்ற கேள்வி எழுகிறது. இது தொடர்பாக சவுக்கு ஆராய்ச்சியில் இறங்கிய போது, கிடைத்த ஆலோசனைகள் இதோ.. … ….

தமிழகம் முழுக்க, அரசு டாஸ்மாக் கடைகளை திறந்து வைத்திருந்தாலும், ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டல்களில் இருப்பது போல சிறந்த பார்கள் எங்குமே இல்லை. புதிய தலைமைச் செயலக கட்டிடத்தில் உள்ள சட்டசபை வளாகம், குளிர் சாதன வசதியோடு, ஸ்பான்ஞ் வைத்த இருக்கைகளோடு, மேசைகளோடு இருப்பதால், இந்தப் புதிய தலைமைச் செயலக கட்டிடத்தை டாஸ்மாக் பார் என்று அறிவிக்கலாம்.




இப்போது சட்டசபை நடக்கும் நாட்களில் உறுப்பினர்கள் எப்படி உளறுகிறார்களோ, அதே போல “குடி“ மக்கள் அனைவரும் உளறுவது பொருத்தமாக இருக்கும். ஆனால் சட்டசபை போல அல்லாமல் ஆண்டில் சில நாட்கள் மட்டும் நடக்காமல், வருடம் முழுவதும், ஜே ஜே என்று கூட்டம் இருக்கும். காந்தி ஜெயந்தி, மகாவீர் ஜெயந்தி போன்ற நாட்களில் மட்டும் விடுமுறை விடலாம்.


ஓவராக குடித்து விட்டு, சளம்பும் குடிமக்களை, இப்போது உள்ள அவைக் காவலர்களை வைத்தே, தூக்கி வெளியே போடலாம். இப்போது நடுநாயகமாக சபாநாயகர் உட்கார்ந்திக்கும் இடத்தையே கிச்சனாக்கி, அங்கே சைடிஷ் ஐட்டங்களை சமைக்கலாம், இவ்வாறு சமைப்பதால், பார் முழுக்க, உணவுப் பொருட்களின் வாசனை பரவி சேல்ஸ் அதிகரிக்கும்.


இந்த பார் திறக்கப் பட்டால், உலகத்திலேயே பெரிய பார் என்று, பாரெல்லாம் புகழும் அளவுக்கு, தமிழகத்துக்கு பெருமை வந்து சேரும். இக்கட்டிடத்தை திறக்கும் முன்பு செட் போட்ட, தோட்டா தரணியையே வைத்து, உள் அலங்காரம் செய்யலாம்.


ஓவராக குடித்து விட்டு “மட்டை“ ஆகும், குடிமக்களை, புதிதாக கட்டப் பட்டுள்ள சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் விடுதியிலேயே குறைந்த கட்டணத்தில் தங்க வைக்கலாம். இப்போது சட்டமன்ற உறுப்பினர்களை ஏற்றிச் செல்வதற்காக, மாநகர போக்குவரத்து கழகம் இயக்கும் பேருந்தினை பெரும்பாலான உறுப்பினர்கள் பயன்படுத்துவதில்லை என்பதால், கோயம்பேடு முதல், சென்னை நகரின் பல்வேறு இடங்களிலும் இருந்து, இந்த பாருக்கு, பேருந்துகள் ஏற்பாடு செய்யலாம்.


பத்திரிக்கையாளர்கள் பல பேர், சென்னை நகரின் மோசமான டாஸ்மாக் பார்களிலும், ப்ரஸ் கிளப் அருகிலும், தண்ணியடித்து மிகுந்த கஷ்டத்துக்கு உள்ளாவதால், தற்போது உள்ள பத்திரிக்கையாளர் மாடத்தை, பத்திரிக்கையாளர்கள் தண்ணியடிப்பதற்கு மட்டும் என்று அறிவித்து விட்டால், பத்திரிக்கையாளர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவது மட்டுமல்லாமல், தமிழ்நாட்டில் பத்திரிக்கை சுதந்திரம் காக்கப் பட்டு விட்டது என்று சந்தோஷப் படுவார்கள்.

இந்தப் பகுதிக்கு “தண்ணீர் தேசம்“ என்று பெயர் வைக்கலாம்.


தற்போது, உயிரியல் பூங்கா, சென்னையை அடுத்த வண்டலூரில் அமைந்திருப்பதால், பொது மக்கள் அவ்வளவு தூரம் சென்று விலங்குகளை பார்க்க சிரமப் படுகிறார்கள்.




அதனால், புதிய தலைமைச் செயலக வளாகத்தை உயிரியல் சரணாலயமாக மாற்றி அறிவிக்கலாம். சபாநாயகர் அமரும் இருக்கையில், சிங்கத்தின் கூண்டை அமைப்பது மிகப் பொறுத்தமாக இருக்கும்.


திடீரென்று விலங்குகளுக்குள் சண்டை ஏற்பட்டு ஒன்றை ஒன்று அடித்துக் கொண்டால், சட்டசபை நடப்பது போன்ற உணர்வையே ஏற்படுத்தும். மேலும், விலங்குகள், தங்கள் பாஷையில், குய்யோ முறையோ என்று கத்துவது, சூடான விவாதம் நடப்பது போன்ற ஒரு தோற்றத்தை ஏற்படுத்தும்.


பழக்கப் படுத்தப்பட்ட, சொன்னால் டைவ் அடிக்கும், குரங்கு, சைக்கிள் ஓட்டும் யானை, வளையத்தை தாண்டும் நாய் போன்ற விலங்குகளை, தற்போது, அரசுக்கு, ஜால்ரா அடிக்கும் விடுதலை சிறுத்தைகள் உறுப்பினர்கள், மற்றும், காங்கிரஸ் உறுப்பினர்கள் அமர்ந்திருக்கும் இடங்களில் வைக்கலாம்.




உலகிலேயே முழுக்க முழுக்க குளிர்சாதன வசதி செய்யப் பட்ட விலங்குகள் சரணாலயம் தமிழகத்தில்தான் உள்ளது என்ற பெருமை நம்மை வந்து சேரும்.


தற்போது சட்டசபை காட்சிகளை தொகுத்து இரவு தொலைக்காட்சிகளில் காட்டுவது போல, டிஸ்கவரி சேனல், அனிமல் ப்ளானெட் போன்ற தொலைக்காட்சி நிறுவனங்களோடு, லைவ் டெலிகாஸ்ட் செய்ய ஒப்பந்தம் போடலாம். இந்நிறுவனங்கள், இந்த விலங்குகளை படம் பிடிப்பதை விட, தற்போது நடக்கும் சட்டசபையை படம் பிடிப்பதில் ஆர்வம் காட்டக் கூடும். ஆனால், விலங்குகளின் நலன் மிக முக்கியம் என்பதால் விலங்குகள் பற்றிய ஒளிபரப்புக்கே அனுமதி அளிக்க வேண்டும்.


புலி, சிங்கம் போன்ற அரிய வகை விலங்குகள், அழிந்து வருவது குறித்து, பல்வேறு திட்டங்களை மத்திய அரசு இயற்றி வரும் சூழலில், இது போன்ற அரிய வகை விலங்குகளை, இந்த சட்டசபை வளாகத்துக்குள் பராமரித்தால், ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை, இந்த விலங்குகள், பல்கிப் பெருகி, பெரிய அளவு வளர்ச்சி அடைந்திருப்பதை காண முடியும். இந்த இடத்தை இது போல பயன் படுத்தவதன் மூலம், மிக மிக அரிதான அத்தனை உயிரினங்களையும் ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் ஏராளமாய் பெருக்கி விடலாம்.
பத்திரிக்கையாளர் மாடத்தில், விலங்கியல் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடும் விஞ்ஞானிகளுக்கு ஒதுக்கி விடலாம்.

இந்த இடத்துக்கு “மாக்கள் மன்றம்“ என்று பெயரிட்டு அழைத்தால் மிகச் சிறப்பாக இருக்கும்

நன்றி. நம்தினமதி நாளேடு

சவுக்கு

 

 

 

 

சென்னைப் பள்ளிகள்!

சென்னையைச் சேர்ந்த இருபத்தெட்டு வயது கல்யாணியின் சொத்து வறுமை மட்டுமே. கணவருக்கு நிரந்தரமான வேலை இல்லை. இரண்டு குழந்தைகளை காப்பாற்ற வேண்டும். அவர்களை படிக்கவைக்க வேண்டும். வேறு வழியில்லை. நான்கைந்து வீடுகளில் பத்து பாத்திரம் தேய்த்து குடும்பத்திற்கு கூடுதல் வருமானம் சேர்க்கிறார் கல்யாணி.

அவருக்கு ஒரு கனவு உண்டு. தனது பெரிய மகனை கலெக்டர் ஆக்க வேண்டும். இளைய மகனை போலிஸ் அதிகாரி ஆக்கவேண்டும். ஒரே வீட்டில் ஓர் ஐ.ஏ.எஸ், ஓர் ஐ.பி.எஸ். என்றிருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்?

முதல் கட்டமாக குழந்தைகளை படிக்கவைக்க வேண்டுமே? இரு குழந்தைகளுமே காண்வெண்டில் படிக்கிறார்கள். மாதாமாதம் பீஸ் கட்டவேண்டும். வருடத்துக்கு ஒருமுறை ஜூன்மாதத்தில் பெரிய செலவு இருக்கும். அப்போது வசந்தி தவித்துப் போய்விடுவார்.

தான் வேலை செய்யும் வீட்டு முதலாளிகளிடம் கடன் கேட்பார். தன்னுடைய சம்பளத்தில் மாதாமாதம் கழித்துக்கொள்ள சொல்வார். வருடத்துக்கு ஒருமுறை கல்யாணி வாங்கும் பணத்தை மாதாமாதம் கட்டிமுடிப்பதற்குள் அடுத்த ஜூன் வந்துவிடும். மீண்டும் கடன். கேட்டது கிடைக்காதபட்சத்தில் ஐந்து, பத்து வட்டிக்கு வெளியில்கூட பணம் வாங்க கல்யாணி அஞ்சுவதில்லை.

இது கல்யாணியின் கதை மட்டுமே அல்ல. கல்யாணிகளின் கதை. சென்னையில் வசிக்கும் ஏழை/நடுத்த குடும்பங்கள் ஒவ்வொன்றின் கதையும் இதுதான். பெயர்கள்தான் வேறு வேறு.

கல்வியின் அவசியத்தை இந்த தலைமுறை நன்கு உணர்ந்திருக்கிறது. எனவேதான் தனது அடுத்த தலைமுறைக்கு தலையை அடகுவைத்தாவது நல்ல கல்வியை வழங்கியாக வேண்டுமே என்று தன்னைத்தானே உடலாலும், மனதாலும் வருத்திக் கொள்கிறது.

ஏழைகளுக்கு கல்வி எட்டாக்கனியா என்ன?

அரசுப் பள்ளியிலோ, அருகிலிருக்கும் மாநகராட்சிப் பள்ளியிலோ ஏன் தன் குழந்தைகளை கல்யாணி சேர்க்கவில்லை?

“நானே கார்ப்பரேஷன் ஸ்கூல்லதான் படிச்சேன். என் புருஷனும் அங்குதான் படிச்சாரு. எங்க புள்ளைங்களாவது நல்ல ஸ்கூல்ல படிச்சு நல்ல நெலைமைக்கு வரணும்னு எங்களுக்கு ஆசை இருக்காதா? நல்லா கவனிச்சுப் பார்த்துட்டேன். நான் வேலை செய்யுற வீட்டுலே இருக்குற குழந்தைங்கள்லாம் காண்வெண்டுலேதான் படிக்குது. காண்வெண்டுலேதான் நல்ல படிப்பு கிடைக்குது” – கல்யாணி சொல்லக்கூடிய பதில் இதுதான்.

பலருக்கும் இருக்கும் மனத்தடை இதுதான். இது தவறென்றும் சொல்லிவிட முடியாது. அரசை நிர்வகிக்கும் அதிகாரிகளும், அரசியல்வாதிகளும் தங்கள் குழந்தைகளை தனியார் பள்ளிகளில் சேர்ப்பதை கல்யாணியும் பார்த்துக்கொண்டுதானே இருக்கிறார்?’

மாநகராட்சிப் பள்ளிகளில் ஒழுங்கு கிடையாது. தேவையான வசதிகள் கிடையாது. ஆசிரியர்கள் சரியாக கல்வி போதிக்க மாட்டார்கள். இங்கு படிப்பவர்கள் யாரும் பெரிய படிப்பு படிப்பதில்லை – இதெல்லாம் பொதுப்புத்தியாக நம் மக்கள் மனதில் ஆணியாய் அடித்து ஆழமாய் வேரூன்றப்பட்டிருக்கிறது.

ஆனால் நிலைமை அப்படியல்ல என்பதுதான் இன்றைய நிஜம். கடந்த சில ஆண்டுகளில் சென்னை மாநகராட்சியால் நடத்தப்படும் பள்ளிகளின் வசதிகளும், கல்வித்தரமும் பன்மடங்கு உயர்ந்திருக்கிறது. இன்றைய தேதியில் பிரபலமான தனியார் பள்ளிகளோடு ஒப்பிடுகையில் மாநகராட்சிப் பள்ளிகளில் ஏற்படுத்தப் பட்டிருக்கும் வசதிகள் குறிப்பிடத் தகுந்தவை.

சென்னை மாநகராட்சியின் கல்வித்துறை 40 ஆரம்பப் பள்ளிகளோடு 1912ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது. இன்று 30 மேல்நிலை, 37 உயர்நிலை, 99 நடுநிலை, 116 ஆரம்பப் பள்ளி, 30 மழலையர் பள்ளி, ஓர் உருது உயர்நிலை மற்றும் ஒரு தெலுங்கு உயர்நிலை பள்ளிகள் என்று விழுதுகளை விரிவாய் வேரூன்றியிருக்கிறது. 1,05,882 மாணவ மாணவியர் கல்வி பயிலுகிறார்கள். 4,062 ஆசிரியர்கள் பணிபுரிகிறார்கள்.

4 சமுதாய கல்லூரிகள் நடத்துகிறார்கள். ஒரு தொழிற்பயிற்சி நிலையமும் (ஐ.டி.ஐ) உண்டு. மாநகராட்சிப் பள்ளிகளில் படித்த மாணவர்கள் மட்டுமே இங்கே சேரமுடியும்.

சரி. கட்டணமெல்லாம் எப்படி?

அதிகபட்சமாக 12ஆம் வகுப்பு படிக்கும் மாணவனுக்கு கூட வருடத்துக்கு ரூ.148/- மட்டுமே செலவு ஆகும் என்பதை வைத்து மற்ற வகுப்புகளுக்கு ஆகும் கட்டணத்தை நீங்களே யூகித்துக் கொள்ளலாம். எட்டாம் வகுப்பு வரை முற்றிலும் இலவசக் கல்வியையே சென்னைப் பள்ளிகள் வழங்குகிறது. மிகக்குறைந்த கட்டணத்தில் ஸ்பெஷல் ட்யூஷனும் தேவைப்படும் மாணவர்களுக்கு நடத்தப்படுகிறது.

வேறென்ன வசதிகள்?

ஒன்று முதல் பண்ணிரெண்டு வகுப்பு வரை பாடப்புத்தகங்கள் முற்றிலும் இலவசம்.

மதிய உணவுத் திட்டத்தில் படிக்கும் மாணவர்கள் அனைவருக்கும் இலவசமாக சீருடை மற்றும் நோட்டுப் புத்தகங்கள், புத்தகப்பை, காலணி.

எஸ்.சி./எஸ்.டி, பி.சி./எம்.பி.சி பிரிவுகளைச் சேர்ந்த மாணவ/மாணவிகளுக்கு 11 மற்றும் 12 வகுப்புகளில் உதவித்தொகை. இதே பிரிவைச் சேர்ந்த மாணவிகளுக்கு இலவச சைக்கிள்.

இலவச பஸ் பாஸ்.

ஓவியம், நுண்கலைத்திறன் மற்றும் யோகா பயிற்றுவிக்கப்படுகிறது.

தடகளம் மற்றும் இதரவிளையாட்டுகளில் சிறப்புப் பயிற்சி வழங்கப்படுகிறது.

கணினி வழிக்கல்வி உண்டு. மாணவர்களுக்கு இண்டர்நெட் பரிச்சயம் படிக்கும்போதே ஏற்படுகிறது.

ஆளுமைத்திறன் மற்றும் ஆங்கிலப் பயிற்சி.

ஆண்டுதோறும் மாணவர்களுக்கு பல் மற்றும் கண் பரிசோதனை நடத்தப்பட்டு, தேவைப்படும் மாணவர்களுக்கு இலவசமாகவே கண்ணாடியும் வழங்கப்படுகிறது.

முறையான கட்டிடம், விளையாட்டு மைதானம், தீயணைப்புச் சாதனங்கள், ஒலிபெருக்கி, கணினி, மின்சார மணி, நவீன இருக்கைகள், மாணவ மாணவியர்களுக்கு சாய்வு நாற்காலிகள் என்று அடிப்படைக் கட்டமைப்பு வசதிகள் அனைத்துமே உண்டு.

