பகலவன்: சமுதாய அவலம்

Showing posts with label சமுதாய அவலம். Show all posts

நம்ம ஊர்

1. கோயிலுக்கு ஒரு டியூப் லைட்ட தானமாக் கொடுத்தாக் கூட டியூப் லைட்டோட பாதி இடத்தில் நம்ம குலம் கோத்திரத்தை பதிக்கிற இனம்.
2. காய்கறி கடையில 10 ரூபாய்க்கு 2 ரூபாய் குறைக்கச் சொல்லி பேரம் பேசுவோம். மெக்டொனால்ட்ல கொடுத்த பில்லுக்கு மேல 10 ரூபாய் டிப்ஸ் வைப்போம்.
3. கார் லோன் வட்டி 5%க்கும் கல்விக்கான லோன் வட்டி 12%க்கும் கிடைக்கும்.
4. ஓசியில சோப்பு டப்பா குடுக்கறாங்கன்னா, தேவையே இல்லைன்னா கூட ஆயிரக்கணக்கில் செலவு பண்ணுவாங்க.
5. சாப்பிடுற அரிசி கிலோ 40ரூபாய்க்கும் பேசர செல்போன் சிம் இலவசமாகவும் கிடைக்கும்.
6. தமிழன் தமிழ்ன்னு வாய்கிழிய பேசினாலும் நார்த், சவுத், ஈஸ்ட் வெஸ்ட் என எல்லா திசையிலும் தமிழன ரவுண்டு கட்டி அடிச்சாலும் ஸ்டடியா இருக்கறவங்க.
7. சச்சினும் தீபிகா படுகோனும் விளம்பரத்துல வந்து பினாயிலை வாங்கிக் குடிக்கச் சொன்னாக்கூட அதுக்கும் தயாரா இருப்போம்.
8. நம்ம நிலத்துல விளையற வெளிய விளைச்சலை வித்துட்டு கடைக்கு போய் அரிசி வாங்கி சாப்பிடுற ஜென்மம்.
9. கால்ல மாட்டுற செருப்பை AC ஷோரூமில் விப்பாங்க. சாப்பிடுற காய்கறிகளை தெருவோரத்தில் விப்பாங்க.
10. 50 ரூபா சினிமா டிக்கட்ட பிளாக்ல 100ரூபாய்க்கு வாங்கி ஊழலை ஒழிக்கப் போறாடும் கதாநாயகன் கதைக்கு விசிலடிக்கும் ரசனைக்காரர்கள்.
11. ஆர்டர் பண்ணா பிஸ்ஸா, ஆம்புலன்ஸ் போலிஸை விட சீக்கிரமா வந்து சேறும்.
12. செயற்கை வாசம் உள்ள லெமன் குளிர்பானத்தை குடித்து, இயற்கையான லெமன் சாற்றை சாமான்கள் துலக்கப் பயன்படுத்துவார்கள்.
13. எங்க ஊரு கவர்ன்மெண்ட் ஸ்கூல் வாத்தியார்கள் அவங்களோட பசங்களை மட்டும் பிரைவேட் ஸ்கூலில் படிக்க வைப்பாரு.
14. பள்ளிக்கூடம், மருத்துவமனைகளை தனியார் நடத்த, அரசாங்கம் சாராய கடை நடத்தும்.
15. கவிதை படிக்கறவங்களை விட கவிதை எழுதுறவங்க அதிகமா இருப்பாங்க.
16. தேர்தல் சமயத்துல ஓட்டுக்கு துட்டு கொடுத்து பல 100 கோடிகள் செலவு பண்ணி மக்கள் சேவைக்காக மட்டுமே ஆட்சி பிடிக்கும் புண்ணியவான்கள் இருக்கும் தேசம்.
17. ஒரு லிட்டர் கோக், பெப்ஸி, ஒரு லிட்டர் பாலைவிட அதிகமான விலைக்கு விக்கும்.
18. புது பேண்ட் 300 ரூபான்னா, அங்கங்க கிழிச்சு விக்கற ஜீன்ஸ் பேண்ட் 1000 ரூபா.
19. இங்கிலிஷ் பேசத் தெரிந்தா அறிவுஜீவி, இந்தி பேசத் தெரிந்தா தமிழ் துரோகி.
20. 100 ரூபா லஞ்சம் வாங்கினா புழல், 100 கோடி ஊழல் பண்ணா குஜால்.
21. மின்சாரத் தடையை அதிகாரி அறிவிப்பார். தடை நீக்கத்தை அமைச்சர் அறிவிப்பார்.
22. உடலும் மனமும் ஒத்துழைக்காதுன்னு பியூனுக்குக் கூட 60 வயசுல பணி ஓய்வு கொடுத்துடுவாங்க. 60 வயசுக்கு மேல இருக்கறவங்க அமைச்சரா நம்மை ஆளுவாங்க.
23. இந்திய கிரிக்கட் டீம், சர்வதேச போட்டிகளில் நாயடி வாங்கி டப்பா கிழிஞ்சாலும் அடுத்த ஐ.பி.எல் வந்தா சாமி கும்பிட்டு டீவி முன்னாடி சரண்டர் ஆகிடுவாங்க
24. தெருக்குழாய் உடஞ்சிருந்தா 100 ரூபாய் செலவு பண்ணி பஞ்சாயத்து தலைவரையோ, கார்பரேஷனையோ திட்டி கம்ப்ளெய்ட் பண்ணுவாங்க. இன்டர்நெட்டுக்குப் போய் பிளாக் எழுதுவாங்க. 40 ரூபாய் செலவு செஞ்சு அதை சரிபண்ணயிருக்க மாட்டாங்க.
25. டீக்கடை பேப்பரில் குழந்தை தொழிலாளர் பற்றி படித்து, “குழந்தை தொழிலாளர்களை வேலை வாங்குபவர்களை நடுத்தெருவில் உதைக்கவேண்டும்” என்று பேசிக்கொண்டே “டேய் சின்னப்பையா, ரெண்டு டீ கொடுடா” ன்னு ஆர்டர் செய்வாங்க.

நன்றி: http://podhujanam.wordpress.com மற்றும் தமிழமுதம் குழுமம்

நம்ம ஊர்

பாரம்பரிய பயிர்கள் அழிந்து போகும் - ரோகிணி

"மர பணு மாற்றுக் கத்தரிக்காயை இந்தியாவில் அனுமதிக்கக் கூடாது' என வலியுறுத்தி நாடு முழுவதும் போராட்டங்கள் நடைபெற்று வருகின்றன. தமிழகத்தில் அத்தகைய போராட்டங்களை முனைப்போடு நடத்துபவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் நடிகை ரோகிணி.கலைத் துறையைச் சேர்ந்த பலரும் தங்கள் தொழிலில் மட்டும் கவனம் செலுத்திக் கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு சமூகப் பிரச்னைக்காக வீதியில் இறங்கிப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார் ரோகிணி. இப்போராட்டத்தில் பங்கேற்க நேர்ந்ததற்கான காரணங்கள் குறித்து அவரிடம் கேட்டோம்.இனி உங்களுடன் பேசுகிறார் ரோகிணி.

""நான் நம்பும் கடவுள் இயற்கைதான். இயற்கையைவிட இந்த உலகில் உன்னதமானது வேறு எதுவும் கிடையாது. "ஒருவன் இயற்கையின் உன்னதத்தை உணர்ந்து, அந்த இயற்கையின் போக்கோடு தன் வாழ்வின் போக்கையும் இணைத்துக் கொள்ளும் நேரம் எதுவோ, அதுதான் அவன் கடவுளை உணரும் நேரம்' என்று பல்வேறு மதங்களும் குறிப்பிடுகின்றன.இத் தகைய மனநிலையோடு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் என்னிடம், வாடகைக்கு வீடு வேண்டும் என்று கேட்டு 4 பெண்கள் வந்தனர். அது 2008 டிசம்பர் மாதம். "கிரீன் பீஸ்' என்ற அமைப்பிலிருந்து வந்திருப்பதாகவும், மரபணு மாற்று உணவுகளின் பாதிப்புகள் குறித்து மக்களிடம் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் பணியில் ஈடுபட்டிருப்பதாகவும் அவர்கள் தெரிவித்தனர்.மர பணு மாற்றம் செய்யப்பட்ட உணவுகள் என்பதை அப்போதுதான் நான் புதிதாக கேள்விப்பட்டேன். அது குறித்த விவரங்களை அறிவதில் எனக்குள் ஆர்வம் ஏற்பட்டது.ஆனால் அவர்கள் தெரிவித்த விவரங்கள் என்னை அதிர்ச்சியடையச் செய்தன. நான் நிலைகுலைந்து போனேன்.மர பணு மாற்று பயிர் வகைகளை பயிரிடுவதால், அதே வகையைச் சேர்ந்த மற்ற ஆயிரக்கணக்கான பாரம்பரிய பயிர்கள் அழிந்து போகும்; மரபணு மாற்று உணவுகளை உண்பதால் மனிதர்களுக்கு பலவகை ஒவ்வாமை நோய்கள், காரணம் புரியாத பல புதுப்புது நோய்கள் வரும்; வயலில் உள்ள மண் மலடு ஆவதோடு, மனிதர்களுக்கும் மலட்டுத் தன்மை அதிகரிக்கும் என பல பாதிப்புகளை அவர்கள் விளக்கினர்.இதனை என்னால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. இயற்கையின் இனிமையான சுழற்சியை அறுத்துப் போடும் முயற்சி இது எனப் புரிந்து கொண்டேன்.இதனால் யாருக்கு லாபம் என்பதைப் பற்றி எனக்கு கவலையில்லை. ஆனால் ஒரு நுகர்வோர்; ஒரு தாய்; நாட்டின் குடிமகன் என்ற முறையில், எனக்கும், என் வீட்டுக்கும் கேடு விளைவிக்கும் ஒன்றை, "வேண்டாம்' என்று மறுக்கும் உரிமை எனக்கு உண்டு. எனக்கு வேண்டாம் என்று மனதில் பட்டதை மற்றவர்களுக்கும் விளக்க வேண்டும் என்று விரும்பினேன். எனவே, என்னையும் இந்தப் போராட்டத்தில் இணைத்துக் கொண்டேன்.கிரீன் பீஸ், பூவுலகின் நண்பர்கள், ரீஸ்டோர், இயற்கை வேளாண்மை கூட்டமைப்பு, பசுமை இயக்கம், விவசாயிகள் சங்கம், தமிழ்நாடு பெண்கள் இணைப்புக் குழு போன்ற பல அமைப்புகள் இணைந்து "பாதுகாப்பான உணவுக்கான கூட்டமைப்பு' என்ற அமைப்பை உருவாக்கினோம்.இப்போது மரபணு மாற்றம் செய்யப்பட்ட பி.டி. கத்தரிக்காயை இந்தியச் சந்தையில் நுழைப்பதற்கான முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. மனிதர்கள், விலங்குகள் மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான பயிர் வகைகளை அழிக்கக் கூடிய பி.டி. கத்தரிக்காயை அனுமதிக்கக் கூடாது என நாங்கள் போராடி வருகிறோம்.தமி ழகத்தில் முதல்வர் கருணாநிதியுடனான எங்கள் சந்திப்பு, அதனைத் தொடர்ந்து இப்போதைய நிலையில் இங்கு மரபணு மாற்று உணவுகளை விளைவிக்கவோ, விற்கவோ கூடாது என்ற முதல்வரின் உத்தரவு, பி.டி. கத்தரிக்காய் தொடர்பாக நடைபெற்று வரும் கருத்து கேட்பு நிகழ்ச்சிகள், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக மக்களிடம் அதிகரித்து வரும் விழிப்புணர்வு மற்றும் எதிர்ப்புக் குரல்கள் முதலானவை எங்களின் நம்பிக்கையை அதிகரித்துள்ளன.ஒவ்வொருவர் வாழ்க்கையிலும் ஓர் அரசியல் இருக்கும். இந்தியாவின் பன்மய சுற்றுச்சூழலை, நம் மக்களை, நம் மண்ணை அழிக்கக் கூடிய மரபணு மாற்று உணவுகளை அனுமதிக்கக் கூடாது. இதுதான் எனது வாழ்க்கை அரசியல்.மரபணு மாற்றம் செய்யப்பட்ட எந்த உணவையும் இங்கு அனுமதிக்க மாட்டோம் என்று மத்திய அரசு அறிவிக்கும் வரை எமது போராட்டம் தொடரும். அப்போராட்டம் காந்திய வழியில், அமைதியாக, ஆனால் உறுதியானதாக இருக்கும்'' .

நன்றி
ரோகிணி

தினமணி

காஸ் மற்றும் மண் எண்ணெய் விலை மீண்டும் உயருமா ?

காஸ் மற்றும் மண் எண்ணெய் விலை மீண்டும் உயருமா?

ஏறிய விலை வாசிகள் இன்னும் இறங்கவில்லை பதுக்கல் காரர்கள் இன்னும் சந்தோசத்தில் தான் உள்ளார்கள்.