இதுபோன்ற வசதிகளை ஆயிரங்களில் கட்டணம் வாங்கும் தனியார் பள்ளிகளால் கூட தங்கள் மாணவர்களுக்கு தரமுடியுமா என்பது சந்தேகமே.

சரி, கட்டணமும் குறைவு. நிறைய வசதிகள் இலவசம். கல்வித்தரம் எப்படி?

ஒட்டுமொத்தமாக இப்பள்ளிகளில் கடந்த ஆண்டு பிளஸ் டூவில் 83 சதவிகிதமும், 10ஆம் வகுப்பில் 82 சதவிகிதமும் மாணவர்கள் தேர்ச்சி பெற்றிருக்கிறார்கள்.

இனியும் நாம் மாநகராட்சிப் பள்ளி என்றே சொல்லிக் கொண்டிருக்கத் தேவையில்லை. ஏப்ரல் 8 முதல் இவை ‘சென்னைப் பள்ளிகள்’ என்ற பெயரில் அழைக்கப்படும் என்று மேயர் மா.சுப்பிரமணியனால் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. தனியார் பள்ளிகளுக்கு கடுமையான போட்டியைத் தரும் வகையில் ஏப்ரல் முதல் தேதியிலிருந்தே மாணவர் சேர்க்கையை சுறுசுறுப்பாக மாநகராட்சி தொடங்கியிருக்கிறது.

இந்த ஆண்டிலிருந்து வரவேற்கத்தக்க சில மாற்றங்களை சென்னைப் பள்ளிகளில் நாம் காணலாம்.

மாணவ மாணவியருக்கு மட்டுமல்ல. எல்லாப் பள்ளிகளுக்கும் யூனிஃபார்ம் உண்டாம். அதாவது சென்னைப் பள்ளிகள் அனைத்துமே ஒரே மாதிரியான வண்ணத்தில் அலங்கரிக்கப்படுமாம்.

நூலகங்கள் நவீனப்படுத்தப்படும் என்று அறிவித்திருக்கிறார்கள். வாரத்துக்கு மூன்றுநாட்களாவது குறைந்தபட்சம் அரைமணி நேரம் மாணவர்கள் நூலகத்தில் செலவழிக்க நேரம் வழங்கப்படுமாம். இலக்கியங்களில் தொடங்கி காமிக்ஸ் வரை தங்கள் பள்ளி நூலகங்களில் கிடைக்கும் என்று உறுதிகூறுகிறார்கள் மாநகராட்சி கல்வித்துறை அதிகாரிகள். கோடை விடுமுறைகளில் ஒரு சிறப்பு நூலகத்தை ஒவ்வொரு பள்ளியிலும் நடத்தலாம் என்றும் ஒரு ‘நச்’ ஐடியா மாநகராட்சிக்கு உண்டு.

மத்திய அரசு நடத்தும் கேந்திரிய வித்தியாலயா பள்ளிகளுக்கு இணையாக இன்னும் சில வருடங்களில் இந்த சென்னைப் பள்ளிகளை தரமுயர்த்துவதே தங்களது குறிக்கோள் என்று மாநகராட்சி ஆணையர் ராஜேஷ் லக்கானி சொல்கிறார்.

12ஆம் வகுப்பு வரை தங்களிடம் படித்த மாணவ/மாணவியர் உயர்கல்வி கற்கவும் மாநகராட்சியே ஊக்கத்தொகையும் தருகிறது. மருத்துவம், பொறியியல் போன்ற படிப்பினை தேர்ந்தெடுப்பவர்களுக்கு ரூ.25000, செவிலியர் ஆசிரியர் போன்ற பயிற்சிகளை தேர்ந்தெடுப்பவர்களுக்கு ரூ.5000, டிப்ளமோ படிப்பவர்களுக்கு ரூ.3000 என்று ஊக்கத்தொகை கொடுத்து வாழ்க்கைக்கு வழிகாட்டுகிறது மாநகராட்சி.

“எந்த மனத்தடையும் இன்றி குழந்தைகளை எங்கள் பள்ளிகளில் சேர்க்கலாம். கல்வித் தரத்திலும் வளர்ச்சிலும் தனியார் பள்ளிகளை விட சிறப்பாக எங்கள் பள்ளிகள் செயல்படுகின்றன. தனியார் பள்ளிகளில் அதிக கட்டணம் கொடுத்துவிட்டு அவதிப்படும் பெற்றோர்களே, மாநகராட்சிப் பள்ளிகளுக்கு வாருங்கள்” என்று அழைப்பு விடுக்கிறார் சென்னை மாநகராட்சி மேயர் மா.சுப்பிரமணியன்.

கல்யாணிகள் இனி தங்கள் குழந்தைகளின் கல்வி பற்றி கவலைப்பட வேண்டியதில்லை அல்லவா?

(நன்றி : புதிய தலைமுறை) 

முதல்வர் பதவிக்கே லாயக்கற்றவர் கலைஞர் – வைகோ கடும் தாக்கு !

முதல்வர் பதவிக்கே லாயக்கற்றவர் கலைஞர் – வைகோ கடும் தாக்கு !

 

ம.தி.மு.க. பொதுச்செயலாளர் வைகோ சாதாரணமாகவே உணர்ச்சிப் பிழம்பு. அதுவும் பிரபாகரனின் தாயார் சென்னை விமான நிலையத்தில் இருந்து திருப்பி அனுப்பப்பட்டால் என்னமாகப் பொங்குவார்.. இதோ ஜூனியர்விகடன் பத்திரிகைக்கு அவர் அளித்துள்ள பேட்டி இது..!

“தமிழர்களின் உரிமைக்காகப் போராடிய ஒரு மாவீரனின் தாய்க்கு இந்த நிலையா..? தமிழகத்தின் தலைநகரில் கால் வைக்கக்கூடவிடாமல் அந்தத் தாயைத் தத்தளிக்க வைத்துவிட்டார்களே.. 80 வயது தாயை விரட்டாத குறையாக வெளியேற்றுகிற அளவுக்கு ஆட்சியாளர்களின் இதயத் தசைகள் இற்றுப் போய்விட்டதா..? ஆறரைக் கோடி தமிழர்களுக்கு இதைவிட வேறென்ன அவமானமாக இருக்க முடியும்..” என கொந்தளித்த வைகோவிடம் நம் கேள்விகளை அடுக்கினோம்.

விமான நிலையத்தில் என்னதான் நடந்தது..?

பார்வதி அம்மாள் சென்னைக்கு வருவது தெரிந்து, நானும் நெடுமாறன் ஐயாவும் விமானநிலையம் சென்றோம். பெரிதான வரவேற்பு கொடுத்தால், புலி ஆதரவு கோஷம் என்று அர்த்தம் கற்பித்து சட்டச் சிக்கல்களை உண்டாக்க கலைஞர் அரசு தயங்காது என்பதால் நாங்கள் காருக்குள்ளேயே அமர்ந்திருந்தோம்.

இதற்கிடையில் தமிழக போலீஸை விமான நிலையலத்தில் திடீரென குவித்து வைத்திருந்தனர். நாங்கள் பார்வையாளருக்கான பாதைக்குப் போனபோதே போலீஸ் மறித்தது. எங்களின் பாஸை காண்பித்து போலீஸிடம் பேசினோமே தவிர, அந்த இடத்தைத் தாண்டி எங்களைப் போகவிடவில்லை.

கூடவே போலீஸ் எங்கள் மீது திட்டமிட்டு பலாத்காரத்தைப் பாய்ச்சியது. எனது பிடரியைப் பிடித்தும் கைகளை இழுத்தும் அராஜகம் செய்தனர். உடனே கலைஞரின் ஏவலுக்காகப் பாய்ச்சல் காட்டிய போலீஸை கண்டித்து நானும், நெடுமாறன் ஐயாவும் அந்த இடத்திலேயே உட்கார்ந்துவிட்டோம். சூழ்ந்து நின்ற போலீஸாரிடம் “இது உங்களுக்கே நியாயமாகப்படுகிறதா..?” என்று கேட்டேன். அப்போது ஒரு போலீஸ் அதிகாரி, “நாங்க என்ன ஸார் பண்ண முடியும்..?” என வருத்தத்தோடு சொன்னார். இந்த விஷயத்தில் போலீஸ் மீது எனக்கு வருத்தமில்லை. அவர்கள் யாருடைய இயக்குதல்படி அராஜகத்தை அரங்கேற்றினார்கள் என்பது தெரிந்ததுதானே..?

பார்வதி அம்மாள் சென்னைக்கு வருவது நள்ளிரவுவரை தெரியாது என முதல்வர் சட்டமன்றத்தில் சொல்லியிருக்கிறாரே..?

அவர் சென்னை வருவது மத்திய உளவுத்துறை மூலமாகச் சொல்லப்பட்டு அன்று மாலையே கலைஞருக்கு தெரியும் என்பதுதான் உண்மை. மூலை முடுக்கில் யாரும் தும்மினால்கூட இன்டலிஜென்ஸ் மூலமாகக் கண்டுபிடித்துவிடும் கலைஞருக்கு பார்வதி அம்மாள் வரும் செய்தி தெரியாதென்றால், முதல்வர் பதவிக்கே லாயக்கற்றவர் என்றுதான் அர்த்தம்.

நள்ளிரவில்தான் பார்வதி அம்மாள் விவகாரம் தெரியுமென்றால், இரவு பத்து மணிக்கே விமான நிலையத்தில் தமிழக போலீஸைக் குவித்தது ஏனாம்..? அவருக்கே தெரியாமல் போலீஸ் வந்துவிட்டதா..? அவர் சொல்லாமல்தான் போலீஸ் என்னை நெட்டித் தள்ளியதா..?

புதிய சட்டமன்றக் கட்டிடத் திறப்பு விழாவில் “கருணாநிதியை கலந்து ஆலோசிக்காமல் நான் ஏதும் செய்ததில்லை..” என்று பிரதமர் மன்மோகன்சிங் சொன்னாரே.. அப்படியிருக்க கலைஞருக்குத் தெரியாமல் சென்னை விமான நிலைய அதிகாரிகள் இப்படியொரு முக்கியமான முடிவை எடுத்திருப்பார்களா..?

ஈழத்தில் படுகொலைகள் நிகழ்ந்தபோது ஒரு பக்கம் போருக்கு எதிராகத் தீர்மானம் இயற்றியும், இன்னொரு பக்கம் மத்திய அரசுக்கு உறுதுணையாகவும் இருந்து எப்படி நாடகமாடினாரோ.. அதையெல்லாம் விஞ்சத்தக்க அளவுக்கு கலைஞர் நாடகமாடுகிறார். பிரபாகரனின் தாயார் சென்னைக்கு வருவதை கலைஞர் விரும்பவில்லை என்பதுதான் உண்மை.

பார்வதி அம்மாள் திருப்பி அனுப்பப்பட்டதற்கு தமிழக அரசோ, தமிழக போலீஸோ காரணமாக இருக்க வாய்ப்பில்லை என டாக்டர் ராமதாஸ் சொல்லியிருக்கிறாரே..?

அப்படியானால், மத்திய அரசுதான் திருப்பி அனுப்பச் சொன்னதா..? பார்வதி அம்மாளுக்கு இந்திய அரசுதானே விசா கொடுத்தது..? ஆப்பிரிக்க அரசு கொடுக்கவில்லையே..? அப்படி விசா கொடுத்தவர்களே எப்படி விரட்டியடிப்பார்கள்..? அந்த அம்மாள் சென்னையில் தங்கி சிகிச்சை பெறுவதில் கலைஞருக்கு ஆட்சேபணையில்லையென்றால் உடனடியாக உள்துறை அமைச்சர் சிதம்பரத்திடம் பேசி அதற்கு வழி செய்திருக்கலாமே..? இந்த விஷயத்தில் ராமதாஸ் என்ன.. மத்திய அரசேகூட பார்வதி அம்மாள் திருப்பி அனுப்பப்பட்டதற்கு நாங்கள்தான் காரணம் என்று அறிவித்தாலும் ஆச்சரியமில்லை. இத்தகைய அறிவிப்பை வெளியிட வைக்கும் முயற்சியில் இந்நேரம் கலைஞர் ஈடுபட்டிருப்பார்.

பிரபாகரன் தாயாரை சென்னையில் இறங்க வைப்பதற்கான அதிகாரம் தமிழக அரசுக்கு இல்லை என்று சொல்லப்படுகிறதே..?

ஒரே ஒரு சம்பவத்தை இதற்கான பதிலாகச் சொல்கிறேன். ஈழ ஆர்வலரான தணிசேரன் குடும்ப விழாவில் கலந்து கொள்வதற்காக, அமெரிக்காவில் இருந்து சென்னை வந்தார். அப்போது அவரை புலிகளின் ஆதரவாளர் எனச் சொல்லி விமான நிலையத்திலேயே உட்கார வைத்தனர். அப்போது எம்.பி.யாக இருந்த நான், அத்வானியிடம் உடனடியாகப் பேசி அந்த ஈழ ஆர்வலர் தமிழகத்திற்குள் நுழைய அனுமதி வாங்கிக் கொடுத்தேன்.

ஒரு சாதாரண எம்.பி.யால் முடிந்தது. ஒரு முதல்வரால் முடியாது என்றால் யார் நம்புவார்கள்..?

சென்னை வரவிடாமல் பார்வதி அம்மாளை தடுக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன இருக்கிறது..?

செம்மொழி நடக்கவிருக்கும் வேளையில் பிரபாகரனின் தாய் சென்னையில் இருந்தால் இலங்கை கொடூரங்கள் எல்லாம் மறுபடி கொந்தளிப்போடு நினைவு கூறப்படும். இதனால் பல சிக்கல்கள் தனக்கு வரும் என நினைத்திருக்கிறார்.

மாநாட்டுக்காக பன்னாடுகளிலும் இருந்து தமிழகத்துக்கு வரும் தமிழறிஞர்களும் பெருமக்களும் அவசியம் அந்த அம்மாளைச் சென்று பார்ப்பார்கள். அதெல்லாம் ஊடகங்களில் வெளியாகும். அத்தனை பேரும் வந்து தன்னைப் பற்றி மட்டுமே பேசி, வாழ்த்த வேண்டும் என்று காத்திருக்கும் கலைஞரால் இதைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாது.

இதையெல்லாம் எண்ணித்தான் பிரபாகரனின் தாயாரை சென்னைக்கு வர விடாமல் தடுத்திருக்கிறார். பார்வதி அம்மாளை நெடுமாறன் ஐயா வீட்டில் தங்க வைத்து உரிய சிகிச்சைகள் மூலமாக அவரை குணப்படுத்த விரும்பியும், ஈவு இரக்கமற்று அதனைத் தடுத்திருக்கிறார் கலைஞர்.

தமிழகத்தின் தலையிலேயே மிதிப்பதுபோல் திருப்பதிக்கு வந்து வழிபாடு நடத்திவிட்டுப் போகிறார் ராஜபக்சே. அவனுடைய மகன்கள் பெங்களூருக்கு வந்து கிரிக்கெட் பார்க்கிறார்கள். பாகிஸ்தான் விளையாட்டு வீரரான வாசிம் அக்ரமின் மனைவிக்கு உடல்நிலை சீரியஸானபோது விசா இல்லாமலேயே அவர் சென்னையில் இறங்கி தங்க வைக்கப்பட்டார். ஆனால் தமிழினத்தைச் சேர்ந்த 80 வயது மூதாட்டிக்கு இங்கே விசா இருந்தும் அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது.

இத்தகையை இழிநிலைக்கு தமிழினம் ஒருபோதும் ஆளானது கிடையாது. கலைஞர் நிகழ்த்தும் இத்தகைய கொடுமைகளைப் பார்க்கையில் ஷேக்ஸ்பியரின் மேக்பத் நாடகம்தான் நினைவுக்கு வருகிறது. அதில் அரசன் டங்கன் படுகொலைக்குப் பிறகு சீமாட்டி மேக்பத் “அரேபியாவின் ஆயிரமாயிரம் வாசனைத் திரவியங்களை ஊற்றிக் கழுவினாலும் என் கையில் உள்ள கறைகள் நீங்காது. என் களங்கம் தீராது..” என்பாள்.

கலைஞரே உங்களின் நிலையும் இப்படித்தான். ஆயிரக்கணக்கான மாநாடு நடத்தினாலும், போதும் போதும் என்கிற அளவுக்கு விருதுகள் வாங்கினாலும் தமிழினத்துக்கு எதிராக உங்கள் பாவங்களை உங்களால் கழுவவே முடியாது..”

- ஜூனியர் விகடன் – 24-04-10

கருணாநிதி அப்போதும் நடித்தார் இப்போதும் நடிக்கிறார்

மக்கள் உரிமைக் கூட்டமைப்பின் அமைப்பாளர் பழ. நெடுமாறன் விடுத்துள்ள அறிக்கை :

முறையான அனுமதி பெற்று சென்னை வந்த பார்வதி அம்மையாரை அதே விமானத்தில் திருப்பி அனுப்பியது குறித்து எதிர்க்கட்சிகள் தமிழக சட்டமன்றத்தில் கடும் கண்டனம் தெரிவித்துள்ளன. அதைப் போல தமிழ்நாட்டிலும் உலகத் தமிழர் நடுவிலும் இந்நிகழ்ச்சி கொதிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதைக் கண்டு முதலமைச்சர் கருணாநிதி தவறான தகவல்களை வெளியிட்டு மக்களைக் குழப்புவதற்கு முயற்சி செய்கிறார்.

பார்வதி அம்மையார் வருவது குறித்து தனக்கோ தமிழக அரசுக்கோ எத்தகைய தகவலும் இல்லை என்று முதலமைச்சர் பொறுப்பில் இருக்கக்கூடிய ஒருவர் சொல்லுவது வேடிக்கையானது. வெளிநாட்டிலிருந்து வருபவர்கள் அந்த நாட்டில் உள்ள இந்தியத் தூதுவர் அலுவலகத்தில் விசா பெற்று வருவதுதான் வழக்கம். அப்படி வருபவர்கள் தமிழக அரசுக்கும் தெரிவிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

 

மறுநாள் காலை பத்திரிகைகளைப் படித்தப் பிற்பாடுதான் தனக்கு விவரம் தெரியும் என்று முதலமைச்சர் முதலில் கூறிவிட்டு பிறகு இரவு 12 மணிக்கு தனக்கு தகவல் கிடைத்து விமான நிலையத்துடன் தொடர்பு கொண்டபோது பார்வதி அம்மையார் திரும்ப அனுப்பப்பட்டதை தெரிந்துகொண்டதாக முன்னுக்குப் பின் முரணாகக் கூறியிருக்கிறார். மலேசியாவிலிருந்து வந்த விமானம் இரவு 10.45 மணிக்குத்தான் வந்தது. ஆனால் அதற்கு முன்னாலேயே சென்னை புறநகர் காவல் துறை ஆணையாளரான ஜாங்கிட் தலைமையில் பெரும் காவலர் படையொன்று விமான நிலைய வாசலில் கொண்டுவந்து குவிக்கப்பட்டது.

 

10.15 மணியளவில் வைகோவும் நானும் விமான நிலையத்திற்கு வந்த போது எங்களை உள்ளே விடாமல் அதிகாரிகள் தடுப்பதற்கு பெருமுயற்சி செய்தார்கள். முதலமைச்சரின் உத்தரவில்லாமல் அவர்கள் அவ்வாறு செய்திருக்க முடியாது. ஆக இதற்கு சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பாகவே முதலமைச்சருக்கு உளவுத்துறையின் மூலம் தகவல் கிடைத்து அதன் பின்னர்தான் காவலர் படையை அனுப்ப அவர் உத்தரவிட்டிருக்க வேண்டும்.

2003ஆம் ஆண்டில் தமிழக அரசின் சார்பில் மத்திய உள்துறைக்கு  எழுதப்பட்ட கடிதத்தில் பிரபாகரனின் பெற்றோர் இந்தியாவிற்குள் நுழைய தடைவிதிக்க வேண்டும் என்று எழுதி அதன் காரணமாக அவர்கள் பெயர் கருப்புப் பட்டியலில் இடம்பெற்றதாக முதலமைச்சர் கூறியிருக்கிறார். 

 

இது உண்மையானால் கருப்புப் பட்டியலில் இடம் பெற்றவருக்கு மலேசிய இந்தியத் தூதுவர் அலுவலகம் இந்தியா வருவதற்கு ஆறு மாத கால விசா கொடுத்தது ஏன்? 

 

தவறுதலாகக் கொடுத்திருந்தால் அந்த அதிகாரி மீது எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கை என்ன?

 

ஜெயலலிதா காலத்தில் இழைக்கப்பட்ட அநீதியை சுட்டிக்காட்டுவதன் மூலம் தனது தவறை மறைப்பதற்கு முதலமைச்சர் முயற்சி செய்கிறார். ஜெயலலிதா ஈழத்தமிழர் பிரச்சினையில் எதிராக இருப்பவர். ஆனால் கருணாநிதி  அவர்களோ ஆதரவாக இருப்பது போல் காட்டிக்கொண்டு எதிராகவே செயல்படுபவர்.

 

1970களின் தொடக்கத்தில் இவர் முதலமைச்சராக இருந்த போது தமிழகத்தில் டெலோ இயக்கத்தின் தலைவர்களில் ஒருவரான குட்டிமணி கைது செய்யப்பட்டார். அவரை தங்களிடம் ஒப்படைக்கும்படி சிங்கள அரசு கேட்டபோது ஒப்படைத்தவர் கருணாநிதி ஆவார். அதன் காரணமாக குட்டிமணி சிங்களச் சிறையில் கொலை செய்யப்பட்டார் என்பது மறைக்க முடியாத வரலாறு ஆகும்.

 

தி.மு.க. வின் தொடக்க காலத்தில் அதன் வளர்ச்சிக்காக பிரச்சார நாடகங்களில் நடித்தவர் கருணாநிதி. ஆனால் இப்போது முதலமைச்சராக இருக்கும்போதும் சட்டமன்றத்திலேயே நடிப்பது வெட்கக்கேடானது. பார்வதி அம்மையாருக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதியை இவருக்குத் தெரியாமல் நடக்கவில்லை. அதை மறைப்பதற்கு இவர் செய்யும் முயற்சி ஒருபோதும் வெற்றிபெறப்போவதுமில்லை.

ஜூனியர் விகடனும் ஊடகபொய் தொழில் செய்கிறது ?

கடந்த ஒரு ஆண்டாக பிரபாகரன் என்ற ஒற்றை சொல்லை வைத்து கொண்டு ஊடக வியாபாரத்தில் பணம் செய்தவர்கள் இருவர் ஒன்று நக்கீரன் மற்றொன்று விகடன் குழுமம்.

 

அதே நக்கீரனுக்கு இப்போது 'நித்யானந்தா' கிடைத்துவிட்டது ஈழம் இனி அவர்களுக்கு பெரிதில்லை.

 

பாரம்பரியம் கொண்ட ஜூனியர் விகடன் ஏன் தமிழர்கள் நம்பிக்கை விடும் அளவிற்கு 'பிரபாகரன் இனி வரமாட்டார்' என்று கட்டுரை பொய்யாய் வெளியிட வேண்டும்.

 

அந்த கட்டுரையை மறுத்து , உதிரகுமாரர் அளித்துள்ள அறிக்கை இதோ இங்கே,

நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் தொடர்பான செயற்பாடுகளைத் தமிழகத்தில் விரிவாக்கம் செய்யும் தருணத்தில் தங்களுடன் நாம் தொடர்பு கொள்கிறோம் என நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் இணைப்பாளர் ருத்ரகுமாரன் இன்று தமிழக மக்களை விளித்து வெளியிட்டுள்ள ஊடக அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளார்.
  நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் குறித்து தமிழகத்தின் சஞ்சிகையொன்றில் இவ் வாரம் வெளியாகியிருந்த ஒரு கட்டுரையில் நான் குறிப்பிட்டதாக கூறப்பட்டுள்ள ஆயுதப்போராட்டம் குறித்த கருத்துக்கள் எவையும் என்னால் தெரிவிக்கப்படாதவை. ஆயுதப்போரட்டம் பற்றி எதுவுமே என்னுடன் பேசப்படவில்லை. உண்மையில் நான் அச் சஞ்சிகைக்கு பேட்டி எதனையும் வழங்கியிருக்கவுமில்லை. அச் சஞ்சிகையின் கட்டுரையாளருடன் நான் மேற்கொண்டிருந்தது தேர்தல் நடைமுறை தொடர்பான ஒரு சிறு உரையாடல் மட்டுமே என மேற்சொன்ன ஊடக அறிக்கையில் ருத்ரகுமாரன் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.

திரு ருத்ரகுமாரனின் அறிக்கையை இங்கு முழுமையாகத் தருகிறோம்.

அன்பான தமிழக உறவுகளே!
ஈழத் தமிழ் மக்களின் அரசியற் பெருவிருப்பான தமிழீழத் தனியரசினை தாயகம், தேசியம், சுயநிர்ணயம், இறைமை போன்ற உரிமை நிலைக் கோட்பாடுகளின் வழி நின்று – தமிழக மற்றும் இந்திய மக்களினதும் அனைத்துலகசமூகத்தினதும் அதரவுடன் வென்றெடுக்கும் நோக்குடன் ஜனநாயக விழுமியங்களுக்குட்பட்டு நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தை அமைக்கும் முயற்சியில் நாம் ஈடுபட்டு வருவதனைத் தாங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள்.

இந் நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் அமைக்கும் முயற்சிக்குத் தங்கள் ஆதரவினை வேண்டியே இம் மடலினை வரைகிறேன்.நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் தமிழீழ விடுதலையை வென்றெடுப்பதற்கான ஒரு அரசியற் கட்டமைப்பு. இது சுதந்திரமும் இறைமையும் உடைய தமிழீழத் தனியரசை அமைப்பதற்காகப் பாடுபடும். இவ் அரசாங்கம் ஒரு வலுமையமாக உருவாகுவதற்கு உலகளாவிய தமிழ்மக்களின் ஆதரவும் குறிப்பாகத் தமிழக மக்களது ஆதரவும் அரவணைப்பும் அவசியமானவை நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் எவ்வாறு உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்பதனை ஆய்வு செய்து பரிந்துரை செய்வதற்காக திட்டமுன்மொழிவு செய்யப்பட்ட 2009 ஆம் ஆண்டு யூன் மாதம் 16 ஆம் நாளன்று மதியுரைக்குழு ஒன்றும் அமைக்கப்பட்டிருந்தது.

இம் மதியுரைக்குழுவில் தமிழீழ விடுதலை இலட்சியத்தோடு தம்மை இறுகப் பிணைத்துக் கொண்ட பின்வரும் உறுப்பினர்கள் பணியாற்றி வருகின்றனர்.

பேராசிரியர் பிரான்சிஸ் பொய்ல் (அமெரிக்கா)
பேராசிரியர் ஜோசப் சந்திரகாந்தன் (கனடா)
வைத்தியக் கலாநிதி நாகலிங்கம் ஜெயலிங்கம் (அமெரிக்கா)
சட்ட அறிஞர் ஜெயப்பிரகாஸ் ஜெயலிங்கம் (அமெரிக்கா)
சட்ட அறிஞர் கரன் பார்க்கர் (அமெரிக்கா)
பேராசிரியர் பழனியப்பன் இராமசாமி (மலேசியா)
சட்ட அறிஞர் விஸ்வநாதன் உருத்திரகுமாரன் (அமெரிக்கா)
பேராசிரியர் பீற்றர் சால்க் (சுவீடன்)
வைத்தியக் கலாநிதி சிவனேந்திரன் சீவநாயகம் (அவுஸ்திரேலியா)
பேராசிரியர் நடராஜா சிறிஸ்கந்தராஜா (சுவீடன்)
பேராசிரியர் முத்துக்குமாரசாமி சொர்ணராஜா (பிரித்தானியா)
கலாநிதி அமுது லூயிஸ் வசந்தகுமார் (பிரித்தானியா)

இம் மதியுரைக்குழுவினர் தமது ஆய்வின் அடிப்படையில் நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் உருவாக்கம் தொடர்பாக மக்கள் கருத்துப்பரிமாற்றத்தின் பின் விடுத்த இறுதி அறிக்கையின் அடிப்படையிலேயே நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் அமைக்கப்படுகிறது. இவ் அறிக்கையினை எமது இணையத்தளமாகிய www.govtamileelam.orgஇல் தரவிறக்கம் செய்து கொள்ளலாம்.நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கமானது மக்கள் மத்தியில் இருந்து இதற்கென நடாத்தப்படும் நேரடித் தேர்தல்கள் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மக்கள் பிரதிநிதிகளைக் கொண்டு அமைக்கப்படுகிறது. இதற்கான தேர்தல்கள் மே மாதம் 2 ஆம் நாள் தமிழ் மக்கள் புலம்பெயர்ந்து வாழும் நாடுகளில் நடைபெற ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் முதலாவது அரசவையினை மே மாதம் 17-19 நாட்களுக்கிடைப்பட்ட காலப்பகுதியில் கூட்டுவதற்கும் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் முதலாவது அரசவை இக் காலப்பகுதிக்குள் கூடுவது முள்ளிவாய்க்காலுடன் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தை முறியடித்து விட்டதாகக் கூறி மார் தட்டும் சிறிலங்கா அரசுக்கு தமிழ் மக்கள் கொடுக்கும் குறியீட்டு வடிவிலான பதிலடியாக அமையும்.நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தின் முதலாவது அரசவையில் 135 பிரதிநிதிகள் அங்கம் வகிப்பார்கள். முதலாவது அரசவையின் ஆயுட்காலம் ஆகக் கூடிய அளவு மூன்று ஆண்டுகளாக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. முதலாவது அரசவை விரும்பும் பட்சத்தில் அதற்கு முன்னரே அடுத்த தேர்தலை நடத்தலாம்.விடுதலைப்புலிகளுக்குப் பிந்திய காலகட்டத்து அமைப்பு (post LTTE organisation) என்ற அடிப்படையில் இவ் அமைப்பு உருவாக்கப்படவில்லை. நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் அமைக்கப்படுவது தமிழீழ விடுதலைப்போராட்டத்தின் தொடர்ச்சியாகவே அமைகிறது. தாயகத்தில் தேசியத்தலைவரின் தலைமையில் அமைக்கப்பட்டிருந்த நடைமுறை அரசு சிறிலங்கா ஆக்கிரமிப்புப் படையினரால் சிதைக்கப்பட்டமைக்கு உலக அரசுகள் சிறிலங்கா அரசுக்கு வழங்கிய ஆதரவு முக்கியமானதொரு காரணம். நம் கண்முன்னால் நடந்து முடிந்த ஒரு மிகப்பெரும் இனப்படுகொலையைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாதவர்களாக நாம் தவித்து நின்றோம். இதனால் உலக நாடுகளின் ஆதரவினை எமது பக்கம் வென்றெடுப்பதற்கென வலுவானதும் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதுமான பிரதிநிதிகளைக் கொண்ட அமைப்பு ஒன்று அவசியம் என்றும் அதுவும் தற்போதுள்ள சூழ்நிலையில் தாயகத்திற்கு அப்பாலே நிறுவப்பட வேண்டிய யதார்த்தம் உணரப்பட்டமையால் இவ் அமைப்பு உருவாக்கப்படுகிறது.

அனைத்துலகத் தளத்தில் தமிழீழ விடுதலைக்கு ஆதரவினை வென்றெடுப்பதற்காக உருவாக்கப்படும் இவ் அமைப்பு தமிழீழ விடுதலைக்காத் தமது இன்னுயிர்களை ஈகம் செய்த மாவீரர்களையும் மக்களையும் மனதில் இருத்தி அவர்களின் கனவுகளை நனவாக்க அயராது உழைக்கும். அனைத்துலகரீதியான ஏற்புடமையினைப் பெற்றுக்கொள்ளும் வகையில் இவ் அமைப்பு ஜனநாயக விழுமியங்களுக்கு உட்பட்டு அமைக்கப்பட்டு அரசியல், இராஜதத்திர வழிமுறைகளுக்கூடாகத் தனது பணிகளை முன்னெடுக்கும்.
நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் அமைக்கும் முயற்சிக்கு ஆதரவு தெரிவித்தும் இத் திட்டத்துடன் தொண்டர்களாக தம்மை இணைத்துக் கொள்ளவும் பலநூற்றுக்கணக்கான தமிழக உறவுகள் தமது பெயர்களை எமது இணையத்தளத்தினூடாகப் பதிவு செய்திருந்தனர். இவர்களின் கரங்களை நாம் தோழமை உணர்வுடன் இறுகப் பற்றிக் கொள்கிறோம். நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் தொடர்பான செயற்பாடுகளைத் தமிழகத்தில் விரிவாக்கம் செய்யும் தருணத்தில் தங்களுடன் நாம் தொடர்பு கொள்கிறோம்.

இவ்விடத்தில் இன்னுமொரு விடயத்தினையும் நான் தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறேன். நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கம் குறித்து தமிழகத்தின் சஞ்சிகையொன்றில் இவ் வாரம் வெளியாகியிருந்த ஒரு கட்டுரையில் நான் குறிப்பிட்டதாக கூறப்பட்டுள்ள ஆயுதப்போராட்டம் குறித்த கருத்துக்கள் எவையும் என்னால் தெரிவிக்கப்படாதவை. ஆயுதப்போரட்டம் பற்றி எதுவுமே என்னுடன் பேசப்படவில்லை. இவை தவிர அதில் உள்ள ஏனைய சில விடயங்களும் எனது கருத்துக்கள் அல்லாதவை. உண்மையில் நான் அச் சஞ்சிகைக்கு பேட்டி எதனையும் வழங்கியிருக்கவுமில்லை. அச் சஞ்சிகையின் கட்டுரையாளருடன் நான் மேற்கொண்டிருந்தது தேர்தல் நடைமுறை தொடர்பான ஒரு சிறு உரையாடல் மட்டுமே. நான் குறிப்பிடாத, எனது கருத்துக்கள் அல்லாத விடயங்கள் எனது பெயரில் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தமையால் இம் மறுப்பை இவ்வித்தில் பதிவு செய்கிறேன்.