நாற்பது ரூபாய் விற்ற துவரம் பருப்பு இப்போது எண்பது ரூபாய். இருபது ரூபாய்க்கு ஒரு வருடம் முன்னர் விற்ற சர்க்கரை இப்போது நாற்பதிற்கு பக்கத்தில். இது போலவே எண்ணெய் முதலான பண்டங்களும். மிக பெரும் மகசூல் இருந்தாலும் அதன் பலனை விவசாயிகளோ அல்லது பயனாலிகளோ அதனால் பலன் பெறவில்லை, மாறாக பதுக்கல் காரர்கள் தாம் பயன் பெற்றுள்ளனர்.

நிலைமை இப்படி இருக்க, மீண்டும் காஸ் மற்றும் மண் எண்ணெய்யில் விலை ஏற்றம் என்றால்? தாங்காது நடுத்தர மற்றும் கீழ்தர வர்க்கம். மேலும் இன்று வந்துள்ள ஒரு செய்தியையும் எனது தலையங்கத்திற்கு மேற்கோள் காட்டி எழுத விரும்புகிறேன். அந்த செய்தி:

சிதம்பரம், காட்டுமன்னார்கோவில் வட்டங்களில் விளைந்த நெல்லை வியாபாரிகள் சென்ற ஆண்டை விட குறைவான விலைக்கு கொள்முதல் செய்யும் கொடுமை நிலவுகிறது. வியாபாரிகள, நெல் புரோக்கர்கள் ஒன்று கூடி பேசி விவசாயிகளிடம் குறைந்த விலைக்கு நெல்லை வாங்குகின்றனர்.

சென்ற ஆண்டு 60 கிலோ பிபிடி நெல் ஆரம்ப விலையாக ரூ.850-க்கு விற்கப்பட்டது. பின்னர் ரூ. 1200 வரை விற்பனையானது. இந்த ஆண்டு ஆரம்ப விலையே ரூ.730 அல்லது ரூ.740-க்கு விற்கப்படுகிறது. தமிழக அரசும், மத்திய அரசும் நெல்லுக்கான குறைந்தபட்ச விலையை குவிண்டாலுக்கு ரூ.1500 என அறிவித்திருந்தால் இந்நிலை ஏற்பட்டிருக்காது.

தமிழக அரசு தற்போது குவிண்டாலுக்கு ரூ.1050 என விலை நிர்ணயம் செய்துள்ளது. இந்த விலை தற்போதைய வேளாண் செலவுக்கு கட்டுபடியாகாது என விவசாயிகள் தெரிவிக்கின்றனர். காலம் தாழ்ந்த காவிரி நீர்வரத்து, தாறுமாறான மின்வெட்டு, ஊகிக்க முடியாத உழவுத் தொழிலாளர்களின் ஊதிய உயர்வு, பருவம் தவறிய மழைப் பொழிவு, நுகர் பொருள்களின் விலையேற்றம் ஆகிய அனைத்து முனைகளிலும் நெருக்குதல்களை சந்தித்து விவசாயிகள் விளைவித்த நெல்லுக்கும் அடிமாட்டு விலை வழங்கப்படுவது விவசாயிகளின் எதிர்காலத்தை மேலும் கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது.

விவசாயிகள் விளைவித்த நெல்லின் விலை இவ்வளவு கீழாக அழுத்தப்படும் போதுதான் வெளிச்சந்தையில் அரிசியின் விலை கிலோ ரூ.40-க்கு விற்கப்படுகிறது. விவசாயிகளை பயன்படுத்தும் பிற நுகர்வுப் பொருள்களின் விலை இந்த ஓராண்டில் மட்டும் 30 சதவீதம் உயர்ந்துள்ளது.

தற்போது நெல் விலை வீழ்ச்சியால் நெல் உற்பத்தி செய்யும் விவசாயிகளுக்கும் லாபம் கிடையாது, அரிசி வாங்கும் நுகர்வோர்களுக்கும் லாபம் கிடையாது. வியாபாரிகள்தான் லாபம் அடைக்கிறார்கள்.

இவ்வாறு நெருக்கடியில் சிக்கியுள்ள விவசாயிகளையும், வேளாண்மையையும் பாதுகாக்க தமிழக அரசு நடவடிக்கை எடுக்குமா ?

நன்றி

தின இதழ்

அழகிரியின் பிறந்த நாள் - ஒரு நூலும் - செய்திக்கு வந்த விமர்சனங்களும்.

மத்திய அமைச்சர் அழகிரிக்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்.

தினமலரின் இணைய செய்தியை இங்கு மீள் பதிகிறேன் . அந்த செய்திக்கு வந்த விமர்சனங்களையும் அப்படியே இங்கு மீள் பதிகிறேன்.

ஒருவரை திட்ட வேண்டும் அல்லது திட்டியதை பார்த்து மகிழ வேண்டும் என்பது எமது நோக்கம் அல்ல. யாருக்கும் கிடைக்காத வாய்ப்புகளும் பதவிகளும் சந்தர்ப்பங்களும் கிடைக்கும் போது, அனைவரும் மதிக்கும் வகையில் 'பெருந்தன்மை' என்ற அரசியல் பண்போடும், அரசியலின் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் படிகளும் மக்கள் ஜனநாயகத்தை உறுதி படுத்தும் விதமாகவும் இருக்க வேண்டும்.

அரசியல்வாதியை நினைக்கும் போதெல்லாம், மக்கள் நிம்மதி பெறவேண்டும் நம்பிக்கை பெறவேண்டும்.

அரசாங்க பொறுப்பில் இருக்கும் போது கூடுதல் கவனத்தோடு கட்சி மாச்சர்யங்களை விட்டு விட்டு மக்கள் அனைவருக்குமான அமைச்சர் அல்லது மக்களுக்கான அரசியல்வாதி என்ற பெயர் பெறவேண்டும்.

அதுதான் ஒரு நல்ல அரசியல்வாதிக்கு அழகு. அதைத்தான் விமர்சனம் செய்பவர்கள் விரும்புகிறார்கள் என்பது தெரிகிறது.

தினமலரின் செய்தி இங்கே :

மதுரை : தேர்தலில் தொடர் வெற்றியின் காரணங்கள் குறித்து மதுரையில் நடந்த, "அப்பாவுக்கு தப்பாது பிறந்த பிள்ளை' என்ற புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் மத்திய அமைச்சர் மு.க.அழகிரி விளக்கினார். அவர் பேசியதாவது: ஏழைகளுக்கு உதவத்தான் நான் மத்திய அமைச்சரானேன். வெறும் அழகிரியாக இருந்தால், நான் சொல்வதை அதிகாரிகள் கேட்க மாட்டார்கள். மத்திய அமைச்சர் எனில் உடனே கேட்பர். குடிநீர், சாலை வசதிகளை உடனே நிறைவேற்றுவர்.

முதல்வர் கருணாநிதி 1962ல், தஞ்சாவூரில் ஒரு பண முதலைக்கு எதிராக போட்டியிட்டார். நான் அப்போது தேர்தல் பணியாற்றினேன். கருணாநிதி இரவு, பகல் பாராமல் ஓட்டுச் சாவடிகளுக்கு சென்று பார்வையிடுவார். கட்சி நிர்வாகிகள் அங்கு யாரும் இல்லையெனில் கண்டிப்பார். தேர்தல் வியூகங்களை வகுத்து செயல்படுவார். நான் அவரிடம் கற்றுக் கொண்டதால், தேர்தலில் தொடர்ந்து வெற்றி பெறுகிறேன்.

சைதாப்பேட்டை (1967) தேர்தல் பணியின் போது, கருணாநிதியை கொலை செய்ய முயன்றனர். அவர் தப்பித்து குடிசைப் பகுதிக்குள் நுழைந்தார். அங்கிருந்த பெண்கள் அவருக்கு உதவி செய்தனர். துணிச்சலை நான் அவரிடம் கற்றேன்.

திருமங்கலம் இடைத்தேர்தலில், நான் சொன்னது போல் 40 ஆயிரம் ஓட்டுகள் வித்தியாசத்தில் தி.மு.க., வென்றதால் எனக்கு இப்பதவி கிடைத்தது. இந்த மத்திய அமைச்சர் பதவியே உங்களுக்கு உழைக்கத்தான்.

திருமங்கலம், கம்பம் தொகுதிகளின் இடைத்தேர்தலில் பணியாற்றும் போது கருணாநிதி, தொகுதி நிலவரம் பற்றி என்னிடம் அடிக்கடி கேட்பார். ஆனால், திருச்செந்தூர் தொகுதி தேர்தலின் போது அவர் எதுவும் கேட்கவில்லை. எனக்கு அவர் மீது வருத்தம் உண்டு. பின், நான் சென்னை சென்றபோது, என் தாயிடம் இது பற்றி கூறினேன். அவர் கருணாநிதியிடம், "அழகிரி உங்கள் மீது கோபமாக இருக்கிறான்' என்றார். கருணாநிதி என்னிடம், "என்னடா கோபம்' என்றார். நான், " தொகுதி நிலவரம் குறித்து என்னிடம், ஒரு வார்த்தை கூட கேட்கவில்லையே' என்றேன். அவர், " நீ வெற்றி பெற்று விடுவாய் என்பது தெரியும்' என சாதுர்யமாகக் கூறினார். இந்த சாதுர்யத்தை அவரிடம் கற்றேன். என்னைப் பற்றி இப்புத்தகம் எழுதியதால், எதிர்காலத்தில் பிரச்னை வரலாம் என ரத்தினவேல் நினைத்திருக்கலாம். ஆனால், நான் சொல்கிறேன்; 2011க்கு பின் அ.தி.மு.க.,வே இருக்காது; இதை நான் உறுதியாகச் சொல்கிறேன் என்றார்.

வாசகர் விமர்சனங்கள் :

ஒருத்தர் கூட உன்னை பற்றி நல்ல கமெண்ட் எழுதவில்லை , அப்படியிருக்க , தி மு க விற்கு எதிர்காலம் ரொம்ப நாளைக்கு இல்லை. நீ சொல்லுகின்ற உதாரணம் ஐந்தாம் வகுப்பு மாணவன் கூட இப்படி பேசமாட்டான்.
by seeni முருகன்,london,India 1/30/2010 6:52:15 AM IST

அற்பத்தனம் கேவலம் !! மானமிகு என வாழ்ந்த திராவிட கழகத்தில் மானமற்ற ஒரு நபரின் பேச்சு !! என்ன செய்வது பணம் என் மக்களின் கண்களையும் காதுகளையும் குருடு செவிடாக மாற்றி விட்டதே !! ஐயோ
by j பிரதி,cbe,India 1/30/2010 6:48:04 AM IST

Both Dad & Son are Culprit.
You are the Right person to ''Relase the Book''

by S Ganesh,Chennnai,India 1/30/2010 6:40:03 AM IST

அப்பாவுக்கு தப்பாத பொறந்த தமிழ்நாட்டு திருடன்...தமிழ்நாட்ட வித்துடாதீங்க.
by Murugan,chennai,India 1/30/2010 6:27:27 AM IST

''அப்பாவுக்கு தப்பாது பிறந்த பிள்ளை'' இத்தனை வருடம் கழித்து இதில் என்ன சந்தேகம் வந்தது?
by J Revolt,Malaysia,Malaysia 1/30/2010 6:26:42 AM IST

Don''t think urself.Think people.Most of the people can''t run the life.
by g vetrivel,chennai,India 1/30/2010 6:05:41 AM IST

கேள்வி : அழகிரிக்கு மத்திய அமைச்சர் பதவி கொடுத்தது ஏன்? கேள்வி : முக ஸ்டாலினுக்கு துணை முதல்வர் பதவி கொடுத்தது ஏன்?. கேள்வி: கனிமொழிக்கு மதிய அமைச்சர் பதவிகேட்டு டெல்லிக்கு கருணாநிதி சென்றது ஏன்?. இதற்கெல்லாம் காரணம் கருனநீதியிடம் கேட்டால் திறமையனவர்களுக்காக பதவி கேட்டேன் என்றார். அப்படிஎன்றல் திமுகவில் உள்ள மற்ற தலைவர்களெல்லாம் திறமையற்றவர்கள் என்றுதானே அர்த்தம். இதற்க்கு எல்லாம் ஒரே பதில் என்ன ?
by SELVA SELVARAJU,singapore,India 1/30/2010 6:04:00 AM IST

கருணாநிதி 1962ல், தஞ்சாவூரில் ஒரு பண முதலைக்கு எதிராக போட்டியிட்டார். இன்று கருணாநிதியே ஒரு மகா பெரிய பண முதலை. எதிர்க்க யார் இருக்கா ???
by siva SANKARKUMAR,lyon/france,India 1/30/2010 5:33:30 AM IST

காசு காசு காசு
by v சுரேஷ்,tamilnadu,India 1/30/2010 4:53:00 AM IST

இது ரொம்ப ஓவர் .....ஆணவத்துல ஆடறது உங்க பேச்சுல தெரியுது ....... தன்னை புகழ்ந்து எழுதின புத்தக வெளியீட்டு விழாவுல ..தன்னை பத்தி தானே புகழ்ந்துகிறது ரொம்ப கேவலமா, சில்லரைதனமா இருக்கு
by R PRABHU,SINGAPORE,JURONG WEST,India 1/30/2010 4:49:36 AM IST