தமிழக மக்களும் ஈழத் தமிழர் தேசத்தின் விடுதலையை தமது நெஞ்சிருத்திச் செயற்படும் தலைவர்களும் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் மீதும் ஈழத் தமிழர் தேசத்தின் விடுதலை மீதும் தாங்கள் கொண்டிருக்கும் பற்றுறுதியினையும் அதற்காக வழங்கி வரும் பேருழைப்பையும் நாம் என்றும் பெரும் மதிப்புடன் நினைவிற் கொள்கிறோம். தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் தொடர்ச்சியாக அமையும் இந் நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தினை வெற்றிகரமாக அமைத்திட தங்கள் ஆதரவையும் அரவணைப்பையும் எதிர்பார்த்து நிற்கிறோம்.

இவ்வாறு உத்திரகுமாரன் தெரிவித்துள்ளார்.

மானாட மயிலாட அளவிற்கேனும் செம்மொழி மாநாடு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துமா ?

மானாட மயிலாட அளவிற்கேனும் செம்மொழி மாநாடு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துமா ?

இதில் வெட்கப்பட எதுவுமில்லை.வண்ணத்தொலைக்காட்சி என்றால் வரிசையில் நிற்கிறோம்,வாக்குக்கு பணம் என்றாலும் கொஞ்சமும் கூச்சமில்லாமல் கூடுதலாய்க் கொடுக்க வேண்டுமெனக் கோரிக்கை வைக்கிறோம்.

தாய்த்தமிழ்நாட்டில் மானமும் அறிவும் இப்படித்தான் மலினப்பட்டுக்கிடக்கிறது.இன உணர்வும், மொழி உணர்வும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மக்களிடம் குறைந்து வருகிறது.ஆனால் உலகெங்கும் பரவி வாழும் தமிழர்களால் இனப்பற்றும், மொழிப்பற்றும் விஞ்சி நிற்கும் இனமாக தமிழினம் அடையாளம் காணப்படுகிறது.இலக்கிய வளம், தனித்து இயங்கும் ஆற்றல், வேர்ச்சொற்கள், சொல்வளம் ஆகியன தமிழ் மொழியின் சிறப்பியல்புகளாக அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன.இத்தகைய மொழியும், அதனைப் பேசுகின்ற இனமும் பாரம்பரியம் மிக்க வரலாற்றைத் தன்னகத்தே கொண்டதென்பது கூடுதல் சிறப்பம்சமாகும்.

நம் தமிழ்மொழி விழா எடுத்துக் கொண்டாடப்பட வேண்டிய மொழி, பெருமைப்படுத்தப்பட வேண்டிய மொழி என்பதில் இரண்டாம் கருத்துக்கு இடமில்லை.ஆகவே உலக செம்மொழி மாநாடு நடைபெறுவதில் நமக்கு எவ்வித எதிர்ப்புமில்லை.ஆயிரம் வெளிநாட்டு தமிழ் அறிஞர்கள், ஆயிரம் கவிஞர்கள், ஆயிரக்கணக்கில் ஆய்வுக் கட்டுரைகள்,ஐநூறுப்பக்கங்களில் சிறப்பு மலர், தமிழ்ப் பாரம்பரியத்தை வெளிப்படுத்தும் நடனங்கள், இலட்சக்கணக்கில் பார்வையாளர்கள் என உலக செம்மொழி மாநாடு களைகட்டத் தொடங்கி விட்டது.

முத்தமிழுக்கு நான்காம் தமிழான கணினித் தமிழும் அணி செய்கிறது.இந்தத் திருவிழாவுக்கு இடையில் தமிழ்மொழியை நாம் எந்த நிலையில் வைத்திருக்கிறோம் என்பதனை எண்ணிப்பார்க்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.தமிழ்த் தாயின் நேரடி வாரிசுகளாய்ப் பிரகடனப்படுத்திக் கொண்டவர்கள் அரியணையில் அமர்ந்து நாற்பத்து மூன்று ஆண்டுகள் மறைந்தோடி விட்டன.எழுத்தில், பேச்சில், வசனத்தில், கவிதையில் எங்கும் தமிழ்வாசம் மணக்க மணக்க காட்சிகள் அரங்கேறின.‘கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்தே முன் தோன்றிய மூத்த மொழி’ எனும் வசனம் காலங்காலமாய் எதிரொலித்துக் கொண்டே வருகிறது.

இத்தகைய வரலாற்றை உள்ளடக்கிய நம் தமிழ்மொழி எங்கெல்லாம் இருக்கிறதெனக் கேள்வி எழுப்பிப் பார்த்தால் எஞ்சி நிற்பது வேதனை மட்டுமே தான்!

நீதி மன்றத்தில் வழக்கு மொழியாகத் தமிழ் இல்லை? 

கடவுளின் சன்னதியில் பூசிக்கும் மொழியாகத் தமிழ் இல்லை?

கடைப்பலகைகளில் தமிழ் இல்லை? 

பாட சாலைகளில் பயிற்று மொழியாகத் தமிழ் இல்லை?

கணிப்பொறியில் தனித்தியங்கும் ஆற்றல் கொண்ட மொழியாகத் தமிழ் இல்லை?

இந்தியாவின் ஆட்சி மொழியாகத் தமிழ் இல்லை? 

இப்படி இருக்க வேண்டிய இடங்களிலெல்லாம் தமிழ் இல்லை.ஆனால் மேடைகளில் புகழ் மாலைகளில் தமிழ் தாராளமாய்க் கொஞ்சி விளையாடுகிறது.ஆங்கில ஆட்சியாளர்களிடமிருந்து நூல்கள் பதிப்பிக்கும் உரிமை நம் கைக்கு வந்து சுமார் எழுபது ஆண்டுகள் மட்டுமே ஆகின்றன.ஆனால் நம்மிடம் கால வரிசைபடி தமிழ்நூல்களின் பதிப்பு வரலாறு இல்லை.தொல்காப்பியம் உள்ளிட்ட நமது பழம் இலக்கியங்களின் ஆய்வியல் நோக்கிலான வரலாறு நம்மிடம் இல்லை.நமது இலக்கியங்கள் உருவான காலம் குறித்த பரந்து பட்ட ஆய்வுகள் இல்லை.தமிழ்மொழியை உலக மொழிகளோடு ஒப்பாய்வு செய்யும் ஆய்வு மையங்கள் இல்லை.அதற்கான முயற்சிகள் கூட இல்லை.

இதையெல்லாம் செய்து முடித்து விட்டு தான் விழா எடுக்க வேண்டுமா? என்ற கேள்வியில் நியாயம் இல்லாமல் இல்லை.ஆனால் இதைக்கூட செய்ய முடியாத நாம் விழா எடுத்து என்ன செய்து விடப்போகிறோம் என்பது தான் நம் கேள்வி.

இப்படி தமிழின் உரிமைகள் நிலைநாட்டப்படாத சூழல் மட்டுமல்ல, தமிழரின் உரிமைகளும் கேள்விக்குள்ளாகிக் கொண்டிருப்பது குறித்தும் யாரும் கவலைப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.

தமிழரின் ஆற்று நீர் உரிமை காவிரியில் தொடங்கி, முல்லைப்பெரியாற்றில் வேகம் பிடித்து கிருட்டிணாவில் வந்து நிற்கிறது.நல்லவேளை கடலில் மட்டும் சிக்கலில்லை என நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட முடியவில்லை.அங்கோ இலட்சோப இலட்சம் மீனவர்களின் வாழ்வுரிமை கேள்விக்குள்ளாகியுள்ளது.

தமிழுக்கான உரிமைகளும் நிலை நாட்டப்பட வில்லை, தமிழர்களின் வாழ்வாதார உரிமைகளும் நிலை நாட்டப்பட வில்லை.ஆனால் இது பற்றியெல்லாம் கிஞ்சிற்றும் வெட்கப்படாமல் விழா எடுக்க முனைந்துள்ளோம்.தமிழுக்கு விழா எடுக்கும் உரிமை நமக்கு மட்டும் சொந்தமானதா? என்பதனை எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும்.இந்த பூமிப்பந்திலுள்ள எல்லா நாடுகளிலும் தமிழர் இருக்கின்றனர்.

இணையத்தில் தமிழ்மொழி வனப்புடன் உலா வருவதற்கு புலம் பெயர்ந்து வாழும் தமிழர்கள் தான் காரணம் என்பதனை மறுக்க இயலுமா?

மொழி மேம்பாட்டிற்கு அவர்கள் ஆற்றி வரும் பங்களிப்பை மறைக்க இயலுமா?

தமிழ்மொழியை உலக மக்கள் அறிந்திட ஏதுவாக தமிழ்மொழியின் சிறப்பை இணையத்தில் ஆங்கிலத்தில் தொகுத்து வருவதும் புலம் பெயர்ந்து வாழும் தமிழர்கள் தானே?

தமிழ் என்பது தமிழ்நாட்டுத் தமிழரின் தனிச்சொத்து அல்ல.நாம் மட்டும் முடிவு செய்து கொண்டாடுவதற்கு நமது குடும்ப விழாவும் அல்ல.உலகெங்கும் பரவி வாழும் தமிழ் மக்களின் நலனை மையப்படுத்தியே கொண்டாட்டங்கள் அமைய வேண்டும்.ஈழத்தமிழர்கள் மீளாத்துயரிலிருந்து இப்போது தான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மீண்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.நமது உறவுகள் துயரத்தில் தவிக்கையில் விழா எடுப்பது கல் நெஞ்சம் கொண்டோரையும் பதைபதைக்க வைக்கும் நிகழ்வல்லவா?

காலங்காலமாக பழம் பெருமை பேசுவதிலேயே சுகம் கண்டு போன சமூகமாகத் தமிழ்ச்சமூகம் மாறிவிட்டது.இந்த இனம் இப்படியே இருக்க வேண்டுமென இனப்பகைவர்கள் மட்டுமல்ல நம்மை ஆள்வோரும் நினைக்கின்றனர்.

தமிழர் கேளிக்கைகளில் மூழ்கடிக்கப்படுகின்றனர்.போரைக்கூட வேடிக்கைப்பார்கின்ற நிலைக்குத் தமிழினம் தள்ளப்பட்டுள்ளது.

செம்மொழி மாநாடு மானாட மயிலாட நிகழ்ச்சியின் அளவுக்கானத் தாக்கத்தையாவது உருவாக்குமா என்பது சந்தேகமே.
அண்மையில் இலட்சக்கணக்கில் கொன்று குவிக்கப்பட்ட ஈழத்தமிழர்களின் குருதி காயும் முன்பு இப்படி ஒரு மாநாடு தேவையா என்ற கேள்வியும் முன் வைக்கப்படுகிறது.திருவிழா ஆரவாரத்தில் இந்தக்கேள்வி ஆள்வோர் காதுகளில் விழாது தான்.ஈழக்கொலைகள் தொடர்பாக மேற்குலக நாடுகள் இலங்கை அரசாங்கத்தின் மனித உரிமை மீறலை இன்னமும் விடாமல் எழுப்பிக்கொண்டே உள்ளன.

வதை முகாமிலிருந்து இலட்சக்கணக்கான தமிழ் மக்கள் மீளவே இல்லை, காணமல் போனோர் தொடர்பில் தகவலே இல்லை.ஆனால் நாம் மொழிக்கு மாநாடு கூட்டுகிறோம். அதில் உலகெங்குமிருந்து கவிதைகளோடும், ஆய்வுக்கட்டுரைகளோடும் புறப்பட்டு விட்டான் மறத்தமிழன்.

போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பான விசாரணையைப் பன்னாட்டு நீதிமான்களும், மனித உரிமை ஆர்வலர்களும் தொடர்ந்து நடத்தி வருகின்றனர்.ஆனால் நாம் தமிழுக்கு விழா எடுப்பதில் ஆர்வமாக உள்ளோம்.இதனையெல்லாம் வருங்கால தலைமுறை மன்னிக்கப் போவதில்லை என்பது மட்டுமல்ல, நிகழ்காலம் நிச்சயம் ஒருபோதும் சகித்துக் கொள்ளாது.

தமிழ்மொழி பேசும் தமிழ்நாட்டு தமிழனின் வாழ்விலும் மகிழ்ச்சியில்லை,புலம் பெயர்ந்து வாழும் தமிழ்மக்களின் வாழ்நிலையிலும் ஏற்றமில்லை.ஆனால் மொழி பேசும் நா பற்றி கவலைபடாமல் மொழியைப் பாதுகாக்க போர் மறவர்கள் களம் கண்டுள்ளனர்.

இத்தகைய அறிவார்ந்த மொழி வளர்ச்சியை உலகில் வேறெந்த இனமும் முன்னெடுத்திருக்குமா? என்பது சந்தேகம் தான்.நவீன நீரோமன்னர்கள் புகழ் மழையில் நனைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.புலவர் படை பரிசில் பெற வசனங்களோடும், கவிதைகளோடும் செம்மொழி மாநாட்டில் அணி திரள இருக்கிறார்கள்.இதில் வெட்கப்பட எதுவுமில்லை

இந்தியாவிற்கு என்ன ஆபத்து வரபோகிறது ?

படுத்த படுக்கையாய் உள்ள எண்பது வயது மூதாட்டி சென்னையில் தங்கி சிகிச்சை பெற்றால் இந்தியாவுக்கு என்ன ஆபத்து நேர்ந்துவிடும் என நேற்று முன்தினம் பார்வதி அம்மாளை விமானத்திலிருந்து இறங்க விடாது திருப்பி அனுப்பிய இந்திய தமிழக அரசுகளின் மனிதாபிமானமற்ற செயலைக் கண்டித்து தமிழ்த் தேச பொதுவுடமைக் கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் மணியரசன் விடுத்துள்ள அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளார்.

தமிழ்த் தேசப் பொதுவுடைமைக் கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் பெ.மணியரசன் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையை இங்கே முழுமையாகத் தருகிறோம்.

தமிழீழ தேசியத் தலைவர் திரு. பிரபாகரன் அவர்களின் அன்னையார் திருமதி பார்வதி அம்மாள் அவர்கள், தமது எண்பது வயதில் கடுமையாக நோயுற்று சென்னையில் உயர் சிகிச்சை பெற மலேசியாவிலிருந்து விமானத்தில், 16.04.2010 அன்று இரவு வந்த போது அவரை மீனம்பாக்கம் விமான நிலையத்தில் தரையிறங்க விடாமல் இந்திய அரசும் தமிழக அரசும் சேர்ந்து தடுத்து, அவரைத் திரும்ப மலேசியாவுக்கு அனுப்பி விட்டார்கள்.

இந்திய தமிழக அரசுகளின் இந்தச் செயல் மனித நேயமற்ற செயல்மட்டுமல்ல. தமிழ்நாட்டுத் தமிழ் மக்களை இழிவுபடுத்தும் செயலும் ஆகும்.
படுத்த படுக்கையாய் உள்ள எண்பது வயது மூதாட்டி சென்னையில் தங்கி சிகிச்சை பெற்றால் இந்தியாவுக்கு என்ன ஆபத்து நேர்ந்துவிடும்!
முறையாக விசாவுக்கு விண்ணப்பித்து மலேசியாவில் உள்ள இந்தியத் தூதரகம் இந்திய அரசுடன் கலந்து பேசி, திருமதி பார்வதி அம்மையார் சென்னை வர விசா வழங்கியுள்ளது.

ஆனால், சென்னை விமான நிலையத்தில் பார்வதி அம்மையாரையும் அவருடன் வந்த பெண் உதவியாளரையும் இந்திய அரசின் குடிவரவு அதிகாரிகளும் தமிழகக் காவல்துறையினரும் விமானத்தை விட்டு இறங்கவிடாமல் தடுத்து, அதே விமானத்தில் அவர்களை மலேசியாவுக்குத் திருப்பி அனுப்பிவிட்டனர்.
உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கும் எண்பது வயது மூதாட்டி எந்த நாட்டிலும் மருத்துவ உதவி பெறுவதற்கு மருத்துவத்துறை நீதியும் மனித உரிமையும் அனுமதிக்கும்.
விசா வழங்கிவிட்டு திருப்பி அனுப்புவது மனித உரிமை மீறல் குற்றம் மட்டுமல்ல. மருத்துவநீதியை மறுப்பதும் ஆகும்.
பார்வதி அம்மையார் பிரபாகரனுக்கு மட்டும் தாய் இல்லை. ஒட்டுமொத்த தமிழ் இனத்தின் தாயாக உலகம் முழுவதும் உள்ள தமிழர்களால் போற்றப்படுகிறார். அவர் மீது அனைத்துத் தமிழர்களும் பாசம் வைத்துள்ளனர். அவரை வர அனுமதித்துத் திருப்பி அனுப்பியது அவரை மட்டுமல்ல ஒட்டு மொத்த தமிழ் இனத்தையும் அவமானப்படுத்திய செயலாகும்.

சிகிச்சையாகப் படுத்த படுக்கையாய் விமானத்தில் வந்த மூதாட்டி பார்வதி அம்மையாரைத் திருப்பி அனுப்பிய இந்திய – தமிழகக் கொடுங்கோலர்களின் தமிழ் இன எதிர்ப்பு உணர்ச்சியைக் கண்டித்து, மனித நேயம் உள்ளவர்களும் தமிழ் இன உணர்வாளர்ககளும் கண்டனப் போராட்டங்களை நடத்துமாறு தமிழ்த் தேசப் பொதுவுடைமைக் கட்சி சார்பில் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

IPL ஊழலின் ஊற்றுக்கண் ?

IPL  ஊழலின் ஊற்றுக்கண் ?

 

ஐ.பி.எல்., கிரிக்கெட் விளையாட்டுப் போட்டிகள் ஏற்படுத்திய பரபரப்புகளை விட, அதன் முக்கிய நபரான லலித் மோடி ஏற்படுத்தி விட்டார். சசி தரூர் வெளிப்படையாக பேசி மாட்டிக்கொண்டார் என்றால், சசி தரூர் புழங்கிய கோடிகள் அவரை வெளிச்சத்தில் கொண்டு வந்திருக்கிறது.

பல்வேறு ரகமான ஊழல்கள் அலசப்பட்டாலும், கிரிக்கெட் போட்டிகளை வைத்து நடக்கும் ஊழல் பிரமாண்டமானது. தற்போது வரித் துறையினர், கம்பெனித் துறையினர் மேற்கொண்ட சோதனைகளில், ஆவணங்கள் பரிசீலனைகளில் மோடி நடத்திய ஊழல் அரைகுறையாக அம்பலமாகியிருக்கின்றன. இந்த ஐ.பி.எல்., குழுமத்தில் மோடி போக்கை சிலர் ஆதரிக்கவில்லை. அதேபோல, பல்வேறு கிளைகளை இந்த அமைப்பு ஆரம்பிக்க முயன்றதில், கிரிக்கெட் கன்ட்ரோல் போர்டுடன் சரியான இணக்கம் இல்லை. அது குறித்தும் விசாரணை நடக்கிறது. ஆனால், மோடி எல்லாரையும் தாண்டி முன்னணிக்கு வந்து தற்போது சிக்கியிருக்கிறார். வருமான வரித்துறையின் தலைமையகத்தில், மோடி சம்பந்தப்பட்ட கோப்புகள் தற்போது ஆராயப்பட்டு வருகின்றன. வரும் 23ம் தேதி கிரிக்கெட் கன்ட்ரோல் வாரியத்தில் இருந்து பொறுப்பானவர்கள், ஆஜராக கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.

முதலில் ஐ.பி.எல்., துவங்கிய 2008ல் மோடி கட்டிய வரி 2.5 கோடி ரூபாய். தெற்கு ஆப்ரிக்காவுக்கு ஐ.பி.எல்., மாற்றம் செய்யப்பட்டதும் அவர் கட்டிய அட்வான்ஸ் வரி 32 லட்சம் ரூபாய். பின்பு, இந்த ஆண்டு அவர் கட்டிய வரி 11 கோடி ரூபாய். ஆனால், 2006ல் வரி கட்டாத அளவுக்கு வருமானம் இன்றி இருந்தவர் மோடி. அப்படி பார்க்கும் போது, கிரிக்கெட் விளையாட்டில் புழங்கிய கறுப்புப் பணம் மற்றும் சூதாட்டமாக ஆட்டத்தின் முடிவுகளை முடிவு செய்தது, தற்போது அதிக சந்தேகத்தை எழுப்புகிறது. அது மட்டுமின்றி, மோடியின் உறவினர்கள் தான் ராஜஸ்தான் ராயல்ஸ் குழுவின் முக்கிய அங்கம் வகிப்பவர்கள். இதன் தலைவர் சுரேஷ் செல்லாராம் என்பவர் மோடியின் மைத்துனர். இவருக்கு 44 சதவீத பங்குகள் உண்டு. தற்போது நைஜீரியாவில் இருக்கிறார். மோடி குடும்பத்திற்கு நெருக்கமான மனோஜ் படாலே மற்றொரு முக்கியப்புள்ளி. இந்த அணியில் சம்பந்தப்பட்ட பலருக்கும் கறுப்புப் பணம் சேமித்து வைக்கப்படும் பகாமாஸ் மற்றும் வெர்ஜின் ஐலண்டு ஆகிய இடங்களில் தொடர்பு இருக்கிறது. அங்கு, கம்பெனிகள் வேறு இருக்கிறது. ஏற்கனவே மொரீஷியசில் இருக்கும் சில பணக்காரர்கள் இந்த ஐ.பி.எல்.,லில் சேர்ந்தது குறித்து மோடியிடம் கேட்கப்பட்ட போது, 'சுறுசுறுப்பான பணக்காரர்கள், எனக்கு வேண்டியவர்கள்; இதில் சம்பந்தப்பட்டிருப்பதற்கு நானா பொறுப்பு' என்றார்.

அதேபோல, சசி தரூர் தோழியான சுனந்தா புஷ்கர், 'கொச்சி பிரான்சைஸ்' என்ற பெயரில் இதில் ஈடுபட்டது குறித்தும் தற்போது விசாரிக்கப்படுகிறது. வெறும் லட்சம் ரூபாய்க்கும் குறைவாக முதலீடு செய்த இவர், இக்கம்பெனி மூலம் 70 கோடி ரூபாய் லாபம் பார்த்தது தான், சசி தரூர் பதவிக்கு வேட்டு வைத்தது. இவர், தனக்கு வந்த பங்குப் பணத்தை தற்போது வேண்டாம் என்று தன் வக்கீல் மூலம் கூறுகிறார். பொதுவாக கம்பெனி சட்டப் பிரிவுகள் படி, 'வியர்வை சிந்தி பெறும் பங்குகள்' அதாவது ஸ்வெட் ஈகுவிடி என்பது கம்பெனி பங்குதாரர்கள் அல்லது பெரிய பொறுப்பில் இருப்பவர்கள், கம்பெனியில் நான்காண்டுகள் நிரந்தரப் பணியில் இருப்பவர்கள் பெற வேண்டியது. ஆனால், துபாயில் தொடர்புடைய சுனந்தா இதில் எந்த ரகத்திலும் வராதவர். தொழில் துவங்கியதும் இந்த அளவு ஆதாயம் என்றால், அதில் புதைந்திருக்கும் மர்மம் என்ன? துபாயில் தொடர்பு வைத்திருக்கும் சில பணக்காரர்களும் இதில் சம்பந்தப்பட்டிருக்கலாம். ஏனெனில், கிரிக்கெட்டிற்கும் அதன் பிரபலங்களுக்கும் துபாய் ஒரு சொர்க்க பூமி.

தற்போது சுனந்தா பற்றியும் விசாரணை துவங்கியிருக்கிறது. சசி தரூர் எந்த அளவு இந்த பணப் பரிவர்த்தனைகளில் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறார் என்று தெரியவில்லை. ஆனால், ஐ.பி.எல்., என்றதும் மிகப்பெரும் தொழிலதிபர்கள், அவர்கள் உறவினர்கள் என்று எல்லாருமே முக்கியஸ்தர்கள். அதனால், ஐ.பி.எல்., விளையாட்டு என்ற பெயரில் நடந்த பணப் பரிவர்த்தனைகள் இதுவரை நடந்திராத பெரிய மோசடியை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வரும் என்று எல்லாரும் எதிர்பார்க்கின்றனர். அதே சமயம், மத்திய விவசாயத்துறை அமைச்சர் பவார் போன்ற பல அரசியல்வாதிகள் கிரிக்கெட்டில் பல ஆண்டுகளாக சம்பந்தப்பட்டிருந்தும், எப்படி மோடி போல பெயர் கெடாமல் இருக்கின்றனர் என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.
ஐ.பி.எல்., போட்டி துவங்கியதில் இருந்து ஏதாவது ஒரு பிரச்னை கிளம்பி கொண்டு தான் இருக்கிறது. கடந்தாண்டு, பொதுத்தேர்தல் காரணமாக போட்டியை நடத்துவதா, வேண்டாமா என பிரச்னை கிளம்பியது. தேர்தலுக்கு பின் வைத்து கொள்ளுங்கள் என அரசு கேட்டுக்கொண்டும், மோடி தான் எடுத்த முடிவில் விடாப்பிடியாக இருந்தார். தென்னாப்ரிக்காவிற்கு போட்டியை மாற்றி வெற்றிகரமாக நடத்தி காட்டினர். இது அரசுக்கு பெரும் பின்னடைவாக அமைந்தது. மேலும், அரசுக்கு வரவேண்டிய வரி வருவாயும் குறைந்தது. தற்போது சசி தரூர் விவகாரம், மத்திய அரசுக்கு பெரும் தலைவலியை கொடுத்துள்ளது. இதில் சசி தரூரை இழக்கவேண்டியதாகிவிட்டது. இதையடுத்து, மத்திய அரசு விஸ்வரூபம் எடுக்க துவங்கிவிட்டது, தொடர்ந்து வரும் நடவடிக்கைகளை பார்த்தாலே தெரிகிறது. வருமான வரித்துறையும் வரிந்து கட்டி இறங்கியுள்ளது. இதில் பல பூதங்கள் கிளம்பும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இதுதான் சமயம், ஐ.பி.எல்.,லில் தங்களுக்கு எவ்வித வாய்ப்பும் கிடைக்கவில்லை என கவலைப்பட்டு கொண்டிருந்த அரசியல்வாதிகளும், எதிராக காய் நகர்த்த துவங்கிவிட்டனர். இப்போது இந்திய கிரிக்கெட் வாரியத்திற்கு,'செக்' வைக்கப்பட்டுள்ளது. வரும் 23ம் தேதி போர்டு நிர்வாகிகள் கூட்டம் நடக்கிறது. இதில், மோடியை நீக்க ஏகமனதாக முடிவு செய்யப்படுகிறது. கிரிக்கெட் போர்டு தலைவர் ஐ.பி.எல்., சேர்மனாக நியமிக்கப்பட இருக்கிறார். ஐ.பி.எல்., போட்டி 25ம் தேதி முடிகிறது. 26ம் தேதி மோடி பதவியை துறக்கிறார்.

காதலியை கரம் பிடிக்க கள்ளத்தனம் செய்து மாட்டி கொண்ட சசி தரூரின் லீலைகள்

சசி தரூர் தம்மை பொறுப்புள்ள அமைச்சராக எப்போதும் நினைத்த மாதிரி தெரியவில்லை. இதற்கு முன்னரும் பல நேரங்களில் சர்ச்சையில் சிக்கி உள்ளார்.

சசிதரூர் தனது காதலி சுனந்தாவுக்கு கொச்சி அணியின் ரூ. 70 கோடி பங்குகளை வாங்கி கொடுத்த விவகாரம் எளிதாக வெடித்ததுமே மத்திய அரசு உஷார் அடைந் தது. இது தொடர்பாக விசாரிக்க தொடங்கியது. மத்திய நிதி மந்திரி பிரணாப் முகர்ஜி தனது துறை மூலம் விசாரணை களை நடத்தினார். இதற்காகத்தான் ஐ.பி.எல். அலுவலகத்தில் வருமான வரி சோதனை நடத்தினார்கள். லலித்மோடியிடமும் விசாரணை நடந்தது. இதன் மூலம் சுனந்தாவுக்கு கொச்சி அணி பங்கு எப்படி கை மாறியது? சசி தரூர் எந்த வகையில் சம்பந்தப்பட்டார் என்பது போன்ற விவரங்களை தெரிந்து கொண்டனர்.

அதே நேரத்தில் பிரதமர் மன்மோகன்சிங் மத்திய உளவுத்துறையான ஐ.பி.க்கு இதன் முழு விவரங்களையும் சேகரித்து தரும்படி உத்தர விட்டார். அதில் சசிதரூர் எந்த வகையில் எல்லாம் தனது மத்திய மந்திரி அதிகாரத்தை தவறாக பயன்படுத்தினார்? சுனந்தா சசிதரூரின் பினாமியா? இதில் ஊழல் நடந்து இருக்கிறதா? போன்றவற்றை விசாரிக்கும்படி பிரதமர் கூறி இருந்தார்.

அதன்படி ஐ.பி. விசாரணையை தொடங்கியது. மற்றொரு உளவுத்துறையான “ரா”வும் இது தொடர்பாக விசாரித்தது. கொச்சி அணியை ஏலம் எடுத்த “ரென்டஸ்வஸ்” நிறுவனத்துக்கு ஏலத் தொகையில் பெரும் பகுதி பணம் துபாயில் இருந்து வந்துள்ளது. அந்த பணம் யார் மூலம் வந்தது? இதற்கும் சசிதரூருக்கும் சம்பந்தம் உண்டா? கறுப்பு பணத்தை வெள்ளை பணமாக மாற்றும் முயற்சியில் இந்த முதலீடு செய்யப்பட்டதா, என்று விசாரித்தனர்.

சுனந்தாவுக்கு ரூ. 70 கோடி பங்குகள் இலவசமாக கொடுக்கப்பட காரணம் என்ன? இதற்கும் துபாயில் இருந்து வந்த பணத்துக்கும் சம்பந்தம் உண்டா? என்றும் விசாரித்தனர். அதில் சசிதரூர் முழுக்க, முழுக்க சம்பந்தப்பட்டு இருந்ததை கண்டு பிடித்தனர். ஊழல் நடந்து இருப்பதும் தெரிந்தது. இதில் சசிதரூர் தனது மத்திய மந்திரி அதிகாரத்தை தவறாக பயன்படுத்தி இருந்ததும் கண்டு பிடிக்கப்பட்டது.
அவர் எந்தெந்த வகையில் எல்லாம் தவறு செய்து இருக்கிறார் என்ற முழு விவரத்தையும் சேகரித்தனர்.

பின்னர் இது தொடர்பாக “ஐ.பி.யும், “ராவும் சேர்ந்து ஒரு அறிக்கை தயாரித்தனர். அதில் சசிதரூர் செய்த தவறுகள் அனைத்தையும் பட்டியலிட்டு இருந்தனர். 6 பக்கம் கொண்ட இந்த அறிக்கையை சீலிடப்பட்ட கவரில் அடைத்து பிரதமரிடம் கொடுத்தனர். அதை பிரதமர் நேற்று காலையிலேயே படித்து பார்த்தார். அதன் பின்னர் சசிதரூரை தனது வீட்டுக்கு அழைத்து விசாரித்தார்.

உளவுத்துறை அறிக்கையில் கூறப்பட்டிருந்த அனைத்து விவரங்கள் குறித்து சசிதரூரிடம் அவர் விளக்கம் கேட்டார். ஆனால் சசிதரூரால் அதற்கு சரியான விளக்கங்களை கொடுக்க முடியவில்லை. ஏன் என்றால் உளவுத்துறை அறிக்கையில் அத்தனை விவரங்களும் துல்லியமாக சேகரித்து கொடுக்கப்பட்டு இருந்தன. எனவே சசிதரூரால் எதையுமே மறைக்க முடிய வில்லை.

அவர் மீது குற்றம் இருப்பது நிரூபணம் ஆனதால் மந்திரி பதவியை ராஜினாமா செய்து விடும்படி அப்போதைய பிரதமர் கூறி விட்டார்.
ஆனாலும் மாலையில் நடந்த காங்கிரஸ் உயர்மட்ட குழுவில் இதுபற்றி விவா தித்து இறுதி முடிவு எடுத்தனர். அதில் எடுத்த முடிவு படி சசிதரூர் ராஜினாமா செய்தார்.

சசிதரூர் ஆரம்பத்தில் எனது மாநில (கேரளா) நலனுக்காகவே தலையிட்டேன் என்று கூறி வந்தார். ஆனால் உளவுத்துறை அறிக்கையில் அவர் தனது காதலிக்காக இதில் தலையிட்டதும், பல தவறுகள் செய்ததும் உறுதிப் படுத்தப்பட்டு இருந்தது. இதனால் சசிதரூர் தப் பிக்க முடியாமல் பதவியை இழக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.

கோடியில் புரளும் புள்ளிகள் - ஐ பி எல் கிரிக்கெட் போட்டியை விட லலித் மோடி மற்றும் காங்கிரஸ் சண்டை சூடு பிடிக்கிறது.

கோடியில் புரளும் புள்ளிகள் - ஐ பி எல் கிரிக்கெட்  போட்டியை விட   லலித் மோடி மற்றும் காங்கிரஸ் சண்டை சூடு  பிடிக்கிறது. 