ஆமாம் தொகுதி நிலவரம் பற்றி உங்களிடம் கேட்கவில்லை. ஏன் என்றால் உன் அப்பாவுக்கு தெரியும் நீ வெற்றி பெற்று விடுவாய் என்று, பணம், கள்ள வோட்டு மற்றும் ரவுடிசம் செய்வதற்கு தான் உன்னிடம் நிறைய ஆட்கள் இருக்கிறார்கள் என்ற தைரியம் உன் அப்பாவுக்கு. திருமங்கலத்தில் நீங்கள் நாற்பது ஆயிரம் வாக்கு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெறுவோம் என்று புள்ளி விவரத்தோடு சொல்லி வெற்றிபெற்றீர்கள். ஆனால் நான் நீங்கள் நான்கு லட்சம் வாக்கு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெறுவீர்கள் என்று நினைத்தேன். இந்த செய்தியை படித்துவிட்டு இதனை ஆதரிபவர்கள் ஒரு முட்டாள்கள், திரு ரிஸ்வான், உங்கள் கடைசி கருத்தை நான் படித்தேன், எல்லா வாசகர்களும் உங்களை கேலி செய்தார்கள், அதற்க்கு நீங்கள் கவலைபடாதீர்கள், கருணாநிதி எதை செய்தாலும் நல்லது, அம்மா எதை செய்தாலும் தவறு என்று கூறும் ஜென்மங்கள் இருக்கும் வரை நம்மை போன்றவர்களுக்கு சத்ய சோதனை. ஆட்சியில் உட்கார்ந்து இலவசங்கள் மற்றும் ரவுடிகளை வைத்து ஆட்சி செய்வதை விட கொடநாட்டில் இருப்பது எவ்வளவோ மேல். கொடநாட்டில் ரெஸ்ட் எடுப்பது என்ன தவறு, அம்மா என்ன முதல் அமைச்சராக இருந்துகொண்டு கொடநாட்டிற்கு செல்கிறாரா???? நீங்கள் கோடைகாலத்தில் சுற்றுலா செல்வதே இல்லையா????? கருணாநிதிக்கு வக்காலத்து வாங்கும் அன்பர்களே, சட்டம் ஒழுங்கு இந்த ஆட்சியில் இருக்கிறதா என்று சொல்லுங்கள் பார்ப்போம்?? யாருடைய உயிருக்கும் உத்திரவாதம் இல்லை, யோசித்து, படித்தவர் போல கருத்து கூறுங்கள் திரு ரிஸ்வானை போல. என்ன ரிஸ்வான் நான் சொல்லுவது சரி தானே. தயவு செய்து ஸ்ரீதர் கலிபோர்னியா மற்றும் லியோ பரமக்குடியை தவிர்த்து.
by g சந்தோஷ்,vellore, tamilnadu,India 1/30/2010 4:33:43 AM IST

ஆமாம் மிஸ்டர் அழகிரி, உண்மைதான்! இருக்கும் பணத்தில் தமிழ்நாட்டையே விலைக்கு வாங்கி விடுவீர்கள். அதிமுக எம்மாத்திரம்? அப்பனுக்கு தப்பாமல் பிறந்த பிள்ளை!!! உங்கள் குடும்பமே ''ஏழைப் பங்காளர்களாச்சே!!!'' அப்படியே தமிழ் நாட்டையும் பங்கு போட்டுக் கொள்ளுங்கள்.
அப்பா பாராட்டுவார், தயாளு அம்மா பாராட்டுவார். குடும்பமே பாராட்டும், தமிழ் பேசும் மக்கள் தவிர்த்து.....
by r sugumaran,chnnai,India 1/30/2010 4:29:28 AM IST

As per Alagiri,there will not be AIADMK,in 2011.If AIADMK is not there,then MDMK,PMK,BJP,CPM,CPI, Vijayakant party,Puthiya Thamiligam etc,will also not be there,in TN,as per Alagiri.
by R Karuppiah Sathiyaseelan,Kinshasa,Congo (Zaire) 1/30/2010 4:22:54 AM IST

இதல்லாம் ரொம்ப ஓவரா தெரியல ?
by பிரபு இராமசாமி ,new jersy,India 1/30/2010 4:09:30 AM IST

அப்பாவுக்கு தப்பாத பிள்ளை தான்.
by s காசி,ny,United States 1/30/2010 3:41:04 AM IST

தொடர் வெற்றிக்கு காரணம்தான் எல்லோருக்குமே தெரியுமே, பணம் தான்!
by K SK,BOSTON,India 1/30/2010 3:25:56 AM IST

இது ரொம்ப ஓவர் .....ஆணவத்துல ஆடறது உங்க பேச்சுல தெரியுது .......தன்னை புகழ்ந்து எழுதின புத்தக வெளியீட்டு விழாவுல ..தன்னை பத்தி தானே புகழ்ந்துகிறது ரொம்ப கேவலமா, சில்லரைதனமா இருக்கு
by SD SD,Oklahoma,United States 1/30/2010 3:24:16 AM IST

அழகிரி கடின உழைப்பாளி, திறமைசாலி, தன்னம்பிக்கைவாதி மேலும் சாதுரியமானவர். ஆனாலும் அதிமுகவை இருக்காது என்று உறுதியாக சொல்வது ஆணவம். தந்தைக்குப்பின், ஸ்டாலினுக்கும் இவருக்கும் ஏற்படும் சண்டையில் திமுக இருக்குமா?

by ரவி,TORONOTO,Canada 1/30/2010 3:12:01 AM IST

1967, தேர்தலின் பொது இவர் அப்பா குடிசைக்குள் போனாராம். ஏன் போனார் எதுக்கு போனார் என்று, கவிஞர் கண்ணதாசன் தனது வனவாசம் புத்தகத்தில் மிக தெளிவாக எழுதி உள்ளார். தம்பி அழகிரி அந்த புத்தகத்தை ஒரு முறை படித்து பார்த்து பிறகு கருத்து சொல்லுங்க.... by G வைகோ priyan,karaikudu,Singapore 1/30/2010 7:03:03 AM IST

மத்திய மந்திரி அழகிரி அய்யாவுக்கு. உங்களுக்கு நகைச்சுவை உணர்வு மிக அதிகம் என்பது எல்லாருக்கும் தெரியும். ஆனா இவ்வளோ தூரம் ஜோக் அடிப்பீங்கன்னு நிச்சயமா நாங்க எதிர்பாக்கல. தமிழ் நாட்டுல தன்மானத்தை விற்க தமிழர்கள் தயாரா இருக்கற வரைக்கும் (அதான் வோட்டுக்கு காசு) உங்களுக்கு ஜே தான்.

உங்கள் வெற்றியின் ரகசியம் ஊர் அறியும். நீங்க எதுவும் சொல்லவே வேண்டாம். ?
by வெங்கடேசன்,Chennai,India 1/30/2010 2:31:49 AM IST

நன்றி
தின இதழ்

அண்ணா வெக்கி தலைகுந்து நிற்கிறேன்!

அண்ணா உன் முன், இன்று நான் மௌனித்து இருந்த அந்த இரண்டு நிமிடம், நான் உனக்கு வீரவணக்கம் செலுத்த அல்ல என் அண்ணா,எங்களின் ஆற்றாமையால் வெக்கி தலைகுந்து நின்றேன் அண்ணா.

உன்னை இழந்த அந்த மாபெரும் இழப்பிற்கு பின்னும் நாங்கள் 60,000 தொப்புள் கொடியின் இழப்பை விதியின் சதி என்றே விட்டு விட்டோம் அண்ணா, அது எங்களின் இயலாமை அல்ல ஆழிப்பேரலை என்று நாங்கள் எழுந்திருந்தால் எந்த அரசும் எங்களை அடக்க முடிந்திருக்காது என் அண்னா, அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் சிதறி கிடக்கும் நம் மக்களை இனி "நாம் தமிழர்" என்று இணைய கூறினோம் அண்ணா, உறங்கி கிடக்கும் இந்த தமிழ் சாதியை எழுப்ப முயன்றோம் அண்ணா, துங்குகின்றவனை எழுப்பிவிடலாம் என் அண்ணா தூங்குவது போல் நடிப்பவனை எப்படி எழுப்புவது அண்ணா. இருப்பினியும் எங்கள் முயற்சி தொடருந்து கொண்டே இருக்கிறது அண்ணா.

நமது தொப்புள்கொடி உறவுகள் அவர்களுக்கான உரிமையை பெற்றபிறகே நான் உன் முன் தலை நிமிரிந்து உன் கண்களை நோக்கி வீரவணக்கம் செலுத்துவேன் அண்ணா, அதுவே உண்மையான வீரவணக்கமாக இருக்கும் என்பதை நீ அறிவாய் என் அண்ணா... அது வரை உன் முன் தலை குனிந்தபடியே மௌனித்து இருப்பேன் அண்ணா.

நீ வைத்தகொண்ட தீயில் எரிந்துகொண்டு இருக்கும் உன் தங்கை...

நன்றி
லாவண்யா சம்பத்

பாம்பாற்றில் தடுப்பணை: அமராவதி ஆற்றுக்கும் ஆபத்து! கேரள அரசின் அடுத்த அத்துமீறல்

தமிழகத்திற்கும் கேரளாவுக்கும் முல்லைப் பெரியாறு அணை பிரச்னையே இன்னும் முடிவுக்கு வராமல் இரு மாநில அரசுகளும் முட்டி மோதிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், தமிழக விவசாயிகளின் தலையில் இடிவிழுந்ததுபோல் இன்னொரு குண்டை தூக்கிப் போட்டிருக்கிறது கேரள அரசு!

கேரளாவின் ஆணைமுடி சிகரத்தில் உற்பத்தியாகி, திருப்பூர் மாவட்டம் உடுமலையில் அமராவதி அணைக்கு முக்கிய நீர் ஆதாரமாக வரும் பாம்பாற்றை தடுத்து கோவில் கடவு என்ற இடத்தில் அணை கட்டப்படும் என அறிவித்திருக்கிறது அம்மாநில அரசு. அதற்காக 230 கோடி ரூபாயையும் ஒதுக்கியுள்ளது என்ற செய்திதான் திருப்பூர், கோவை, திண்டுக்கல், கரூர், ஈரோடு மாவட்ட விவசாயிகள் மத்தியில் கொந்தளிப்பையும், கோபத்தையும் உருவாக்கியதோடு, அம்மக்களின் உறக்கத்தையும் கெடுத்திருக்கிறது.

முதலில் உடுமலை அமராவதி அணையைப்பற்றி தெரிந்துகொள்வது நல்லது. காமராஜர் முதல்வராக வந்ததுமே கோவை, கரூர், ஈரோடு மாவட்ட விவசாயிகள் ஒன்றுசேர்ந்து, மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் இருந்து வரும் நீர் ஆதாரங்களை தேக்கி வைத்து விவசாயத்திற்குப் பயன்படும்படி அணை கட்டித்தர வேண்டும் என காமராஜரிடம் கோரிக்கை வைத்தார்கள். கோரிக்கை மட்டுமல்ல. பல கோடி ரூபாயையும் திரட்டிக் கொடுத்தார்கள். வியந்துபோன காமராஜர், ‘நீங்களாக முயற்சி எடுக்கும்போது, இந்த அரசு சும்மா இருக்காதுண்ணேன்’ என்று சொல்லி 90 அடி உயரமும், ஒரு கிலோமீட்டர் அகலமும் உள்ளபடி, நான்கு டி.எம்.சி. தண்ணீர் கொள்ளளவு கொண்ட அமராவதி அணையை 1958ம் ஆண்டு கட்டிக்கொடுத்தார்.

இந்த அமராவதி அணைக்கு நீர் ஆதார பகுதியாக, கொடைக்கானல் மலையிலிருந்து உற்பத்தியாகும் தேனாறு, வால்பாறை, டாப்சிலிப் மலைப்பகுதியில் உற்பத்தியாகும் சின்னாறு மற்றும் கேரள மலைப்பகுதியில் உற்பத்தியாகி வரும் பாம்பாறு இவை அனைத்தும்தான் அமராவதி அணையை நிரப்பி வருகிறது. இந்த மூன்று ஆறுகளும் சிறு சிறு ஓடைகளையும், அருவிகளையும் இணைத்து வந்து அமராவதியில் கலக்கிறது.

இந்த அமராவதி அணையிலிருந்து வெளியேற்றப்படும் நீரால் கல்லாற்றில் தொடங்கி கரூர் வரையிலும் நேரடியாக 60 ஆயிரம் ஏக்கர் நிலங்களும், மறைமுகமாக 30 ஆயிரம் ஏக்கர் நிலங்களும் பாசன வசதி பெறுகிறது. இதில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட தொழிற்சாலைகளும், முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட குடிநீர்த் திட்டங்களும் பயன்பாட்டில் இருக்கிறது.

திருப்பூர், ஈரோடு, கரூர், திண்டுக்கல் ஆகிய நான்கு மாவட்ட விவசாயிகள் மற்றும் பொதுமக்களின் உயிர்நாடியாக இருக்கும் அமராவதி அணைக்கு, 60 சதவிகிதத்திற்கு மேலான நீர் ஆதாரம் கேரள வனப்பகுதியில் இருந்து வரும் பாம்பாறுதான். இந்த பாம்பாற்றை கேரளா வனப்பகுதியிலேயே தடுத்து அணை கட்டிவிட்டால் அமராவதி அணைக்கு நீரவரத்து பெருமளவு குறைந்துவிடும். அதனால் பசுமையாக இருக்கும் அமராவதி ஆற்றின் பாசனப்பகுதிகள் பாலைவனமாக மாறிவிடக் கூடாது என்றுதான் விவசாயிகள் போர்க்கொடி தூக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள்.

முல்லைப் பெரியாறு பிரச்னையில் வரிந்து கட்டிக்கொண்டு இடைவிடாத போராட்டங்களை நடத்திவருகிறது ம.தி.மு.க. பாம்பாறு பிரச்னை குறித்தும் களத்தில் இறங்கியிருக்கும் அக்கட்சியின் திருப்பூர் மாவட்டச் செயலாளர் ஆர்.டி.மாரியப்பனிடம் பேசினோம். ‘‘அமராவதி அணையிலிருந்து 60 கிலோமீட்டர் தொலைவில் கேரளா மாநிலம், இடுக்கி மாவட்டம் தேவிகுளம் தொகுதிக்குட்பட்ட ஆணைமுடி சிகரத்தில், பாம்பாறு தொடங்குகிறது. முழுவதும் கேரள வனப்பகுதியிலே பயணித்து வரும் பாம்பாற்றை தடுத்து கோவில்கடவு என்ற இடத்தில் அணை கட்ட ஜனவரி மாதம் நடந்த கேரள அமைச்சரவை கூட்டத்தில் முடிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அமராவதி அணையின் தற்போதைய நிலைமையே மிகவும் மோசமானது. நான்கு டி.எம்.சி. கொள்ளளவு உள்ள அணைக்கு தென் மேற்கு, வடகிழக்கு பருவமழை சரியாகப் பெய்தால் மட்டுமே மூன்றுமுறை அணை நிரம்பி முப்போகம் விளையும். முப்போகம் என்பது உடுமலை தாலுகாவிற்கு உட்பட்ட பகுதியில் மட்டும்தான். அடுத்து திருப்பூர், கரூர் மாவட்டங்களில் எல்லாம் இருபோகம், அல்லது ஒரு போகம்தான்.

அமராவதி ஆற்றை நம்பி பல ஆயிரக்கணக்கான விவசாயிகளும், விவசாய நிலங்கள் மட்டுமல்ல, உடுமலையை ஒட்டியே 13 காகித தொழிற்சாலைகள், நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட இதர தொழிற்சாலைகள் உள்ளன. கேரள அரசாங்கம் தன்னிச்சையாக நீதிமன்றத்தின் ஆணையைக்கூட மதிக்காமல் பாம்பாறு பயணித்து வரும் காந்தலூர் பகுதியிலும், கோவில் கடவிற்கு அருகிலும் இரு செக் டேம்களை கட்டி தண்ணீரைத் தேக்கி பயன்படுத்தி வருகிறார்கள். இதைக்கூட நாம் கண்டுகொள்ளவில்லை. இந்நிலையில் மலைப்பகுதியிலே 230 கோடி ரூபாய் செலவில் அணையைக் கட்டி நமக்கு வரும் நீரை தேக்கி மின் உற்பத்தி செய்யப்போகிறார்களாம். இதெல்லாம் நம்முடைய அனுமதி இல்லாமல் செய்யக் கூடாது. ஆனால், கேரள அரசாங்கம் நம்மை சட்டை செய்யாமல் மத்திய அரசின் அனுமதியைப் பெற முயற்சிக்கிறார்கள். இதை நாம் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிட்டால் முல்லைப் பெரியாறு அணையைத் தாரைவார்த்து கொடுத்ததைப் போல, பாம்பாற்றையும் கொடுத்துவிட்டு, செழிப்பான கொங்கு மண்டல மக்கள் குடிநீருக்குக் கூட கையேந்தி நிற்க வேண்டிய நிலை வந்துவிடும்’’ என்றார் ஆதங்கமாய்.

தென்னை வாரியத்தின் துணைத்தலைவரும், உழவர் உழைப்பாளர் கட்சித் தலைவருமான செல்லமுத்துவிடம் பேசினோம். ‘‘கோவில் கடவு பகுதியில் கட்டப்படும் அணையின் மூலம் தேக்கப்படும் தண்ணீரை மூன்றரை கிலோமீட்டர் தொலைவிற்கு மலைகளைக் குடைந்து டனல் அமைத்தும், 80 மீட்டர் அகலத்திற்கு பைப்களை அமைத்து தினமும் 40 மெகாவாட் மின்சாரம் தயாரிக்கப் போவதாக, கேரள அரசு தெரிவித்துள்ளது.

மின்சாரம் தயாரித்துவிட்டு தன்ணீரை மீண்டும் கீழேதானே விடுவார்கள். அதனால் நமக்கு நீர்வரத்து பாதிக்காது என்று நினைக்கக் கூடாது. அந்தத் தண்ணீரை அப்படியே திருப்பி பன்னாட்டு குளிர்பான நிறுவனத்திற்கு விற்பனை செய்யவும் ஒப்பந்தம் போட்டிருக்கிறார்கள். அதனால் நமக்கு பாம்பாறு மூலம் கிடைக்கின்ற தண்ணீர், முழுமையாகத் தடைபட்டுப்போகும் என்பதில் எந்தவிதமான சந்தேகமும் இல்லை.

கேரள அரசாங்கம் இந்த அணையைக் கட்டுவதே முழுக்க முழுக்க மின்சாரம் தயாரிக்கவும், தண்ணீரை பன்னாட்டு குளிர்பான நிறுவனம் ஒன்றிற்கு விற்பனை செய்து பணம் ஈட்டவும்தான். நம்மைப்போல அணையைக் கட்டி தண்ணீரைத் தேக்கி பாசனம் செய்ய அவர்களுக்கு வறட்சியான பூமி கிடையாது.

பாம்பாற்றைத் தடுத்து அணையைக் கட்டிவிட்டால் திருப்பூர், கரூர் மாவட்டங்கள் நேரடியாகப் பாதிக்கப்படுவதுபோல், அமராவதியின் கிழக்கு கரையோர திண்டுக்கல் மாவட்ட விவசாயிகளும் ஆயிரக்கணக்கில் பாதிக்கப்படுவார்கள். ஈரோடு மாவட்டத்தில் விளையும் ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் மஞ்சள் விவசாயம் முழுவதும் பட்டுப்போகும். பாம்பாற்றின் நடுவே அணை கட்டுவதைத் தொடக்கத்திலேயே தடுக்க தமிழக அரசு நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும். மத்திய அரசும் அனுமதி தரக் கூடாது என விவசாயிகள் சங்கம், பாசன சங்கங்கள் மற்றும் அனைத்து கட்சியினரும் சேர்ந்து, வரும் பிப்ரவரி 6ம் தேதி மாபெரும் போராட்டத்தை நடத்தப்போகிறோம்’’ என்றார் செல்லமுத்து.

முல்லைப் பெரியாறு கேரளத்திற்கும், காவிரியை கர்நாடகத்திற்கும், பாலாற்றை ஆந்திரத்திற்கும் தாரைவார்த்து கொடுத்ததைப்போல், பாம்பாற்றை பறிகொடுத்துவிடாமல் தடுக்கவேண்டும் என்பதே அமராவதி அணையை நம்பியிருக்கும் லட்சோப லட்சம் தமிழர்களின் வாழ்வாதார எதிர்பார்ப்பு!

தமிழக அரசு என்ன செய்யப்போகிறது?

காவல்துறை பொதுமக்களின் நண்பனா?

சென்னை மாநகர காவல்துறை ஆணையாளர் ராஜேந்திரன் சமீபத்தில், “காவல் நிலையங்களில் பணிபுரியும் போலீஸார், போக்குவரத்தைச் சீர் செய்யும் மற்றும் பாதுகாப்புப் பணிகளில் ஈடுபடும் போலீஸார் பற்றி பெருமளவுக்குப் பொது மக்கள் தெரிந்து வைத்துள்ளனர். மற்ற போலீஸ் பணிகள் குறித்து, பொதுமக்களுக்கு முழுவதுமாகத் தெரிவதில்லை” என்று கருத்துத் தெரிவித்துள்ளார். அவரது கருத்து மிகச் சரியானது.

கண்ணுக்குப் புலப்படாத காவல்துறையின் பணிகள் பற்றிய விவரங்கள் பொதுமக்களை சென்றடையாத வகையில்தான், இன்றளவும் தமிழகக் காவல்துறை செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. சிறைத்துறை இயக்குனராக நடராஜ் இருந்தபோது செய்த அயராத பணிகள் தமிழகச் சிறைச்சாலைகளும், பெரும்பாலான சிறைவாசிகளும் சீர் அடைய காரணமாகி உள்ளன. ஆனால், பொதுமக்களுக்கு இதுபற்றி முழுமையாகத் தெரிவதில்லை.

ஆளும் கட்சியினர், எதிர்க்கட்சியினர் என பேதம் பாராட்டாமல் பணியாற்றும் காவல்துறை நண்பர்களின் வாழ்வில் அன்றாடம் ஏற்படும் பிரச்னைகள் ஏராளம். அதேசமயத்தில் ஆளும்கட்சியைச் சார்ந்து நிலைப்பாடு எடுக்கும் ‘பச்சோந்தி’ காவல் துறையினருக்கு என்றுமே வசந்த காலம்தான். ஆள்பவர்களின் ஏவல் சேவகனாக, ஆள்பவர்கள் கை காட்டுபவரையெல்லாம் கைது செய்து, பிறகு காரணம் தேடும் கர்ம வீரர்களாக, காக்கி உடையில் கம்பீரமாக வீறு நடை போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதனால் தமிழகக் காவல்துறையில், ‘போலி போலீஸாரே’ இன்று ‘ரோல் மாடல்’களாக முன்னிறுத்தப்படும் கேவலம் தமிழகத்தில் நிலவி வருகிறது.

பேரறிஞர் அண்ணா அவர்களின் மூன்று மந்திரங்களான ‘கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடு’ ஆகியவற்றைப் பின்பற்றும் காவல்துறையினரை பூதக் கண்ணாடி கொண்டு தேடவேண்டிய சூழல்தான் இன்று நிலவுகிறது. தமிழக முதல்வர் கலைஞர்கூட ஒரு காலத்தில், ‘தமிழகக் காவல்துறையின் ஈரல் முக்கால்வாசி கெட்டுவிட்டது’ என்று குற்றம் சாட்டினார். முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா, தற்போதைய டி.ஜி.பி.யான லத்திகா சரண் ஒரு தலைபட்சமாகச் செயல்படுவதாக முன்பு ஒருமுறை துளைத்து எடுத்துள்ளார்.

பழைய காழ்ப்புணர்ச்சியை மனதில் கொண்டு பல காவல்துறை அதிகாரிகள் ஆட்சியாளர்களால் பழிவாங்கப்படுவது இன்னும் தொடர்கிறது. ஓர் ஆட்சியில் உயர்பதவி வகித்த பல போலீஸ் அதிகாரிகள் அடுத்த ஆட்சியில் ‘பத்துக்குப் பத்து’ அறையில் தனக்குக் கீழ் வெறும் மூன்று, நான்கு அலுவலர்களுடன் செயல்படும் துர்பாக்கிய சூழ்நிலையில்தான் நமது தமிழகக் காவல்துறை இருக்கிறது. பழிவாங்குவதற்கும், சிறுமைப்படுத்தவும் காவல்துறையில் பணி இல்லாத இலாகாக்கள் பல உள்ளன. நமது சென்னை மாநகர காவல்துறை ஆணையாளர் ராஜேந்திரன் கூறியதுபோல, காவல்துறையின் இதுபோன்ற பணிகள் எல்லாம் பொதுமக்களின் கவனத்துக்கு வருவதில்லைதான்.

தமிழக முதல்வராக எம்.ஜி.ஆர். இருந்தபோது, அவரது மனைவி ஜானகி பயணம் செய்த கார், சென்னையில் போக்குவரத்துக்கு இடைஞ்சலாக நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. அந்த காரை சங்கிலியிட்டு தூக்கி எடுத்துச் சென்றுவிட்டார் நெஞ்சுரம் மிக்க ஒரு காவல்துறை அதிகாரி. அவரைப் போன்றவர்கள் இன்று நம்மிடையே இல்லை. அதற்குக் காரணம், சகிப்புத் தன்மை அற்ற அரசியல்வாதிகள்தான்.

கடந்த 7ம் தேதியன்று நெல்லை, கடனா நதி மேலுள்ள ஆம்பூர் பாலத்திற்கு அருகில் எஸ்.ஐ. வெற்றிவேல் மீது நடந்த கொடூரத் தாக்குதலின் தொடர்ச்சியாக நடந்த நிகழ்வுகளும் தமிழக போலீஸாரின் பணிகள் பற்றி பொதுமக்கள் அறிந்துகொள்ள ஒரு வாய்ப்பாக இருக்கிறது. அந்த அவமானச் செயலை எங்கு போய் கழுவினாலும், கறை போகாது. ‘காவல்துறை பொதுமக்களின் நண்பன்’ என ஆங்காங்கே எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்.