 

உள்ளூர் கிரிக்கெட் என்ற ஒரு புதிய விளையாட்டு உத்தியை ஆரம்பித்து  வைத்தவர் முன்னாள் கிரிக்கெட் கேப்டன் கபில்தேவ். அவர் ஒரு தனியார் தொலைகாட்சியோடு சேர்ந்து கொண்டு அதை ஆரம்பித்தார் அதற்க்கு பெயர்  indian cricket leage (ICL) ,  அவர் முதல் போட்டிகளை தொடங்கும் முன்பே அவருக்கு பல இக்கட்டுகளை  BCCI  கொடுத்தது அவருக்கு போட்டியாக  Indian premier leage (IPL)  என்ற அமைப்பை ஆரம்பித்தார்கள்.

 

இது அதிகாரபூர்வமாக  BCCI  ஆரம்பித்ததாலும் ,  திரை மறைவில் நடந்த, நமக்கு இன்னும் தெரியாத பல ஊழல் கணக்குகளாலும் நல்ல வியாபாரம் செய்தார்கள். போட்டி போட்டுகொண்டு பல பேர் காசை கொட்டினார்கள் அல்லது கொட்டியதாக கண்ணக்கை காண்பித்தார்கள்.

 

முதல் போட்டிகளை நன்றாய் எந்த வித பிரச்சினைகளும் இல்லாமல் முடித்தார்கள். இரண்டாம் போட்டி ஆரம்பித்தபொழுது இந்திய பாராளுமன்ற தேர்தல்கள் வந்தன. பாதுகாப்பு காரணங்களை காட்டி சிதம்பரம் போட்டிகளை தள்ளி வைக்க சொல்லி கேட்டார். ஆனால் திட்டமிட்டபடி போட்டிகள் நாடாகும் என்று சொல்லி தென் ஆப்ரிக்காவில் போட்டிகளை நடத்தினார்கள்.  வரவேற்ப்பு சொல்லிகொல்லும்படி இல்லை.

 

அப்பொழுதே லலித் மோடிக்கும் காங்கிரசுக்கும் உரசல் ஆரம்பித்து விட்டது.

 

மூன்றாவது கட்ட  போட்டிகள்  இப்பொழுது  நடந்து கொண்டிருக்கும்  வேளைகளில் நடந்துவரும் பிரச்சினைகள் அனைவரும் அறிந்ததே.

 

போட்டிகள் முடியும் முன்னரே, குஜராத்தையும் கேரளத்தையும் மையபடுத்தி புதிய அணிகளை அறிவிக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன?

 

லலித் மோடி நரேந்திர மோடிக்கு வேண்டியவர் என்பதில் எவ்வளவு உண்மை உள்ளது?

 

மற்ற அணிகளின் பங்கு வர்த்தகத்தை பத்திரிக்கைக்கு தெரிவிக்காத லலித் மோடி ஏன் கொச்சி அணியின் விபரங்களை மட்டும் மீடியாக்களுக்கு தெரிவித்தார்?

 

லலித் மோடியின் மீதுள்ள சூதாட்டம் மற்றும் அரசாங்கத்தை வரியின் மூலம் ஏமாற்றிய விவகாரத்தில் அவரின் பதில் என்ன?

 

ஒட்டு மொத்தமாய் இந்த முறை பாகிஸ்தான் கிரிக்கெட் வீரர்களை புறக்கணித பொழுதே  IPL என்ற அமைப்பின் அரசியல் முக்கியத்துவம் தெரிய ஆரம்பித்து விட்டது.

 

இதில் அரசியல் இல்லை என்றால் அதை நம்புபவர்கள் முட்டாள்கள், ஏனென்றால்

அரசியல்வாதிகளான சரத் பவார், நரேந்திர மோடி, பரூக் அப்துல்லாஹ் போன்றோர்கள் முக்கிய பதவியில் இதில் உள்ளனர்.

 

தமது கட்சியை சேர்ந்த ஒரு அமைச்சரை பலி கொடுக்க வேண்டி வந்ததே என்ற ஆத்திரத்தில் லலித் மோடியை குறி வைத்து காங்கிரசார் வருமான வரி என்ற பெயரில் வேட்டை நடத்துவது உண்மை என்றாலும், வரி ஏய்ப்பு என்ற கேள்விக்கு லலித் மோடியும் பதில் சொல்லியாக வேண்டும்.

 

விளையாட்டின் உண்மையான நோக்கில்  IPL  போகவில்லை என்பதும் உண்மை, ஆடுகள விளையாட்டு முடிந்ததும், இரவு நேர காம விரச  கூட்டங்களும் நடைபெறுகிறது அதற்கும் பெரும் பொருள் கொடுத்து கனவான்கள் போகிறார்கள்.

 

விளையாட்டு எனபது ஒப்புக்கும், அதையும் மீறி படு பயங்கரமாய் பாதாள உலக வியாபாரம் நடப்பது உறுதியாகிறது.

 

எந்த அரசியல்வாதியின் மீதும் இப்போது நம்பிக்கை இல்லை என்பதால், லல்லு பிரசாத் யாதவ் சொல்லுவதை போல மதிய விளையாட்டு துரையின் கீழ் கொண்டு வந்தாலும்  என்ன சீர்திருத்தம் செய்துவிடமுடியும் என்று தெரியவில்லை. 

 

முதல்கட்டமாய், IPL  சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து விடயங்களையும் தோண்டி அராயவேண்டியது இபோதைய முதல் வேலை. 

 

இதையும் மீறி IPL  க்கு இருக்கும் மவுசை கீழ் கண்ட செய்தியின் மூலம் நாம் அறியலாம். 

 

  

The fast paced Indian Premier League (IPL) cricket tournament has its popularity quotient undented, even though several MPs Monday demanded it should be banned and probed following Shashi Tharoor's exit from the government Sunday night over his controversial link to the IPL Kochi franchise.

Most people, young and old alike, were strongly of the opinion that IPL should not be banned.
'IPL brings together Indian and international cricket players on the same platform and provides us with some great matches to enjoy. I agree that it's a commercial product, but instead of doing away with it, the corruption in the model should be curbed,' Kedarnath Jha, a school teacher, said.
Similarly, student Himanshu Sharma said: 'Just because there is a controversy surrounding two-three individuals, why should the entire IPL model be scrapped off? It's a great source of entertainment and we really enjoy it'.
Opposition MPs in the Lok Sabha Monday termed IPL as 'gambling' in the name of cricket and alleged that black money stashed in foreign banks was invested in it.
'The minister's resignation is not the issue. The issue is the IPL. We have not gone into the route. Issue is laundering of money. All this is happening under the nose of the government of India,' said Communist Party of India (CPI) MP Gurudas Dasgupta.
'Cricket is being maligned in the country. Wrong message is given to the budding cricketers to join the Twenty20 and earn crores. The IPL may be banned and a thorough probe ordered,' he said.
Similarly, Rashtriya Janata Dal (RJD) chief Lalu Prasad said: 'Why target Tharoor only? The main culprit is this IPL. This is a gambling and betting business. There are bigwigs involved. The entire network should be probed'.
The demand from the opposition came after embattled Tharoor Sunday night stepped down over his links to the IPL Kochi franchise. He resigned after a weeklong drama after it was disclosed that his friend Sunanda Pushkar had received a sweat equity worth Rs.70 crore in the deal.
Reacting to the entire controversy, a number of people said that while it's important to have transparency and curb corruption, banning the IPL was no solution.
'IPL is a good source of entertainment - very fast paced, unlike the test and one day matches. It should definitely be probed into, so that the corruption can be curbed, but not banned!' said Anupama Dey, a student.
But there were a few voices that said the game model should be done away with.
'The spirit of cricket is missing in IPL. With the recent revelations, it just proves that in the name of game, a lot of money laundering and other murky things are going on behind the scenes. For the sake of the game therefore, IPL should be scrapped,' said Randhir Verma, a lawyer.

திருமாவையும் கனிமொழியையும் மலேசியா அனுப்பி பார்வதி அம்மாளை அழைத்து வந்து சிகிச்சை அளிக்கட்டும்.

திருமாவையும் கனிமொழியையும் மலேசியா அனுப்பி பார்வதி அம்மாளை அழைத்து வந்து சிகிச்சை அளிக்கட்டும்.

 

பிரபாகரனின் தாயார்  -சென்னையில் நுழைய அனுமதி இல்லை.நேற்றைக்கு முந்திய நாள் பிரபாகரனின் தாயார் விஜயலட்சுமி என்ற பெண்ணோடு மலேசியா லிருந்து புறப்பட்டு, சென்னைக்கு மருத்துவ சிகிச்சைக்காக  வந்தார் , வந்தவரை சென்னையில் நுழைய அனுமதி இல்லை என்று வந்த விமானத்திலே  அவசர அவசரமாக திருப்பி அனுப்பி விட்டனர்.

 

இந்நிலையில் அவரை வரவேற்க சென்றிருந்த வைகோ மற்றும் நெடுமாறன் சொல்லித்தான் , பார்வதி அம்மாள் வந்த விவகாரம் வெளியே தெரிந்தது.

 

எப்போதும் ஈழ விவகாரத்தை அரசியல் லாபமாகவே பார்க்க விரும்பும் முதல்வர் கருணாநிதி வைகோவையும் நெடுமாறனையும் குறைசொல்லி இன்று அறிக்கை விட்டுள்ளார்.

 

அதோடு முதல்வர் மற்றும் காவல்துறை அமைச்சரான தமக்கு விடியல்காலை வரை எதுவும் தெரியாது என்ற அண்டபுளுகையும் சொல்லியுள்ளார். 

 

தமிழக அரசிற்கு தெரியாமல் எப்படி  சென்னை வெளி காவல்துறை தலைவர் ஜான்கிட்டே நேரடியாக விமான நிலையம் வந்தார் ? 

 

வைகோ மற்றும் நெடுமாறன் வரும் முன்பே ஏன் காவல்துறையினர் அங்கு இருக்க வேண்டும்? 

 

தவிரவும் இந்த செய்திகளை முதல்வரின் குடும்ப தொலைகாட்சிகளும் பத்திரிக்கைகளும்  கசிய விடாமல் ஏன் பார்த்து கொண்டனர்?

 

ஏன் ஈழ விடயத்தை அரசியல் லாப நோக்கிலே முதல்வர் பார்க்க வேண்டும்?

 

வேண்டுமானால்  திருமாவையும் கனிமொழியையும் மலேசியா அனுப்பி பார்வதி அம்மாளை அழைத்து வந்து சிகிச்சை அளிக்கட்டும் நாம் திருப்திபடுவோம் .

 

யாருக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறதோ அவர்களுக்கு தகவல் கொடுப்பார்கள் , பிரபாகரனின் குடும்பத்தாருக்கு நெடுமாறன் மற்றும் வைகோ மீது நம்பிக்கை அவர்கள் தகவலை கொடுத்திருக்கலாம்.

 

பார்வதி அம்மாளை ஏன் அனுமதிக்கவில்லை என்ற கேள்விக்கு , ஏன் வைகோவும் நெடுமாறனும் விமான நிலையம் சென்றார்கள் எனபது எப்படி பதிலாகும்.

 

தவிரவும்,முதல்வரின் கைதடியாகவே மாறியிருக்கும் திருமா போன்றோர் இன்னமும் ஈழ விடயத்தை அரசியல் நோக்கிற்காக (தி மு க மீது எந்த கோபமும் வரகூடாது என்பதில் தெளிவாக இருக்கும் ) பயன்படுத்துவதும் இதில் தெளிவாக தெரிகிறது.

 

ஈழத்தில் கடுமையான போர் நடைபெற்ற பொழுது, மத்திய அரசை கந்திது தி மு க நடத்திய போராடதிர்க்கும் , திருமா மற்றும் வீரமணி போன்றோர் இப்போது அறிவிக்கும் போராட்டத்திற்கும் வித்தியாசம் இல்லை.

 

ஏனென்றால் அவர்கள் இருவரும் போராட்டம் நடத்தித்தான் முதல்வரோடு பேசவேண்டும் என்ற நிலையில் இல்லை.

 

எனவே திருமாவின் போராட்டம் மக்களை ஏமாற்றும் வேலை அல்லது தி மு க வை காப்பாற்றும் வேலை  எனபது மிகத்தெளிவு.

 

இனி செய்தியை பார்ப்போம் :

 

பிரபாகரனின் தயார் பார்வதி அம்மாள் தமிழகத்தில் மீண்டும் சிகிச்சை பெற விரும்பினால், அதைப்பற்றி பரிசீலித்து மத்திய அரசுக்கு கடிதம் எழுத தயார் என முதல்வர் கருணாநிதி சட்டப்பேரவையில் தெரிவித்துள்ளார். மேலும் பார்வதி அம்மாள் திருப்ப அனுப்பப்பட்டதற்கு முந்தைய அதிமுக அரசு மத்திய அரசுக்கு எழுதிய கடிதமே காரணம் என்றும் முதல்வர் கருணாநிதி விளக்கம் அளித்துள்ளார்.

தமிழக சட்டப்பேரவையில் இன்று கேள்வி நேரத்திற்கு பிறகு, தமிழகத்திற்கு சிகிச்சை பெற வந்த பிரபாபரனின் தாயார் பார்வதி அம்மாள் மலேசியாவுக்கு திருப்பி அனுப்பப்பட்டது தொடர்பாக சிறப்பு கவன ஈர்ப்பு தீர்மானம் கொண்டு வரப்பட்டது.

 

இதன்மீது பேசிய பாமக, மார்க்சிஸ்ட், இந்திய கம்யூனிஸ்ட் உள்ளிட்ட பல்வேறு கட்சி உறுப்பினர்கள் பார்வதி அம்மாளுக்கு தமிழகத்தில் சிகிச்சை அளிக்க மத்திய அரசிடம் கூறி தமிழக அரசு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினர்.

இதற்கு பதில் அளித்து பேசிய முதல்வர் கருணாநிதி,

மாண்புமிகு பேரவைத் தலைவர் அவர்களே, இதுபற்றி என்னுடைய கருத்துக்களைக் கூறுவதற்கு முன்பு, கடந்த கால வரலாற்றில் சில துளிகளையாவது இந்த அவைக்கு நினைவூட்ட விரும்புகிறேன்.

இந்திய அரசினுடைய உத்தரவு முதலில் திருமதி பார்வதி அம்மாள் சிகிச்சைக்காக விசா பெறலாம் என்று அமைந்து, அந்த விசாவினைப் பெற்று அவர்கள் சென்னை விமான நிலையத்திற்கு வந்தபோது, மத்திய அரசினுடைய அதிகாரிகளே சிலர், விமான நிலையத்தில்   விமானத்திற்குள்ளே நுழைந்து “தவறுதலாக உங்களுக்கு விசா வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.  ஆகவே, நீங்கள் திரும்பிச் செல்ல வேண்டும்'' என்று கூறி எங்கே மலேசியாவிலிருந்து வந்த அவர்களை, மலேசியாவிற்கே திரும்ப அனுப்பியிருக்கிறார்கள்.

      இது பற்றிய  முழுத் தகவல் மறுநாள் காலையிலேதான் விவரமாகப் பத்திரிகைகளைப் படித்து நான் தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது.  இதேபோல ஒரு சம்பவம்   23 8 1985 அன்று நம்முடைய தமிழகத்தை விட்டு வெளியேற வேண்டுமென்ற ஒரு உத்தரவு தந்தை செல்வா அவர்களுடைய மகன் சந்திரஹாசன், பாலசிங்கம்,  சத்தியேந்திரா ஆகியோரை  நாட்டை விட்டு வெளியேற்ற  ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது.  அந்த ஆணையும் அன்றிருந்த மாநில அரசின் வேண்டுகோளின்படிதான் இடப்பட்டது என்று கூறப்பட்டது.  அதில் உண்மை எதுவோ எனக்குத் தெரியாது.  ஆனால், ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டு அவர்கள் விமானம் ஏறுகிற நிலையில், எங்களுக்குச் செய்தி கிடைத்து உடனடியாக “டெசோ'' அமைப்பின் சார்பாக   அப்பொழுதுதான் டெசோ தொடங்கப்பட்டது.  நான், வைகோ, நெடுமாறன், தமிழர் தலைவர் வீரமணி, பேராசிரியர் ஆகியோரெல்லாம் இருந்த அமைப்பு டெசோ. 23 ஆம் தேதி முடிவெடுத்து உத்தரவிடப்படுகிறது.   அந்த "டெசோ" அமைப்பின் சார்பாக                   25 8 1985 அன்று  சென்னையிலே ஒரு கண்டனப் பேரணி நடத்தினோம்.  தொடர்ந்து 30 8 1985 அன்று  ரெயில் நிறுத்தப் போராட்டம் என்று அறிவித்தோம். அதனையொட்டி   5000 பேர் அன்றைக்கிருந்த ஆட்சியாளர்களால் கைது செய்யப்பட்டார்கள்.    உடனே மத்திய அரசு  சந்திரஹாசன் மீதான உத்தரவைத் திரும்பப் பெற்றது.    அதற்குப் பிறகு தொடர்ந்து 7 10 1985 அன்று பாலசிங்கம் மீதான நாடு கடத்தும் உத்தரவையும் திரும்பப் பெற்றது.  