காக்கி உடையில் காவல் பணியினை முடித்துவிட்டு வரும் வழியில், குறுக்கே வழி மறிக்கப்பட்டு, கொடூரத் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி சிதைந்து சின்னாபின்னமாகிப் போனார் எஸ்.ஐ. வெற்றிவேல். குற்றுயிரும் குலையுயிருமாக அவர் துடித்த நிலையிலும்... அவருக்கு உடனடியாகத் தண்ணீர் கொடுக்க, தூக்கிவிட, முதல் உதவி செய்திட மற்றும் உடனடியாக சம்பவ இடத்தில் இருந்த ஏதாவது ஒரு வாகனத்தில் மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்ல நட்புக்கரம் நீட்ட காவல்துறை நண்பர்கள் உட்பட யாருமே முன்வரவில்லை. தங்களது சக காவலருக்கே நண்பராக இல்லாத இவர்கள், பொதுமக்களுக்கு எப்படி நண்பர்களாக இருக்க முடியும்?

பொதுமக்கள் பணத்தில் ஓடும் சொகுசு கார்களில் ரத்தக்கறை படிய விடக் கூடாது என சிலர் எண்ணியதன் விளைவு, ஆம்புலன்ஸ் வரும் வரை ஏராள ரத்தம் வெளியாகி, வெற்றிவேல் உரிய மருத்துவச் சிகிச்சை இன்றி இறந்துவிட்டார். இதை என்னவென்று சொல்வது?

அமைச்சர்களும், அதிகாரிகளும், காவல்துறையினருமே இப்படிச் சிலையாக நிற்கும்போது, எதிர்காலத்தில் பொதுமக்கள், கண் முன் நடக்கும் ஒரு தவறை தட்டிக் கேட்பார்கள் என எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்? இனி பாதிக்கப்பட்டவரை காப்பாற்றி, மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்ல யார் முன் வருவர்? அதிலும், சம்பவ இடத்தில் முன் நின்றதே, தமிழக சுகாதாரத்துறை அமைச்சர் எனும்போது, கண்முன் துடிக்கும் ஓர் உயிரின் அருமை தெரியாத ஒருவர் நமது மாநில மருத்துவத் துறையை எப்படி நிர்வகிக்க முடியும்? எனும் பலத்த சந்தேகம் மக்கள் மனதில் எழுகிறது.

அன்று அரிவாள், குண்டுகளுடன் வந்த கூலிப்படையினர் திட்டமிட்டபடி காரியத்தை அரங்கேற்றிவிட்டனர். ஆனால், நவீன துப்பாக்கியுடன் இருந்த காவல் அதிகாரிகள் மூன்று ரவுண்டு சுட்டதில் காகத்துக்குக் கூட காயமில்லை. எந்த ஒரு பதற்றச் சூழ்நிலையையும் கையாள காவல்துறைக்கு அரசு கற்றுக்கொடுக்கும் பாடமும், பயிற்சியும் இதுதானா? நாளை தீவிரவாதிகள் ஊடுருவும் சூழ்நிலை வரும்போதும், ராணுவம் வரட்டும் என தமிழகக் காவல்துறையினர் ஒதுங்கி விட்டால் பொதுமக்களின் கதி என்னாகும்?

இறந்து போன உதவி ஆய்வாளர் வெற்றிவேல் குடும்பத்திற்குத் தேவையான அரசு நிதி உதவி வழங்கப்பட வேண்டும். அன்று நடந்த கொடூர சம்பவ சமயத்தில் பத்திரிகைகள் விதவிதமாகப் படங்கள், வீடியோ எடுக்கும்வரை அங்கிருந்து வேடிக்கை பார்த்த அனைத்துத் தரப்பினரையும் விசாரித்து உண்மை நிலையை வெளிக் கொணர வேண்டும். இதற்கு ஓய்வு பெற்ற உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியைக் கொண்டு விசாரணை கமிஷன் ஒன்றை அரசு உடனடியாக அமைக்கவேண்டும். அந்த கமிஷனின் முடிவுப்படி தமிழக அரசு அன்று வெற்றிவேல் துடிதுடித்ததை வேடிக்கை பார்த்தவர்கள் மீது உரிய சட்ட நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

தமிழகக் காவல்துறையில் கடமையைச் சரிவர செய்தாலும், பணியில் ஏதாவது ஒரு வகையில் தாம் இறந்த பிறகு, தத்தம் குடும்பத்தினர் நிர்க்கதியாய் தான் இருப்பர் எனும் எண்ணம் காவல்துறையினர் மனதில் வராமல் இருக்க அரசு இனி எடுக்கும் ஆக்கபூர்வமான நடவடிக்கைகள்தான் உதவும், உதவும் வகையில் அவை அமைய வேண்டும்.

பி.எஸ்.என்.எல் மொபைலுக்கு வரும் ஆபாச எஸ்.எம்.எஸ்!!!

பி.எஸ்.என்.எல். செல்போன் சந்தாதாரர்களை குஷிப்படுத்துகிறோம் என்ற பெயரில் ஆபாச ஜோக்குகள் கஸ்டமர்களுக்கு அனுப்பப்படுகின்றன. பி.எஸ்.என்.எல். போஸ்ட்பெய்டு இணைப்பு வைத்துள்ள, ஸ்டேட் பாங்க் காலனியைச் சேர்ந்த ஒரு வாடிக்கையாளருக்கு BA-56677 என்ற எண்ணிலிருந்து ஒரு எஸ்எம்ஸ் வந்துள்ளது.

அதில், 18 வயதிற்கு மேற்பட்டவராக நீங்கள் இருந்தால் MLJ என்று டைப் செய்து 56677 எண்ணுக்கு எஸ்எம்எஸ் அனுப்புங்கள். ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு மலையாள ஜோக் உங்களுக்கு வரும். நீங்கள் ஜோக்கை படித்து உங்கள் நண்பர்களுடன் சிரித்து மகிழலாம். இதற்கான கட்டணம் ரூ.2 என அந்த குறுஞ்செய்தி கூறியுள்ளது.

இதைக்கண்ட வாடிக்கையாளர் அதுபோல டைப் செய்து அனுப்பிவிட கீழ்கண்ட எஸ்எம்ஸ் அவருக்கு வந்தது.

Cherukkan: Sex Cheyyumbol Koodudal Sugham Penninano Cherukkano Labhikunnad
Penn: Kadil viral idumbol viralinano sugham kittunnad ado kaadino

மலையாள நண்பர் ஒருவர் இது மிகவும் ஆபாசமான ஜோக் என்றார். ஆபாச ஜோக்குகளை கண்ட நாம் தூத்துக்குடி மாவட்ட பிஎஸ்என்எல் பொதுமேலாளர் நடராஜனை சந்தித்து இதுகுறித்து கேட்டோம். தகவல் வழங்குவதற்காக Content Provider என்று அழைக்கப்படும் தகவல் வழங்கும் பல தனியார் கம்பெனிகளோடு பிஎஸ்என்எல் நிர்வாகம் டைஅப் வைத்துள்ளது. சந்தாதாரர்களுக்கு ரிங்டோன் அனுப்புவது, படங்கள் அனுப்புவது, கிரிக்கெட் ஸ்கோர் போன்ற செய்திகள் அனுப்புவது போன்ற சேவைகளை இந்த கம்பெனிகள் செய்து வருகின்றன.

செக்ஸ் ஜோக் வந்துள்ளதாக எந்த சந்தாதாரரும் எங்களிடம் இதுவரை புகார் கூறவில்லை. புகார் மனு எங்களுக்கு வரும்பட்சத்தில் இது குறித்து நாங்கள் மண்டல அலுவலகத்திற்கு தெரிவிப்போம். மட்டுமல்லாது, இதுபோன்ற கண்டென்ட் புரவைடர்களிடம் இருந்து எஸ்எம்எஸ் வருவதை விரும்பாதவர்கள், எங்களிடம் விண்ணப்பிக்கும் பட்சத்தில் அவர்களுக்கு தேவையற்ற எஸ்எம்எஸ் அனுப்புவது தடுக்கப்படும். இவ்வாறு பொது மேலாளர் நடராஜன் கூறினார்.

வருடத்திற்கு 3ஆயிரம் கோடி ரூபாய்க்கு அதிகமான அளவில் பிஎஸ்என்எல் நிர்வாகம் லாபம் ஈட்டிவரும் வேளையில், செக்ஸ் ஜோக் அனுப்பும் தரமற்ற கம்பெனிகளோடு ஏன் டைஅப் வைத்துள்ளார்கள் என்று பி.எஸ்.என்.எல். சந்தாதரர்கள் கேள்வி எழுப்புகிறார்கள். இதுபோல, "உங்களுக்கு போரடிக்கிறதா? கேர்ள் பிரன்டோடு சேட்டிங் பண்ண விரும்புகிறீர்களா? இந்த எண்ணுக்கு டைப் செய்து அனுப்புங்கள் ஒவ்வொரு எஸ்.எம்.எஸ்.க்கும் 2ரூபாய் கட்டணம்.

நீங்கள் அதிர்ஷ்டசாலியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளீர்கள். உங்களுக்கு 2500US$ விழுந்துள்ளது. இந்த எண்ணுக்கு எஸ்எம்எஸ் அனுப்புங்கள். 2ரூபாய் கட்டணம்" என்பது போல பல எஸ்எம்எஸ் துனுக்குகளை இந்த டைஅப் கம்பெனிகள் சந்தாதாரர்களுக்கு அனுப்பி ஏமாற்று வழியில் பணம் சம்பாதிக்கின்றன. இவற்றின் மீது தகவல் தொடர்பு துறை அமைச்சகம் நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் என பொதுமக்கள் விரும்புகின்றனர்.

மூன்றரை ஆண்டில் மருத்துவம் அதுவும் அவர்கள் கிராமத்தில் வேலை பார்க்க மட்டுமே என்றால் அந்த படிப்பின் தரம் என்ன ?

படித்ததில் பிடித்தது .

மூன்றரை ஆண்டில் மருத்துவம் அதுவும் அவர்கள் கிராமத்தில் வேலை பார்க்க மட்டுமே என்றால் அந்த படிப்பின் தரம் என்ன ?

கிராமத்தான் எப்படி போனால் என்ன என்ற நோக்கில் தான் இது இருப்பதாக தெரிகிறது .

செய்தி இங்கே :

கிராம மக்களுக்கு தரமற்ற சிகிச்சை அளிக்கவா கிராம எம்.பி.பி.எஸ். படிப்பை அறிமுகப்படுத்த முயற்சி நடைபெறுகிறது என்று சமூக சமத்துவத்துக்கான டாக்டர்கள் சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளர் டாக்டர் ஜி.ஆர்.ரவீந்திரநாத் கேள்வி எழுப்பினார்.கிராம மாணவர்களுக்கு என அறிமுகப்படுத்த உள்ள மூன்றரை ஆண்டு எம்.பி.பி.எஸ். மருத்துவ படிப்புத் திட்டத்தை மத்திய அரசு கைவிட வேண்டும் என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார்.இது தொடர்பாக அவர் செய்தியாளர்களிடம் வெள்ளிக்கிழமை கூறியதாவது.கிராமப்புறங்களில் போதிய மருத்துவர்கள் இல்லை; கிராமங்களுக்கு மருத்துவர்கள் செல்ல மறுக்கிறார்கள்' என்ற காரணத்தைக் கூறி புதிய மூன்றரை ஆண்டு கிராமப்புற எம்.பி.பி.எஸ். படிப்பைத் தொடங்க மத்திய சுகாதாரத் துறை முயற்சி செய்து வருகிறது.
இந்தத் திட்டத்தின்படி கிராமப்புற மாணவர்கள் மூன்றரை ஆண்டு எம்.பி.பி.எஸ். படிப்பை முடித்துவிட்டு, கிராமங்களில் மட்டுமே மருத்துவ சேவை செய்ய அனுமதிக்கப்படுவார்கள்.

உண்மை நிலை என்ன?

மருத்துவர்கள் பற்றாக்குறை என்பதைவிட, முதுநிலை மருத்துவப் படிப்பு படித்த மருத்துவர்களின் பற்றாக்குறையே நமது கிராமப்புற சுகாதாரத் துறையை பாதித்துள்ளது. எம்.பி.பி.எஸ். படித்த மருத்துவர்கள் பணியாற்றும் ஆரம்ப சுகாதார மையங்களில் மருத்துவர்களின் பற்றாக்குறை 15 சதவீதம்தான்; ஆனால், சமுதாய மருத்துவ மையங்களில் அறுவைச் சிகிச்சை-மகப்பேறு-குழந்தைகள்-பொது மருத்துவ நிபுணர்களின் பற்றாக்குறை 72 சதவீதத்துக்கு மேல் உள்ளது. நமது சுகாதாரத் துறையின் மனித ஆற்றலையெல்லாம் பெரிய தனியார் மருத்துவமனைகள் அபகரித்துக் கொள்வதே இதற்கு முக்கியக் காரணம். மேலும் போதிய கிராமப்புற வளர்ச்சியின்மை, கிராமப்புற மருத்துவப் பணியில் திருப்தியின்மை, கிராமங்களில் மருத்துவ சேவை செய்வோருக்கு அரசு உரிய முறையில் ஊக்கம் அளிக்காதது ஆகியவையும் காரணங்களாகும்.

முதுநிலை மருத்துவர்கள் செய்யும் பணியை ஐந்தரை ஆண்டு எம்.பி.பி.எஸ். படித்த மருத்துவர்களே செய்ய முடியாத நிலை உள்ளபோது, மூன்றரை ஆண்டு மட்டும் எம்.பி.பி.எஸ். படிக்க உள்ள டாக்டர்களால் எவ்வாறு செய்ய முடியும்?

தகுதி உள்ள டாக்டர்கள் பற்றாக்குறைதான் பிரச்னை என்ற நிலையில், தகுதி குறைவான டாக்டர்களை உருவாக்க மத்திய அரசு கருதுவது ஏன்?

இளநிலை, முதுநிலை, உயர் சிறப்பு மருத்துவப் படிப்பு முடித்த டாக்டர்களின் சேவை நகர மக்களுக்கும், மூன்றரை ஆண்டு எம்.பி.பி.எஸ். படித்த டாக்டர்களின் சேவை கிராம மக்களுக்கும் என்பது சரியா என்றும் டாக்டர் ஜி.ஆர்.ரவீந்திரநாத் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.

மீன்பிடிச் சட்டம் - மீனவர்களை மிரட்டும் புதிய பூதம்

அடிமேல் அடியடித்தால் அம்மியும் நகரும் என்பார்கள். காலம் இந்திய மீனவர்களின் வயிற்றில் அடித்துக்கொண்டேயிருக்கிறது. 2009 நவம்பர் 9 பியான் புயல் ஆழ்கடல் விசைப்படகு மீனவர்களின் மீது நிகழ்த்திச் சென்ற சேதம் எண்ணக் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. விபத்துகள் எதிர்பாராதவை. விபத்தின் விளைவை மட்டுப்படுத்த முடியும். விபத்து அபாயத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும் முடியும். விபத்துகளின் அரசியலும் பொருளியலும் கூர்ந்து படிக்கத் தகுந்தவை. சில விபத்துகள் இயற்கையானவை. சில விபத்துகள் உருவாக்கப்படுபவை. புறக்கணிப்பு அரசியல் விபத்துகளை மேலும் குரூரமாக்கிவிடுகிறது. கடல் சார்ந்த வாழ்வு இடர்களால் ஆனது. நெய்தல் வாழ்க்கையின் சாரத்தை இரண்டே வார்த்தைகளில் குறித்துவிடலாம். இழப்பு, மரணம். சங்க காலம் முதல் தொழில்நுட்பமும் தொலைத்தொடர்பும் மலிந்து கிடக்கும் இந்நாள்வரை நெய்தலின் உரிப்பொருள் இரங்கலும் இரங்கல் நிமித்தமுமாகவே நீடிக்கிறது.

சீனாவுக்கு அடுத்தபடியாக இந்தியா அதிகபட்சக் கடல்மீன் அறுவடை செய்கிறது. இது வெறும் புள்ளியியல் தரவு மட்டுமே. இன்று இந்தியாவின் கடற்பரப்பு அதிநுட்ப மீன்பிடி முறைகளாலும் அந்நியக் கப்பல்களாலும் ஊடுருவப்பட்டுக் காயமுற்றுக்கிடக்கிறது. 7600 கிலோமீட்டர் கடற்கரையில் வாழும் ஒரு கோடி மீனவ மக்களில் பத்து இலட்சம் பேர் நேரடியாகக் கடல் மீன்பிடித்தலில் ஈடுபடுபவர்கள். சற்றொப்ப மூன்று இலட்சம் இந்தியப் படகுகள் இங்கு இயங்குகின்றன. 1960கள்வரை இந்த மீனவர்கள் கட்டுமரங்களிலும் சிறு படகுகளிலும் கடலில் சிறு தொலைவு சென்று எளிமையான வலைகளைப் பயன்படுத்தித் தங்கள் வயிற்றை நிரப்புமளவுக்கு மீன்பிடித்து வந்தனர். கெட்டுப்போகுமுன் கொண்டுசேர்ப்பதற்கு வாய்ப்புள்ள சிறுநிலப்புரப்புக்குள் சிறிதளவு மீன் கொண்டுசெல்லப்பட்டது. மீன் ‘தீட்டு’ என்பதான சமூகப் புறக்கணிப்புத் திரை காலப்போக்கில் விலகியது. 1960களில் நாட்டின் புலால் உணவுத் தேவையை முன்னிறுத்தி விசைப் படகுகளும் உயர்தொழில்நுட்பங்களும் இந்தப் பாரம்பரிய மீனவர்கள் மீது திணிக்கப்பட்டன. தொலைவுக் கடலுக்குச் சென்று நிறைய மீன்களைப் பிடித்துவந்து நிறையப் பொருள் ஈட்டி வசதிமிக்க வாழ்க்கையைச் சொந்தமாக்கிக்கொள்ளும் ஆசை அந்த எளிய சமூகத்தின் மூளைக்குள் செலுத்தப்பட்டது. மீனுக்கான சந்தை விரிந்தது - நாட்டுக்குள்ளும் வெளியேயும். பெரும் முதலீடுகளும் பன்னாட்டு வணிகமும் மீன்வளத் துறைக்குள் நுழைந்தன. விசைப்படகு, நைலான் வலை, இழுவைமடி, மோட்டார்ப் படகுகள் என்பதாக ஒவ்வொன்றாய்த் தொழில்நுட்ப ஒட்டகம் தன்னை நெய்தல் கூடாரத்துக்குள் நுழைத்துக்கொண்டது.

மீன்பிடி நடவடிக்கைகளின் பெருக்கத்தால் கரைக்கடலில் வளப் பற்றாக்குறை, இடநெருக்கடி, தொழில் மோதல், சகோதர யுத்தம், சட்ட ஒழுங்குப் பிரச்சினை என்பதாகக் கடற்கரை நிலம் அமைதியிழந்து போயிருக்கிறது. ஏற்றுமதி சார்ந்த மீன்வணிகம் கடற்கரைக்குள் கால் பதித்தது. மேலைநாட்டுச் சமூகங்களின் உணவுத் தேவை சார்ந்த ஏற்றுமதியை முன்னிட்டு இரால், சிங்கிரால், கணவாய், சூரை, வத்தை, கலவாய், நண்டு ஈறாக வெவ்வேறு வகையான மீன்கள் உள்ளூர்ச் சந்தை களுக்குப் பிரியாவிடை சொல்லி வெளி நாடு போயின. உணவு வேளாண் கழகத்தின் (FAO) மீன் இருப்புகள் உடன்படிக்கை (1995) கீழைநாட்டு மீனவர்கள் ஆழ்கடலில் பிடிப்பாரின்றிக் கிடக்கும் அபரிமிதமான சூரை மீன்களைப் பிடித்துவர அரசுகள் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டுமென்று அறிவுறுத்தியது. இடம் கணிப்பான் (GPS), மீன்கூட்டம் கணிப்பான் (Fish Finders) திசைகாட்டி முதலிய கருவிகளுடன் மீனவர்கள் ஆழ்கடலில் மீன்பிடிக்கப் போயினர். இவர்களை ஊக்குவித்து வந்த நடுவண் அரசு 2001இல் சுறாமீன்பிடி தடைச்சட்டம் கொண்டுவந்தது. தூத்தூர் மீனவர்கள் நூறுபேர் நாடாளுமன்றத்தின் முன்னால் ஒருவாரமாக நடத்திய கடுமையான போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து இந்தத் தடை விலக்கிக்கொள்ளப்பட்டது. அதுபோலவே நடுவண் அரசின் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் காடுகள் அமைச்சகம் 2007இல் அமல்படுத்த முயன்ற சாமிநாதனின் கடற்கரை மேலாண்மை அறிவிக்கை வரைவும் திரும்பப் பெறப்பட்டது. பூதம் அதோடு அடங்கவில்லை. மீன்பிடி ஒழுங் காற்று மற்றும் மேலாண்மைச் சட்ட முன்வடிவம் (2009) மீனவர்களை மிரட்டும் புதிய பூதமாகக் கிளம்பியுள்ளது.

கடற்கரைச் சமூகங்களைக் கண்டுகொள்ளாத அரசுகள் ஒருபுறம்; கடற்கரை மற்றும் கடல்வளங்களைக் குறிவைத்து நெய்தல் மக்களை அங்கிருந்து விரட்டியடிக்கச் சட்டங்களைத் தங்கள் ஆயுதமாய்ப் பயன்படுத்த முயலும் வர்த்தக, பெருந்தொழில் முதலைகள் மறுபுறம்; இதற்கு இசைவாகச் சட்டங்களை உருவாக்கிக் கொடுத்துத் தங்களை வளர்த்துக்கொள்ள அலையும் ஓட்டுப்பொறுக்கி அரசியல்வாதிகள் இன்னொருபுறம். தணியாது வேகும் காட்டுக்குள் திணறிக்கொண்டிருக்கும் சுண்டெலிகள் போல் இந்தியாவின் கடலோரங்களில் ஒரு கோடி மீனவமக்கள் தத்தளிப்பதை உலகம் கவனம் கொள்ளவில்லை. அவர்கள் எதிர்பாராத இழப்புகளால் கலங்கி நிற்கையில் ஊடகங்கள் வெளியிடும் செய்திகளால் ஆட்சிக்கட்டிலில் (சாய்வுப்படுக்கையில்) கிடக்கும் ஆட்சியாளர்களுக்கு எரிச்சல் ஏற்பட்டுவிடுகிறது. ‘மீனவர்களைப் பற்றிய செய்திகளை மிகைப்படுத்தக் கூடாது’ என்று பழுத்த தமிழினத் தலைவர் ஊடகங்களுக்கு அறிவுரை சொல்கிறார்.

கர்நாடகா, கோவா, குஜராத் கடல்பகுதிகளில் 2009 நவம்பர் 11 அதிகாலையில் ஏற்பட்ட புயல் 35 வருடங்களில் குறிப்பிடத்தக்க கடற்பேரிடர். ‘இதுபோன்றவொரு புயலைத் தங்கள் கடல் வாழ்க்கையில் இதுவரை சந்தித்ததே இல்லை’ என்று அவர்கள் குறிப்பிடுவதிலிருந்து இதன் கோரத்தைப் புரிந்துகொள்ளலாம். இந்த நாட்டில் தொலையுணரித் தொழில்நுட்பம், காலநிலை கணிக்கும் நுட்பம், தொலைத்தொடர்பு நுட்பங்கள் எல்லாம் கத்தரிக்காய்ப் போல மலிந்துகிடப்பதாய்ச் சொல்கிறார்கள். புயல் குறித்து முன்னறிவிப்பு செய்திருக்கலாம்; பேரிடர் நிகழ்ந்த பிறகேனும் கடலில் சிக்கிய மீனவர்களைக் காலவிரயமின்றிச் சென்று மீட்டிருக்கலாம்; இவை பற்றிய தகவல்களைச் சார்ந்த மாநில அரசுகள் பொறுப்பாகப் பரிமாறியிருக்கலாம். மீட்பு நடவடிக்கையில் கடற்படை, கடலோரக் காவற்படை, மீன் துறை, மருத்துவத் துறை என்று எல்லாவற்றையும் ஈடுபடுத்தியிருக்க முடியும் . . . ஆனால் எதுவும் சரியாக நடக்கவில்லை.

கன்னியாகுமரி மாவட்டம் தூத்தூர் பகுதியைச் சார்ந்த சுமார் 300 படகுகள் நவம்பர் புயலில் சிக்கிக் கொண்டன. விசைப்படகிலிருந்து அண்ணாந்து பார்க்கும் உயரத்தில் இராட்சத அலைகள் மோதி மூன்று படகுகளைக் கவிழ்த்துவிட்டன. எட்டுப் பேர் மாயமாயினர். தப்பி வந்த மீனவர்களில் பலர் பேரிடர் அதிர்ச்சியிலிருந்து இன்னும் மீளவில்லை. உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல் ஓடிச்சென்றிருக்க வேண்டிய மாவட்ட நிர்வாகமும் அமைச்சர்களும் அந்நெருக்கடியைச் சாவதானமாய்க் கையாண்டனர். மக்கள் கொடுத்த தகவல்கள் ஊடகங்களில் மறைக்கப்பட்டன. ‘குடும்ப’ ஊடகங்கள் ஒருபடி மேலே போய் எட்டு மீனவர்களைப் பத்திரமாய் மீட்டுவிட்டதாகவும் 25 மீனவர்களை இலட்சத்தீவில் பத்திரமாய் வைத்திருப்பதாகவும் படகுகள் அங்கு கரை சேர்ந்திருப்பதாகவும் நிறையச் செய்திகள் வெளியிட்டன. நாங்கள் சொன்ன செய்தி ஏன் மறைக்கப்பட்டது என்று மீனவர்கள் கொதித்தனர். இதைத் தொடர்ந்து மீனவர்கள் கொடுத்த உண்மையான பேட்டி மறுநாள் வெளிவந்தது நாடகத்தின் உச்சம். படகுகள் மூழ்கி, மீனவர்கள் மாயமான செய்தி கேட்டுப் பெண்கள் புலம்பியழுதுகொண்டிருந்தனர். செய்தி சேகரிக்க வந்த புகைப்படக்காரர் ஒருவர் ‘எல்லாரும் சிரிச்சுக்கிட்டே போஸ் குடுங்கம்மா’ என்றார். ‘படகை இழந்து, சொந்தங்கள் கரைசேராத துக்கத்தில் அழுது கொண்டிருக்கிறவங்களை சிரிக்கச் சொல்றீங்களே, இது உங்களுக்கு நல்லாயிருக்கா?’ என்று பக்கத்தில் நின்ற இளைஞர் ஒருவர் கோபித்திருக்கிறார். ‘இல்லை, எல்லாப் பிரச்சினைகளுக்கும் அரசு நடவடிக்கை எடுத்து சால்வ் பண்ணியாச்சு, மீனவர்கள் மகிழ்ச்சியா இருக்காங்கன்னு பேப்பர்ல செய்தி போடுன்னு அங்கே நிக்கிறவங்க சொன்னாங்க . . .’ என்று அந்தப் புகைப்படக்காரர் பக்கத்தில் நின்ற கரைவேட்டிக் கூட்டத்தைக் கைகாட்டியிருக்கிறார்.