      அந்தக்  காலத்திற்கும், “டெசோ'' அமைப்பின் சார்பாக எல்லோரும் சேர்ந்து போராடியதற்கும்   தனித்து இப்பொழுது மற்றவர்களுக்கெல்லாம் பெயர் வந்து விடக் கூடாது என்பதற்காக, இரகசியமாக இந்த விமான நிலைய வரவேற்பை அளித்ததற்கும் உள்ள வேறுபாட்டை நீங்கள் உணர்ந்தால்    “அந்தோ தமிழர்களே!'' என்று நம்மை அறியாமல் நாம் சொல்லத்தான் நேரிடுகிறது என்பதை முதலிலே குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.

      திருமதி பார்வதி அம்மாள் தமிழகத்திற்கு  வருவது  பற்றி  அவர்களிட மிருந்தோ     அவர்களுக்கு  துணை புரிய விரும்புவர்களிடமிருந்தோ  தமிழக அரசுக்கு  எந்தவிதமான  கடிதமோ     தகவலோ நேரடியாக  வரவே இல்லை.    மத்திய அரசுக்கும்   பார்வதி அம்மாளுக்கும் இடையே தான் இந்தப் பயணம் பற்றிய செய்தி  தொடர்பு இருந்திருக்கிறதே தவிர   தமிழக  அரசுக்கு  இதிலே  எந்தவிதமான  சம்மந்தமும் கிடையாது.    இன்னும் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டுமேயானால்,    5 5 2003 அன்று  தமிழக அரசின் சார்பில் மத்திய உள்துறைக்கு  ஒரு கடிதம் எழுதப்பட்டுள்ளது.   அந்தக் கடிதத்தில்  பத்தி 2 வருமாறு

 

     “Sri Lankan Tamils  Velu Pillai  and  Parvathi  Ammal  may return to India.   Their  re-entry  into India  may not be  desirable  in view  of their association  with the  LTTE  Leader  and Tamilar Desiya  Iyakkam,  banned organisations.   Hence,  the personal  particulars  of the above  Sri Lankan Tamils  are  sent herewith to place their  names  under  Black List/Prior Approval Category List,  to prevent their  re-entry  into India  through legal/illegal means.”

      இவ்வாறு  கடிதம் எழுதி, அதன் காரணமாக தடை  விதிக்க ஏற்பாடு செய்தவர்கள்     எங்கே அந்த உண்மை  இங்கே வெளியிடப்பட்டு விடும் என்ற காரணத்தாலோ என்னவோ    மிக முக்கியமான இந்தப் பிரச்சினையில் எல்லா கட்சிக்காரர்களும் குரலெழுப்புகின்ற இந்தப் பிரச்சினையில்  அவர்கள் மாத்திரம் வராமல் இருந்து விட்டார்கள் என்பதைப் பார்த்தாலே நீங்கள் புரிந்து கொள்ளலாம்.   அவர்கள் தான் இன்றைக்கு மாபெரும் கூட்டணியிலே இருக்கிறார்கள் –   அது தமிழர் கூட்டணி என்றும் சொல்லப்படுகிறது.   அப்படிப்பட்ட நண்பர்கள் இந்தப் பிரச்சினையில் என்ன சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்றால்,  இது முழுக்க  முழுக்க தமிழ்நாடு அரசாங்கத்திற்குத் தான் உரிய பிரச்சினை என்பதைப் போல ஏடுகளில் செய்தி வெளியிட்டிருக்கிறார்கள்.   நிச்சயமாகச் சொல்கிறேன்.   இரவு 12 மணிக்கு விமான நிலையத்திலே இப்படிப்பட்ட ஒரு தகராறு நடைபெறுவதாக எனக்குச் செய்தி கிடைக்கிறது.   நான் விமான நிலையத்திற்குத் தொடர்பு கொள்கிறேன்.   அந்த அம்மையார் திரும்ப அனுப்பப்பட்டுவிட்டார்கள் என்று அடுத்த செய்தி எனக்குக் கிடைக்கிறது.  

 

      ஆனால் இந்தச் செய்தியை  முறையாக    உரிய வகையில் எனக்குச் சொல்லப்படவில்லை.   அரசில் யாருக்கும் சொல்லப்படவில்லை.   அதன் காரணமாக அவர்கள் திருப்பி அனுப்பப்பட்டு விட்டார்கள்.   அப்படித் திருப்பி அனுப்பப்பட்டவர்கள்  மலேசியாவிற்கே,  அதாவது  கோலாலம்பூருக்கே திரும்பச் சென்றிருக்கிறார்கள்.    அவர்கள்  அங்கே வைத்திய வசதி பெறுவதாக பத்திரிகைகளிலே செய்தி வந்திருக்கிறது.    அவர்கள்     இல்லை, நான் மீண்டும் தமிழகத்திற்குத் தான் சென்று வைத்திய வசதி செய்து கொள்ள விரும்புகிறேன் என்று அறிவிப்பார்களானால்   நம்முடைய அருமை நண்பர் சுதர்சனம்,            கோ.க. மணி அவர்கள்     சிவபுண்ணியம்   ரவிக்குமார்    மற்றவர்கள் எல்லாம் குறிப்பிட்டதைப் போல    அதைப் பரிசீலனை செய்து  மத்திய அரசுக்கு அது பற்றி எழுத மாநில அரசு தயாராக இருக்கிறது என்பதை நான் இங்கே  தெரிவித்துக் கொள்ளவிரும்புகிறேன்.

      மத்திய அரசின் பதிலைப் பற்றி     அது என்ன கூறுகிறது என்பதைப் பற்றி    அது பற்றிய விளக்கம் தேவைப்பட்டால் –   அந்த  நேரத்தில் பதில் வந்த பிறகு அதனை இந்த அவைக்குத் தெரிவிப்பேன்.  

 

 

 

 

இனஅழிப்பில் இந்தியா

 

 

தொடர்ந்து வரும் செய்திகள் இதயத்தை கணக்க செய்கிறது. காந்தியம் பேசும் இந்தியா, இனப்படுகொலைக்கு துணைபோய் தன்னுடைய விரல்களை தமிழர்களின் இரத்தங்களில் துவைத்து எடுத்துக் கொண்டு உலகிற்கே அகிம்சை பேசுகிறது. பௌத்தம் கூறிய அன்பு வழி அக்கிரமமாய் அழிக்கப்பட்டு, ஆயிரக்கணக்கில் தமிழ் உறவுகளின் உடல்கள் கிழிக்கப்பட்டு, பிணவாடையில் சுகம் கண்டு, தமது தலைவர் மாளிகையில் சிரித்து மகிழ்கிறார் ராஜபக்சே. ஆனாலும்கூட இத்தோடு நின்றதா? என்றால் விடமாட்டோம் உம் இனத்தை வேறறுக்கும்வரை என்பதை இந்திய வல்லாதிக்க அரசு தொடர்ந்து நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கிறது.

 

இது எதையும் கண்டுகொள்ளாமல், தமிழ்நாடு அரசு விழி மூடி உறக்கம் கொண்டிருக்கிறது. அல்லது விழி மூடி மறந்துபோக நினைக்கிறது. நம்மையும் மயக்கமுற செய்ய இலவச திட்டங்களால் தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. ஏதோ ஒன்று. ஆனால் தமிழீழம் என்கின்ற எமது தேவையை திட்டமிட்டு நொறுக்க இந்திய-சிங்கள இனவெறி கூட்டாட்சி தொடர்ந்து பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. இவர்களின் செயலை ஆதரித்து, பேசும் தொண்டை தமிழகத்தில் சில அரசியல்வாதிகள் தொடர்ந்து செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆற்ற முடியா அவலத்தில் நாம் அவதிபட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது, அடக்கமுடியா துயரில் நாம் அல்லல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது, மேலும் மேலும் நம்மை அடக்கும் இரும்பு காலணிகளைக் கொண்டு, எமது மண்ணில் புல் கூட முளைக்கா வண்ணம் அழுத்திப்போட இந்திய-இலங்கை அரசுகள் தொடர்ந்து முயற்சிக்கின்றன.

 

தமிழீழத்தின் அடிப்படை கட்டமைப்பை அடித்துடைக்க, அக்கிரமமாக பங்காற்றிக் கொண்டு இந்த படைகள் தொடர்ந்து செயலாற்றுகின்றன. கடந்த சனிக்கிழமை (10.4.2010) சிங்கள கடற்படையினருக்கு பயிற்சி அளிக்க, இந்திய கடற்படையின் கப்பல் திரிகோண மலைக்கு சென்று சேர்ந்திருக்கிறது. ஐஎன்எஸ் மகர் என்ற இந்த கப்பலை சிங்கள மரபுபடி வரவேற்று, மகிழ்ந்து கொண்டாடிய சிங்கள பேரினவாத அரசு, இலங்கையில் உள்ள சிங்கள வெறியர்களை இந்த பயிற்சியில் பங்காற்ற துணைபுரிந்திருக்கிறது. இது கடற் தளத்தில் எதிரிகளை தாக்கி அழிக்கும் போரை எப்படி நடத்துவது என்கின்ற பயிற்சியாக இருக்கும் என அதிகாரிகள் சொல்கிறார்கள்.

 

தரைத்தளத்தில் ஆயிரக்கணக்கில் தமிழர் உயிர்குடிக்க காரணமான இந்திய அரசு, கடற்தளத்தில் எம் இன மக்களின் உயிர் குடிக்க, சிங்கள அரசுக்கு பயிற்சி அளிப்பதாகவே நமக்கு தோன்றுகிறது. கடலில் மீன்பிடிக்கும் உரிமையை எம் இன மக்கள் இழந்து, தொடர்ந்து அல்லல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது, மேலும் எம் இன மக்கள் கடலுக்குச் சென்று மீன் பிடிப்பதை தடுப்பது எப்படி என்பதற்கான திட்டமோ என எமக்குள் சந்தேகம் எழுகிறது. தமிழ்நாட்டில் இருந்து தமிழ் இன உணர்வாளர்கள், தமது உறவுகளை காக்க தெருக்களில் இறங்கி, பெரும் முழக்கமிட்டு, இந்தியாவில் இருந்து சிங்களத்திற்கு செல்லும் ஆயுதத்தை தடுத்து நிறுத்தச் சொல்லி போராடினார்கள்.

 

போர் தளவாடங்களையும், போர் வீரர்களையும் அனுப்பி இன ஒடுக்குமுறையை ஆதரித்த இந்திய அரசு, அப்போது தமிழ் உணர்வாளர்கள் எழுப்பிய எவ்வித கேள்விகளுக்கும் விடை பகராமல் அமைதி காத்தது. அதற்கு தம்முடைய செயலின் மூலம் விடை பகர்ந்திருக்கிறது. அதுதான் தமது படைக்கப்பலை இலங்கைக்கு அனுப்பி, மேலும் சிங்கள ராணுவத்தை கொம்பு சீவி விடும்பணியாகும். இந்த கொடுமைகளை தோலுரிக்கும் விதமாக, தமிழ்நாட்டின் முதிர்ந்த அரசியல் சிந்தனையாளர் இரா.செழியன் குறிப்பிடும்போது, 1987ல் இந்திய-இலங்கை உடன்பாடே மிகப் பெரும் தவறு. அதே தவறுகளை இந்தியா, மீண்டும் மீண்டும் செய்து வருகிறது என்று குற்றம் சாட்டினார். ராஜீவ்காந்தி அரசு செய்த தவறை சோனியா காந்தியின் தலைமையில் உள்ள காங்கிரஸ் கட்சியும் இப்போது செய்து வருகிறது. நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் இந்தியா தரும் போர் படை தளவாடங்களையும், பயிற்சி முகாம்களையும் வைத்து இலங்கை அரசு போர் என்ற பெயரில் இனப்படுகொலையை வேகமாக நிகழ்த்துகிறது என சுட்டிக்காட்டினார். இதை இந்திய அரசும் மறுத்துரைக்கவில்லை.

சிங்கள அரசும் வாய் திறக்கவில்லை. எல்லோரும் செத்து, தமிழன் என்கின்ற ஒரு இனம் தமிழீழத்திலே ஒழிக்கப்படும்போதுதான் இந்தியா தமது ஆயுதங்களை தருவதை நிறுத்தும் என்று நமக்குத் தோன்றுகிறது. காரணம் ஒரு இனத்தை ஒடுக்குவதற்கு இந்தியா என்கின்ற வல்லாதிக்க பார்ப்பனிய அரசு, எந்த அளவிற்கு கொடுஞ்செயலில் இறங்கியது, அதனால் ஏற்பட்ட இரத்தபழியை அது கொஞ்சமும் கண்டுகொள்ளாமல் அசட்டை செய்தது என்பதை கடந்தகால நிகழ்வுகள் நமக்கு தொடர்ந்து சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றன. அதன் தொடர்ச்சி தான் இலங்கைக்கு இந்திய அரசு தரும் போர் பயிற்சி. எந்த அளவிற்கு இந்தியா கேடு நிறைந்த இனப்படுகொலைக்கு துணை போகும் அரசாக இருக்கிறது என்பதை ராஜீவ்டோக்ரா என்கின்ற இந்திய அதிகார நடுவத்தின் உயர்அதிகாரி எடுத்துரைக்கிறார். 

அடக்குமுறையாளர்களுக்கு இடையில் சில மனசாட்சியுள்ள அதிகாரிகளும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.

 

இந்திய வெளியுறவு பணியில் இருந்த டோக்ரா, தமது மனசாட்சி உருத்தியதால், தாம் நினைத்ததை சொல்ல வேண்டும் என்கின்ற உளவியல் தாக்கத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டதால், இந்திய அரசைப் பார்த்து, இலங்கையின் இனவெறி அரசைப் பார்த்து கேள்வி மேல் கேள்வி கேட்கிறார். இந்த உலகம் இணைக்கப்பட்டது என்பது உண்மையாக இருக்குமேயானால், நமது பக்கத்தில் ஒட்டுமொத்த மக்களையும் ஒருங்கிணைக்க வைத்து, கடும் குண்டுகளை வீசி, குழந்தைகளையும், முதியோர்களையும், பெண்களையும் குற்றுயிராய், கொலையுயிராய் சிதறடித்த சிங்கள அரசின் கொடுமையை, அதற்கு துணைபோன நாடுகளின் அநியாயத்தை, 24 மணிநேரமும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் எந்த செய்தி ஊடகங்களாவது எடுத்துரைத்ததா? என்கின்ற அந்த கேள்வியில், ஊடகவியலர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்கின்ற எல்லோருக்கும் மனசாட்சி என்று ஒன்று இருக்குமேயானால், இந்த கேள்வி நமது இதயத்தை கொலை செய்யும் அளவிற்கு ஆற்றல் வாய்ந்ததாய் இருக்கிறது.

 

காரணம், இப்படிப்பட்ட பெரும் கொலைகள் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தபோது, எந்த ஊடகமும் இதை குறித்து சிறு செய்தியைக்கூட வெளியிடவில்லை. இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களாவது பரவாயில்லை, நமது தொப்புள் கொடி உறவு என்று சொல்லக்கூடிய தமிழ்நாட்டில், முழுக்க முழுக்க வணிக மயமாகிவிட்ட ஊடகங்களின் யோகியத்தை உலகத்தையே காரி உமிழவைத்தது. தொடர்ந்து கடும் கருவிகளைக் கொண்டு ஒட்டு மொத்த மக்களையும் விரட்டிச் சென்று ஒரு சிறு பகுதியில் இறுத்தி வைத்து, கொடூரமாய் கொன்றொழித்த கோர நிகழ்வை, எந்த மண் எமது தேசிய அடையாளத்தை உயர்த்திப்பிடிக்கும், எந்த மண் நமக்கான மண், எந்த மண்ணிலே நமது தேசிய அரசு உலகையே வியக்கும் அளவிற்கு உயர்ந்து நிற்கும் என்றெல்லாம் கனவு கண்டு கொண்டிருந்த இளைஞர்களை, கண் மண் தெரியாமல் கொன்றொழித்த கேவலத்தை, அநியாயத்தை, அட்டூழியத்தை செய்த சிங்கள அரசின் கூட்டாளியான இந்தியாவும் சேர்ந்து இந்த இனப்படுகொலைக்கு முழு காரணம் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

 

ஒரு இனம், கொடூர கரங்களால் வேகமாக அழிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது, நாம் செவிகளை மூடிக் கொண்டு, வாய்களை பொத்திக் கொண்டு மௌனித்தோமே, ஆயுதம் தரித்த அவர்களே சற்று பரவாயில்லை. அமைதி காத்த நாம் தான் பெரும் குற்றவாளி என்பதை நாம் இந்த நேரத்திலாவது புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என விரும்புகிறோம். உலகம் முழுக்க தமது ஆதிக்கத்தின் கீழ் அளவெடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதிலே தொடர்ந்து செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் அமெரிக்கா, அதன் அதட்டலுக்கும், உறுட்டலுக்கும் அடிப்பணியும் ஐ.நா. அவை, இந்த பெரும் கொடுமை நிகழ்ந்து கொண்டிருந்த போது மாபெரும் மனித உரிமை மீறல் தொடர்ந்து கொண்டிருந்த போது, வாய்மூடி மௌனித்த காரணத்தால் நாம் ஐ.நா.வையும் இந்த இனப்படுகொலைக்கு காரணம் என சுட்டிக் காட்டுவதிலே தவறக்கூடாது.