அரசின் புறக்கணிப்புக்கு எதிரான குரலை ஆண்டுதோறும் நவம்பர் 21 இல் மீனவர்கள் வழக்கமாகப் பதிவுசெய்து வந்தனர். இவ்வாண்டில் கொண்டாட்டமாக இல்லையென்றாலும் கருப்புத் தினமாகவாவது கன்னியாகுமரி மாவட்ட மீனவர்கள் மீனவர் தினத்தைக் கடைபிடிப்பார்கள் என்று எதிர்பார்த்தேன். திட்டமிட்டிருந்த நிகழ்ச்சிகள் விலக்கிக்கொள்ளப்பட்டதற்குக் காரணம் யார்? மீனவனின் குரல்வளையை நெறிக்கும் அரசா, அதற்குத் துணை போகும் மீனவப் பிரதிநிதிகளா? மீனவர் தினம் தவிர்க்கப்பட்டதன் மர்ம முடிச்சு இன்னும் அவிழவில்லை.

பிணவறைக்கு வந்த உடலை அதி தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவுக்குக் கொண்டு போகிற அனாயசமான அடவுகளைக் கரைவேட்டிக் கூட்டமும் மாவட்ட அதிகாரிகளும் தூத்தூரில் பிரயோகித்தனர். கல்லூரி வளாகத்தில் தேசியக் கொடி, கட்சிக்கொடிகள் தரித்த கார்களின் கூட்டத்தைப் பார்த்து மக்கள் வியந்து நின்றனர். தங்கள் சிக்கல்களெல்லாம் தீர்ந்துபோனதாய் ஆசுவாசப்பட்டுக்கொண்டனர். இரண்டு மூன்று தினங்கள் அங்கே ஒருங்கிணைப்பு மையம் ஒன்று செயல்பட்டதாகச் செய்திகள் வந்தன. நவம்பர் 16, 17 தியதிகளில் பளபளக்கும் சிவப்பு நிறத்தில் மீனவர்களுக்கு உயிர் காப்புக் கவசவுடையை வினியோகிக்கும் நாடகம் அரங்கேறியது. புகைப் படத்தில் அமைச்சர், எம்பி, எம்எல்ஏ, வட்டம் அரைவட்டங்களுடன் ஆபீஸ் கிளார்க் போல் ஆட்சியரும் நின்றிருந்தார். கட்டுக்கட்டாக ஈருருளிகளில் கவசவுடைகள் போய்க்கொண்டிருந்தன. ‘ஆனை வாங்குவான், அங்குசம் வாங்கமாட்டான்’ என்கிற பழமொழி மீனவர்களுக்கு நிரம்பவே பொருந்தும்போலும். முப்பது முதல் அறுபது இலட்சம்வரை முதல் போட்டு, கடன் புரட்டி, ஒரு விசைப்படகைக் கட்டுகிறார்கள். பாதுகாப்பு தொடர்பான எந்த முன்னேற்பாடுகளைக் குறித்தும் அவர்கள் கவலைகொள்வதில்லை. பத்துப் பன்னிரண்டு பேர் தொழில் பார்க்கும் படகில் இரண்டு உயிர்ப் பாதுகாப்பு வளையங்களைக் கூடப் பார்க்க முடியாது. அரசோவென்றால் மூக்கை அறுத்துவிட்டு முகத்தைத் தடவுகிறது. இலவசங்களை வாரிவீசி வாக்குகளை அள்ளும் திராவிட ‘பகுத்தறிவு’ அரசியல்வாதிகள் இனி மீனவர்கள் படகில் அணிந்துகொள்ள உள்ளாடைகளை இலவசமாய் வழங்கினாலும் வியப்பில்லை. முகத்தைத் தடவிக்கொடுத்தால் மூக்கு அறுபட்டதை மீனவர்கள் மறந்துவிடுவார்கள். கரைக்கு வராத முன்னூறு படகுகளுக்கு என்னவாயிற்று, எத்தனைபேர் உயிர் பிழைத்தனர், எத்தனை பேர் பத்திரமாய்க் கரைசேர்ந்தனர், மீட்பு, சிகிச்சை நடவடிக்கைகள் சரியாக நடக்கின்றனவா, கண்காணிக்கப்படுகின்றனவா, ஒருங்கிணைக்கப்படுகின்றனவா? மீனவர்களின் தரப்பில் யார் இதைச் செய்கிறார்கள்? என்று நாம் கேள்விகளை அடுக்கலாம். இவையெல்லாம் எங்கள் சக்தியை மீறிய விஷயங்கள் என்பது போன்ற அடிமட்ட பார்வைதான் மீனவர்களின் பதிலாக வருகிறது.

பேரிடர் நிகழ்ந்து ஒரு வாரத்துக்குப் பிறகு, ‘தூத்தூர் மீனவர் மீட்பு நடவடிக்கைகள் என்ன அளவில் போய்க்கொண்டிருக்கிறது’ என்று மாவட்ட ஆட்சியரிடம் ஒரு பாதிரி ஆர்வலர் தொலைபேசியில் கேட்டிருக்கிறார். ‘மீனவர்கள் தரப்பில் எந்தப் பிரதிநிதியும் எங்களிடம் வரவில்லை. சில பாதிரியார்கள் வந்தார்கள். பாதிரியார்கள் வழியாக மீனவர்கள் தங்கள் பிரச்சினைகளைத் தெரியப்படுத்தலாம் என்று சொல்லியிருக்கிறேன்’ என்று மாவட்ட ஆட்சியர் பதில் சொல்லியிருக்கிறார். அரசின் அரபிக் கடல் புயல் மீட்பு - நிவாரண நடவடிக்கைகள் சுனாமி மீட்பு / நிவாரண நடவடிக்கையின் நகல். பெருந்துக்கத்தில் மூழ்கியிருந்த தூத்தூர் இளைஞர் ஒருவரைச் சந்தித்துப் பேசினேன். உடைந்து மூழ்கும் படகிலிருந்து குதித்து வெளியேறி இன்னொரு படகால் மீட்கப்பட்டுக் கரைசேர்ந்தவர். ஒரு வருட காலத்திற்குள் இது அவருக்கு நேரும் இரண்டாவது இழப்பு. அவரது முந்தைய படகு தீ விபத்தில் மூழ்கிப்போனது. இழப்பின் வலியும் உயிர் மீந்துவந்த அதிர்ச்சியும் அவர் முகத்திலிருந்து அகலவில்லை. மாயமான எட்டு மீனவர்களின் குடும்பங்களுக்கு மீனவர் நலவாரிய நிவாரண நிதியிலிருந்து ஒரு இலட்சம் நிதி வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. தமிழ் நாடு மீன் துறையின் பியான் புயல் கோப்பு அநேகமாக இத்துடன் மூடிப் பரண்மேல் எறியப்படும்.

கண்முன்னே மூழ்கிப்போன எதிர்காலம்

“மங்களூரிலிருந்து 80 கடல்மைல் (ஒரு கடல்மைல்-1.8 கிலோமீட்டர்) தொலைவில் வலைவிரித்திருந்தோம். (இடங்கணிப்பானின் குறியீட்டில் கிடைக்கோடு 13 டிகிரி, நெடுங்கோடு 70 டிகிரி) நாங்கள் மூன்றுபேர் வீலஸில் இருந்தோம், பின்னிரவுக் குளிர் கடுமையாக இருந்ததால் மற்றவர்கள் உள்ளே இருந்தார்கள். வேகமாக ஓடிவரும் சரக்கு உந்து எதன்மீதோ மோதுவதுபோல் வீலஸுக்குப் பின்னால் சத்தம் கேட்டது. வெளியே வந்து பார்த்தால் வயர்லெஸ் ஆன்டெனா ஒடிந்து கிடந்தது. புயலின் உக்கிரத்தில் எங்கள் படகைவிட இருமடங்கு உயரத்தில் அலைகள் எழுந்து படகின் மீது தொடர்ந்து மோதின. சற்றுநேரத்தில் படகு பாடியில் ஃபைபர்கிளாஸ் தகடு கழன்று வரத் தொடங்கியது. படகு பலகைக்கட்டு. தகடு கழன்றுவிட்டதால் படகு இனி எவ்வளவு நேரம் தாக்குப்பிடிக்கும் என்று சொல்ல முடியாது. வயர் லெஸ் ஆன்டெனா உடைந்து போனதால் ரேஞ்ச் இரண்டு மூன்று நாட்டிக்கல் மைலுக்கு மேல் போகவில்லை. சற்று தொலைவில் கிடந்த ஒரு படகுடன் தொடர்பு கிடைத்தது. எப்படியாவது வலையை இழுத்துப் படகில் போட்டுவிட்டுக் கரையை நோக்கி ஓடிவாருங்கள், அதற்குள் நாங்கள் பக்கத்தில் வந்து விடுவோம்! என்றார்கள். படகு ஒரு முழம்கூட முன்னேற முடியவில்லை. காற்றும் கோளும் என்னைத் தளர்த்தியது. நாம் உயிர்தப்பிக் கரைசேருவோமா என்கிற பயம் என்னைப் பிடித்துக்கொண்டது. வலையை இழுத்துப் படகில் சேர்ப்பதற்குள் படகின் பலகைக் கட்டு இளகத் தொடங்கியது. மீண்டும் வயர்லசில் பேசினோம். ‘ஓடுகிறவரை ஓட்டி வாருங்கள், நாங்கள் வந்துகொண்டிருக்கிறோம்’ என்று பதில் வந்தது. படகுக்குள்ளே கசிந்து பீறிட்டு ஏறும் தண்ணீரை வெளியேற்றும் பம்புகள் ஸ்தம்பித்துவிட்டன. எல்லோரும் கையில் கிடைத்த சிறுசிறு பாத்திரங்களில் தண்ணீரை இறைத்து வெளியேற்றிக்கொண்டே படகைக் கரை நோக்கி ஓட்டிக்கொண்டிருந்தோம். ஒரு கட்டத்தில் இயந்திரம் தண்ணீரில் மூழ்கி, அதன் இயக்கம் நின்றுவிட்டது. படகு சிறிது சிறிதாய்த் தாழ்ந்து போகத் தொடங்கியது. கையில் கிடைத்த கேன்களுடன் கடலில் குதித்தோம். எங்களை மீட்க வந்த படகு நெருங்கி வந்துவிட்டது. என் கனவு, என் மூலதனம், இரண்டாவது படகுக்கும் வாங்கிய கடன்களை அடைப்பதற்குமான மூலாதாரம், என் எதிர்காலம் எல்லாம் என் கண்ணெதிரே மொத்தமாய்க் கடலுக்குள் மூழ்கிப்போனது . . .”