 

இலங்கையில் தொடர்ந்து நடைப்பெற்ற, நடைப்பெற்றுக் கொண்டிருக்கும் கேவலமான அடக்குமுறையை கண்டும் காணாதுபோல், உலகநாடுகளோடு சேர்ந்து அமெரிக்காவும் நடித்ததே, அது நமது உறவுகளின் உணர்வுகளை இன்னும் அதிகம் அதிகமாய் விடுதலை வேட்கைக்குள் உந்தித் தள்ள வேண்டுமே ஒழிய, நமது தேவையை ஒருபோதும் நாம் தவிர்க்க முன்வரக்கூடாது. அடக்குமுறை நிறைந்த அந்த இனப்படுகொலை நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தபோது, ஊடகங்கள் தமது கண்களை மூடிக் கொண்டன. உலக நாடுகள் தமது செவிகளை மூடி கொண்டன. உலகெங்கும் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் அநியாயங்களை, அடக்குமுறைகளை கண்டித்து அதற்கு எதிராக ஊடகங்களும், உலகமும் ஓங்கி குரல் கொடுக்கும்போது, இலங்கையில் நடைபெற்ற எமது தமிழ் உறவுகளின் இனப்படுகொலைக்கு ஊடகமும் துணைக்கு வரவில்லை, உலகமும் துணைக்கு வரவில்லை.

 

தொடர்ந்து தனித்து நின்று தமது விடுதலைக்கான சமரை, தாம் உயிர்கொடுத்து நடத்தினார்கள். இப்படிப்பட்ட ஒரு வரலாறு உலகில் வேறு எந்த இனத்திற்கும் ஏற்படவில்லை. இனி ஏற்படக்கூடாது என்பதற்காகத்தான் நாம் நடந்து முடிந்த கடும் சமர் என்று சொல்வதைவிட, ஒரு இனத்தை முற்றிலுமாய் துடைத்தழித்துக் கொண்டிருந்தபோது, எவ்வித எதிர்வினையும் ஆற்றாத ஐ.நா.வையும், அமெரிக்காவையும் நாம் விரல் நீட்டி குற்றம் சாட்ட வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறோம். உலகெங்கும் வாழும் எமது தமிழ் உறவுகள் ஒரு இனப்படுகொலைக்கு துணைபோனாயே என்று ஐ.நா.வை நோக்கி குற்றம் சாட்ட வேண்டிய கட்டாயத்தை நாம் உருவாக்க வேண்டும்.

 

நாம் களத்திலே ஆற்றிய கடும் சமருக்குப்பின் இப்போது புலத்திலே எடுக்கும் போராட்டம்தான் நமது விடுதலைக்கான உறுதியை அளிக்க வல்லதாய் இருக்கிறது என்பதை நாம் தெளிவாக்கிக் கொண்டு சமருக்கு தயாராக வேண்டும். இந்திய வெளியுறவு அதிகாரியான ராஜீவ்டோக்ரா கீழ்க்கண்டவாறு கேள்வி எழுப்புகிறார். இலங்கையில் உள்ள அப்பாவி தமிழர்கள், தங்களை தாங்களே காத்துக் கொள்ளும் படி கைவிடப்பட்டனர். தொடர்ச்சியான குண்டுவீச்சு தாக்குதல்கள், மருத்துவ வசதிகள் இல்லாத நிலை, சுகாதாரமற்ற வாழ்க்கை, நாள்தோறும் பலர் மடிவதே அங்கு நெறிமுறையாகி விட்டது.

மனித உரிமைமீறல்களை உலகம் வகைப்படுத்துவதிலும், சாதி முறை இருக்கிறதோ என்று வியப்படைந்தால் அது சரியாகத்தான் இருக்கும். இல்லையென்றால், போஸ்னியா, கொசவா தொடர்பாக போர்க்கால நடவடிக்கைபோன்று உலகம் கிளர்ந்தெழுந்தது ஏன்? செர்பியாவை பணிய வைப்பதற்காக அதன்மீது குண்டு வீசியது ஏன்? தமிழர்களின் ரத்தத்தைவிடவும், வெள்ளையர்களின் இரத்தம் மதிப்பில் உயர்ந்ததோ? பின்னர் ஏன் உதவி கோரும் இலங்கைத் தமிழர்களின் கூக்குரல் உலக சமுதாயத்தின் காதுகளில் விழவில்லை என்று கவலையோடு கேள்வி எழுப்பும் டோக்ரா சொல்கிறார், அரக்கத்தனமான போரில் நமது ரத்த உறவுகள் சாவது கண்டும், இந்தியா இரக்கமற்று இருப்பது ஏன்? என. இந்திய அரசிடமோ, அல்லது இந்திய அரசியல்வாதிகளிடமோ ஒருத்துளி நேர்மை இருக்குமேயானால் நிச்சயமாக இப்படிப்பட்ட ஒரு கேவலமான இன அழிப்பிற்கு துணை போயிருக்க வாய்ப்பு இல்லை.

 

இந்தியா எவ்வளவு கேவலமான அரசியல் நிலைப்பாட்டை வைத்திருக்கிறது என்பதை டோக்ரா அம்பலப்படுத்துகிறார். ஆக, இந்த இன அழிப்பிற்கு வெறும் சிங்கள இனவெறி அரசு மட்டும் காரணமல்ல, அதன் கூட்டாளி இந்தியா என்பதை நாம் தெளிவுபடுத்துகிறோம். இனி வரும் காலங்களில் நமது களமும் முறையும் வேறுபட்டு இருக்கலாம், ஆனால் நூறு ஆண்டுகள் ஆனாலும் நமக்கான போராட்டம் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கும். காரணம், நாம் கேட்பது பிச்சை அல்ல. நமக்கான உரிமை. இதை நாம் யாரிடமும் கேட்டுப் பெறும் கட்டாயம் இல்லை. நமக்கான உரிமையை யாசிக்க, நாம் கேவலமானவர்கள் அல்ல.

 

நமது இனத்திற்கான மரபு இருக்கிறது, நம் இனத்திற்கான இலக்கியம் இருக்கிறது, கலை இருக்கிறது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, கோடிக்கணக்கில் மக்கள் பேசும் மொழி இருக்கிறது. ஆக, நாம் மொழியால் ஒன்றுபடும் போது, நமக்கான நாடு வசப்படும். அது வெகுதூரத்தில் இல்லை. மிக அருகாமையில் இருக்கிறது. அதற்கான சூழலும் மிக சிறப்பாக அமைந்திருக்கிறது. உலகமே ஒன்று திரண்டு இலங்கைக்கு ஆதரவாய் நின்றாலும், உலகில் உள்ள எமது உறவுகள் ஒன்றிணைந்து கரம் உயர்த்தும்போது, இந்த அநியாயங்கள் அனைத்தும் சிதறடிக்கப்படும். அதற்கான காலம் நெருங்கிவிட்டது. தமிழீழம் கனவு அல்ல. அது எதார்த்தம். தமிழீழம் வெறும் பேச்சு அல்ல. அது உண்மை. தமிழீழம் என்பது நமது வெறும் எண்ணம் அல்ல. நமக்கான உயிர். தமிழீழம் நமது தேவையாக இருப்பதால் அந்த தேவையை நோக்கி நமது பயணம் இடைவிடாமல் தொடர வேண்டும். அதுவே நமது வெற்றியை நிச்சயிக்கும்.

 

 

" கட்டாயக் கல்வித் திட்டம் " பதுங்குகிறது தமிழக அரசு - போகிறபோக்கில்...

எந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும் கல்வி என்பது பணம் கொழிக்கும் வர்த்தகம் என்ற அதீத நம்பிக்கையுடன் அரசியல் தலைவர்கள் பினாமி பெயர்களில் கல்வி நிலையங்களைத் திறந்து வருகின்றனர்.அங்கு பணமே முன்னுக்கு நிறுத்தப் படுகிறது.கல்வித்தரம் பின்னுக்குத் தள்ளபடுகிறது. ஆரம்பக் கல்வியைப் பொறுத்தவரை இங்கு தனியார் பள்ளிகளின் கொடிதான் பட்டொளி வீசிப் பறக்கிறது.எல்.கே.ஜி , யூ.கே.ஜி போன்ற மழலையர் கல்விக்கான விண்ணப்பங்களைப் பெறப் பெற்றோர் நள்ளிரவில் வரிசையில் காத்திருப்பது சாதாரண விஷயம் என்றாகிவிட்டது.

கல்விக்கு என்று மத்திய மாநில வரவு செலவு திட்ட அறிக்கையில் கணிசமான கோடிகள் ஒதுக்கப்படுகின்றன. அவை செலவு செய்யபட்டதாக கணக்கும் காட்டபடுகிறது , ஆனால் அரசுப் பள்ளிகளின் கல்வித்தரம் சொல்லி கொள்கிறாற்போல இல்லை. இதற்கு அரசாங்கத்தை மட்டும் குற்றம் சொல்ல முடியாது. கல்விக்காகப் போடப்படும் திட்டத்தைச் செயல்படுத்தும் கல்வித்துறை அதிகாரிகளும் தரம் குறைந்த கல்விக்குக் காரணம்.

அரசு ஊழியர்களுக்கு எல்லா சலுகைகளும் , சம்பளமும் என்று எந்தக் குறைவுமில்லாமல் வழங்கபட்டாலும் மாணவர்களின் கல்வித்தரம் என்பது கேள்விக்குறிதான்.

மாணவர்களின் எதிர்காலத்திற்கு அடித்தளம் ஆரம்பக் கல்வி. ஆனால் அந்த ஆரம்பக் கல்வியும் சரிவர வழங்கப் படுவதில்லை ஆசிரியர்கள் பள்ளிக்களுக்குச் சரியாக வருவதில்லை. வந்தாலும் பாடம் சொல்லி தருவது இல்லை என்பதே அரசுப் பள்ளிகளைப் புறக்கணித்துத் தனியார் பள்ளிகளை பொது மக்கள் நாடக் காரணம். இதில் உண்மையில்லை என்று யாரும் மறுக்க மாட்டார்கள்.

சலுகை கேட்டுப் போராடும் ஆசிரியர் சங்கங்கள் மாணவர்களின் கல்விக்கு நாங்கள் உத்தரவாதம் என்று ஒருபோதும் சொன்னது இல்லை. பெரும்பான்மையான கிராமங்களில் பள்ளிக்கட்டடங்கள் இல்லை. மரத்தடியில் வகுப்புகளை நடத்தும் அவலம் தொடர்ந்து நடந்து வருகிறது. கவனிப்பாரில்லாமல் உதாசீனப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது கல்வி.

ஏப்ரல் முதல் தேதி அன்று - அதாவது முட்டாள்கள் தினத்தில் - ஆறு முதல் பதினான்கு வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கு இலவசக் கட்டாயக் கல்வி வழங்க வகை செய்யும் கல்வி உரிமைச் சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்தது. இந்தச் சட்டம் நடைமுறைக்கு வருவதையொட்டி பிரதமர் நாட்டு மக்களுக்கு தொலைக்காட்சியில் ஆற்றிய உரையில் யோசிக்க வேண்டிய பல விஷயங்கள் இருந்தன.

அனைவருக்கும் கல்வி என்ற இந்த முயற்சியில் மாநிலங்கள் முழு ஒத்துழைப்புடன் பங்கேற்க வேண்டும் என்று அழைப்பு விடுத்தார்.

பாலினம் சமூக வேறுபாடு இன்றி எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும் கல்வி கிடைக்க வேண்டும் என்பதை நடைமுறைப்படுத்த அரசு உறுதி பூண்டு இருக்கிறது. இச் சட்டத்தை நிறைவேற்ற - செயல்படுத்த நிதி குறைபாடுகள் தடையாக இல்லாமல் இருக்க மாநில அரசுகளுடன் இணைந்து மத்திய அரசு செயல்படும் என்று உத்திரவாதம் அளித்தார் பிரதமர்.

நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிரிட்டிஷ் பேரரசின் பேரவையில் இந்திய மக்களுக்கு கல்வி உரிமை அளிக்க வேண்டும் என்று கோபால கிருஷ்ண கோகலே பேசினார். அதன் பின் தொன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு கல்வியை அடிப்படை உரிமையாக்கி அரசியல் சட்டம் திருத்தபட்டது .அதாவது இந்திய சுதந்திரம் அடைந்து ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு பிறகு. அதற்கும் பத்து ஆண்டுகளுக்கு பிறகே அதைச் செயல்படுத்த அரசு முன் வந்துள்ளது . கல்விக்கு அரசு தரும் முக்கியத்துவம் இது.

திட்டத்திற்கு இருபத்தி ஐந்தாயிரம் கோடி ஒதுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஆறு முதல் பதினான்கு வயது வரையிலான குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை இப்போது இருபத்திரண்டு கோடி. , இதில் தொண்ணூத்தி இரண்டு லட்சம் பேர் பள்ளிப் படிப்பைப் பாதியில் நிறுத்தியவர்கள் அல்லது பள்ளி படிப்பு வாசனையே இல்லாதவர்கள். இந்திய மக்கள் தொகையில் இது மிகக் குறைந்த சதவிகிதமே.

நூறு சதவிகித கல்வியறிவு பெற்றவர்களாக எல்லா குழந்தைகளையும் பள்ளிக்கு வர செய்வது சாத்தியமான விஷயமேதான்.

கட்டாய நன்கொடை , நுழைவுத் தேர்வு போன்று கல்வி கற்கத் தடையாக இருக்கும் எல்லா விஷயங்களும் இந்தச் சட்டத்தின்
மூலம் தடை செய்யபட்டுள்ளன.

இந்த சட்டம் மூலம் இலவசக் கட்டாயக் கல்வி வழங்கும் நூற்றி முப்பத்தி ஆறாவது நாடு (136) இந்தியா என்று யுனஸ்கோ பட்டியலிட்டுள்ளது.

மற்ற நாடுகளில் பெயரளவில் தான் இலவசக் கல்வி என்றும் , மறைமுகக் கட்டண வசூல் நடந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது என்றும் யுனஸ்கோ அமைப்பு தனது குறிப்பில் சுட்டி காட்டி இருக்கிறது.

இந்தியாவின் ஜனத்தொகை மற்ற நாடுகளை விடப் பன்மடங்கு அதிகம். இங்கு இந்த திட்டம் வெற்றிகரமாக செயல்படுத்தப்பட்டால் கல்வித்துறை பாராட்டுக்குரியதுதான்.

ராஜஸ்தான் மாநிலக் கல்வி அமைச்சர் இந்த சட்டத்தின் பலனை முழுமையாக மாநில மக்கள் பயன் பெறும் வகையில் பள்ளிகளில் காலியாக உள்ள ஆசிரியர் இடங்களை விரைவில் நிரப்புவோம் என்று சொல்லி இருக்கிறார்.

இதே போல் பீகார் , ஹரியான, ஒரிஸ்ஸா, குஜராத் போன்ற பல மாநில அமைச்சர்கள் இந்த சட்டத்தை நிச்சயம் நடைமுறை படுத்துவோம் என்று சொல்லி இருக்கிறார்கள் . ஆனால் தமிழக அரசு மட்டும் இந்தச் சட்டம் பற்றி எதுவும் வாய்திறக்கவில்லை,திராவிட கட்சி தலைவர்கள் முதலீடு எல்லாம் கல்வி நிலையங்களில் தான் கொட்டப்பட்டு வருகின்றன , கட்டாயக் கல்வி, இலவசக் கல்வி, கட்டணம் இல்லை, நன்கொடை இல்லையென்றால் அவர்கள் எப்படித்தான் பிழைப்பது?

எல்லாவற்றிற்கும் சாதனைப் பட்டியல் அறிக்கை விடும் முதல்வர் இந்த விஷயத்தில் அமைதி காத்து வருகிறார்,இந்தச் சட்டம் தமிழகத்தில் நடைமுறைக்கு வருமா என்ற சந்தேகத்தை ஏற்படுத்துகிறது முதல்வரின் அமைதி.

ஏற்கனவே தனியார் பள்ளிக் கட்டணம் நிர்ணயம் செய்ய நியமிக்கப் பட்ட குழு இது வரை எந்த முடிவையும் அறிவிக்கவில்லை.

இது பற்றியும் தமிழக அரசு கவலைபட்டதாக தெரியவில்லை.தமிழக அரசு கல்வியை இன்னும் கடைச் சரக்காகவே வைக்க விரும்புகிறதா என்ற கேள்வி எழுகிறது..

தமிழக அரசியல்வாதிகளின் முக்கியத் தொழில் கல்வி நிறுவனங்கள் நடத்துவது. எனவே கல்வி தொடர்பான எந்த நல்ல திட்டங்களையும் தமிழக அரசு நிறைவேற்றுமா என்பதில் சந்தேகம் எழுந்துள்ளது. தமிழக அரசுதான் இதற்கு விடை சொல்லவேண்டும்.