மயிரிழையில் தப்பிய படகு

எங்கள் படகு 70 அடி ஸ்டீல் பாடி படகு. புயலடித்த வேளையில் நாங்கள் மகாராஷ்டிரா கடற்கரையிலிருந்து சுமார் 300 கடல்மைல் தொலைவில் இருந்தோம். திடீரென்று வீசிய புயல் வலையை முழுவதுமாக இழுத்துப் படகில் போடுவதற்கு அவகாசம் தரவில்லை. பாதி வலையை அறுத்துக் கடலில் விட்டுவிட்டோம். 15 நாட்டிக்கல் மைல் வேகத்தில் கரையைப் பார்த்து ஓடினோம். படகு முன்னே நகராது ஆற்றில் வெள்ளப்பெருக்கை எதிர்த்து ஒரு காகிதப் படகு போனால் எப்படியிருக்குமோ அதுபோலத் திணறியது. பலகைக் கட்டாக இருந்திருந்தால் எங்கள் படகு ஒரு மணிநேரம்கூடத் தாக்குப்பிடித்திருக்காது. கோடை வீசுவதுபோல் எங்கள் படகைப் புயல் வாரியெடுத்துப்போனது. அந்தக் காற்று கொஞ்சம் வேகம் குறைந்தபோது 42 நாட்டிக்கல் தொலைவுக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தோம். புயல் மீண்டும் வேகமெடுத்தபோது எங்கள் படகை மறுதிசையில் கொண்டு போனது. கொஞ்சம் நேரத்தில் 40 நாட்டிக்கல் மைல் தொலைவுக்கு இழுத்துவந்தது. ஏறத்தாழப் புறப்பட்ட இடம் காற்றின் வேகம் கொஞ்சம் அடங்கிப்போகவே, அதிகபட்ச வேகத்தில் ஒரு நாள் முழுவதும் ஓடினோம். ஜிபிஎஸ் நாங்கள் வெறும் 11 நாட்டிக்கல் மைல்தான் கடந்திருப்பதாகக் காட்டியது. சராசரியாக ஒரு மணி நேரத்துக்கு அரைகடல் மைல்கூட இல்லை. இவ்வளவு நகர்ந்ததே ஆச்சரியம் என்று மற்ற படகில் உள்ளவர்கள் சொன்னார்கள். நமது கரைக்குப் போக முயன்றால் தப்பிக்க முடியாது என்று தோன்றியது. குஜராத் கடற்கரையை எட்டுவது சுலபம். அடையும் சூரியனின் திசையைப் பார்த்துக் காற்று வீசிய திசையிலேயே ஓடிக் குஜராத் கரையை அடைந்தோம். புயல் ஓய்ந்து அமைதியான பிறகு அங்கிருந்து புறப்பட்டுக் கொச்சி வந்துசேர்ந்தோம்.

சிறுதொழில் மீனவர்களின் வாழ்க்கைப் பொருளாதாரமும் அடித்தட்டு மக்களின் உணவு சார்ந்த பொருளாதாரமும் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டவை. கட்டுமரத்திலும் சிறுபடகிலும் சென்று மீன் பிடித்தவர்கள் சிறுதொலைவுக்குப் போய்வந்தார்கள். மீன் கிடைக்கவில்லையென்றால் அன்று பிழைப்பு இல்லை என்பதுடன் பிரச்சினை முடிந்துவிடும். இன்று மீன்பிடித் தொழில் முதலீடு சார்ந்த தொழில். சில லட்சங்களை முதலீடு செய்து மோட்டார் படகை வாங்கும் மீனவனுக்கு அதை இயக்க எரிபொருள் வேண்டும். விசைப்படகுகளுக்கு சராசரியாக ஒரு நாள் பயணத்துக்கு 240 லிட்டர் டீசல் வேண்டும். நூறு நாட்டிக்கல் மைல் தொலைவுக்குச் சென்று மீன்பிடிக்கும் விசைப் படகுக்கு போக- வரப் பயணச் செலவு சுமார் 2000 லிட்டர் டீசல். படகில் வரும் தொழிலாளிகளுக்கு உணவு, பேட்டா, மீனைப் பத்திரப்படுத்த ஐஸ் கட்டிகள், ரேஷன் பொருட்கள், இத்யாதி என்று ஒரு மீன்பிடி பயணத்துக்கு ஒன்றரை லட்சம் ரூபாய் ஆகலாம். பாரம்பரிய மீனவன் தொழில்நுட்பத்தைச் சார்ந்து நிற்கத் தொடங்கிய பிறகுதான் ‘நஷ்டம்’ என்கிற புதிய சிக்கல் எழுந்தது. இடங்கணிப்பான், மீன்கூட்டப் பதிவுக்கருவி, காம்பஸ், வயர்லெஸ் தொடர்புக்கருவி உட்பட குறைந்தபட்ச வசதிகளுடன் விஞ்ச் பொருத்திய 50, 60 அடி விசைப் படகைக் கட்டி முடிக்க 50 இலட்சம் வேண்டும். தமிழ்நாட்டுக் கடற்கரையில் சுமார் 6000 மீன்பிடி விசைப் படகுகள் இருக்கலாம். இவர்கள் எரிபொருள் பெறுவதற்குத் தடையோட்டம் ஓடுகிறார்கள். இந்தியக் கடலில் மீன்பிடிக்கும் 713 மீன்பிடிக் கப்பல்களுக்கும் உற்பத்தி விலையில் (லிட்டர் டீசல் ரூபாய் 16) எரி பொருள் வழங்கும் நடுவண் அரசு, சிறு அளவில் தொழில்புரியும் பாரம்பரிய விசைப்படகு மீனவர்களுக்கு லிட்டருக்கு ஒரு ரூபாய்தான் டீசல் மானியம் வழங்குகிறது.

மண்ணெண்ணெய்யை எரிபொருளாய்ப் பயன்படுத்தும் மோட்டார்ப் படகு மீனவர்கள் (Out board Mortor Boars) காவல் துறையால் தீவிரவாதிகளைப்போல் நடத்தப்படுகிறார்கள். திருச்செந்தூர் மணப்பாடு பகுதி மீனவர்கள் லிட்டருக்கு 50 ரூபாய்வரை கொடுத்து இந்த எரிபொருளைப் பெற்றுப் படகுக்குக் கொண்டு சேர்ப்பதற்குள் கடலில் நாள் முழுதும் மிதப்பதுபோல் தளர்ந்துபோகிறார்கள். செக்போஸ்ட்களில் நிற்கும் காவலர்கள் லிட்டருக்கு மூன்று ரூபாய் பேரம் பேசி இலஞ்சம் பெறுகிறார்கள்.

இந்தியக் கடலில் மீன்பிடித்து இந்தியக் கரைக்குக் கொண்டு சேர்த்து இந்தியர்களுக்குச் சாப்பிடக் கொடுக்கும் பாரம்பரிய மீனவனுக்கு எரிபொருள் சலுகையில்லை, வினியோகமில்லை; நடுக்கடலில் மீனைப் பாடம் செய்து அங்கிருந்தே மேலை நாடுகளுக்கு அனுப்பிவிடும் பெரிய கப்பல்களுக்கு உற்பத்தி விலையில் எரிபொருள் தாராள வினியோகம். இந்திய மீனவன் கொண்டுவரும் மீன் எல்லாத் தட்டுகளிலுள்ள மக்களுக்கும் எளிதாய்க் கிடைக்கும். கப்பல்கள் பிடிக்கும் மீன்கள் இந்தியக் கரைகளுக்கே வராது. குறிப்பிட்ட மீன்களைப் பொறுக்கியெடுத்துவிட்டு மற்றவற்றைக் கடலில் கொட்டிவிடுகின்றன. சராசரியாக ஒரு ஐரோப்பியன் ஆண்டுக்கு 15 கிலோ மீன் உண்கிறான். இந்தியர்களில் சரிபாதிப்பேர் மீன் உண்பவர்கள். சாதாரண உடல்நலத்துக்கு வருடத்துக்கு 15 கிலோ மீனாவது குறைந்தபட்சம் சாப்பிட வேண்டும். இப்போது இந்தியன் ஏழு, எட்டு கிலோ தான் சாப்பிடுகிறான். இந்திய மீன் உணவுத் தேவையில் 75 விழுக்காடுதான் பூர்த்தியாகியிருக்கிறது. அந்நியச் செலா வணியைச் சொல்லி மீதிமீன்கள் ஏற்றுமதியாகிவிடுகின்றன. வெளிநாடு மார்க்கட்டில் நமது மீனுக்குக் கிடைப்பதோ கிலோவுக்கு 186 ரூபாய். அதே மீனுக்கு இந்தியச் சந்தையில் கிலோவுக்கு 250 ரூபாய் கிடைக்கிறது. கப்பல்கள் பெறும் இந்த எரிபொருள் சலுகையின் பலன்கள்யாருக்குப் போய்ச் சேர்கின்றன? இந்தியாவில் நடுத்தர, கீழ்நடுத்தர மக்களின் நம்பகமான சத்துணவு மீன் மட்டுமே. நம் கடலிலுள்ள மீன்கள் கப்பல்களில் அறுவடையாகி நடுக் கடலிலிருந்து பார்சலாகி வெளி நாட்டுச் சந்தைகளுக்குப் போய்விடுகின்றன. நமது அரசு கண்களைக் கட்டிக்கொண்டு பாரம்பரிய மீனவர்கள்மீது கத்தி எறிகிறது. ஒருகாலத்தில் உயர்தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தவும் ஆழ்கடலுக்குப் போகவும் இந்த மீனவர்களைத் தூண்டியதும் ஆசை காட்டியதும் அரசுதான்.

கடலுக்குள் போவதும் யுத்தத்துக்குப் போவதும் ஏறத்தாழ ஒன்று தான். கடல் யுத்தத்துக்குத் தகவல் தொடர்புதான் உயிர்நாடி. பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் மிக முக்கியமானவை. இலங்கை என்னும் சின்னஞ்சிறு தீவுநாட்டிலிருந்தும் மீனவர்கள் தொலைவுக் கடலுக்குப் போய் மீன்பிடிக்கிறார்கள் - 800, 900 கடல் மைல் தொலைவுவரை. ஆழ்கடலில் இந்திய மீனவர்களுடன் ஊடாடுவதுண்டு. ஆழக்கடலில் சாதாரணமாக நங்கூரங்களைப் பயன்படுத்த முடியாது. ஆழக்கடலில் படகுகள் நீரோட்டத்தின் போக்கில் நகர்ந்துவிடாதிருக்க இலங்கை மீனவர்கள் கடல் பாரச்சூட் போன்ற கருவியை நங்கூரமாய்ப் பயன்படுத்துகிறார்கள். ‘ஆர்டிஎம்’ என்கிற தொலைத் தொடர்புக் கருவியில் வெகுதொலைவிலிருந்து அவர்களது நாட்டுடன் பேசிக்கொள்கிறார்கள். இந்திய மீனவர்களிடம் இது போன்ற எந்தத் தொலைதொடர்பு வசதியும் இல்லை. வயர்லெஸ் கருவியைப் பயன்படுத்தி சுமார்20 கடல்மைல் தொலைவுக்குள் இருக்கும் படகுகளுடன் மட்டுமே தொடர்புகொள்ள முடியும்.

நவம்பர் 9 புயல் குறித்து அரபிக் கடலில் வெவ்வேறு பகுதிகளில் மீன் பிடித்துக்கொண்டிருந்த படகுகளுக்கு முன்னெச்சரிக்கைத் தகவல் எதுவும் கிடைக்கவில்லை என்பது கவனம்கொள்ள வேண்டிய செய்தி. ஓரிரு நாட்களுக்கு முன்பாகவே காற்றழுத்தத் தாழ்வு மண்டலம் உருவாவதைக் கணிக்க முடியும், தகவல்களைப் பரிமாறவும் வசதியுண்டு. ஐநூறுக்கு மேற்பட்ட ஆழ்கடல் விசைப்படகுகள் புயல் ஏற்பட்டபோது மஹாராஷ்ட்ரா கடற்கரையிலிருந்து சில நூறு கடல்மைல் தொலைவில் மீன் பிடித்துக்கொண்டிருந்தன. பேரிடர் குறித்த செய்தியை முன்கூட்டியே தெரியப்படுத்துவதும் அதை நிகழ்வின் போதும் பேரிடரைத் தொடர்ந்தும் படகுகள் கரையிலிருந்து உதவிபெறுவதற்கும் செய்தித் தொடர்பு மிக முக்கியமானது. இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னால் திருவனந்தபுரம் தொண்டு நிறுவனம் ஒன்று தூத்தூர் விசைப்படகு மீனவர்களிடம் மூன்று துரித உஷார் கருவி (Express Alert System) வழங்கியது. கடல் விபத்துச் சூழலில் இந்தப் பொத்தானை அழுத்தினால் செயற்கைக்கோள் மூலமாக சிக்னல் கொடுத்த இடத்தின் கிடைக்கோடு - நெடுங்கோடு புள்ளி கடற்படைத் தகவல் மையத்துக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டுவிடும். கடலோரக் காவற்படை விரைவாக விபத்து நேர்ந்த இடத்துக்குப்போய் மீட்பு, உதவி நடவடிக்கையில் இறங்க முடியும். இந்திய விண்வெளி ஆய்வு மையத்தின் உதவியுடன் இந்தச் சோதனை முயற்சி நிறைவேறியுள்ளது. ‘கோல்காம்’ நிறுவனத்தின் இந்தத் தயாரிப் பின் விலை ஐம்பதினாயிரத்துக்கு மேல். இயல்பு உற்பத்திக்கு வருகையில் விலை வெகுவாய்க் குறைந்துவிட வாய்ப்புண்டு. ஐம்பது இலட்சம் முதலீடு செய்து மீன் பிடிக்கப்போகும் விசைப்படகில் பத்து மீனவர்களின் பாதுகாப்பை முன்னிட்டு ஐம்பதினாயிரம் அதிக முதலீடு செய்வதன் நியாயம் எளிதில் விளங்கும். ஆழ்கடல் மீனவர்களுக்கு அரசு இதைச் சலுகைவிலையில் வினியோகிப்பது இலவசத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டித் திட்டத்தைவிட முக்கியமானது. ‘உலக செயற்கைக்கோள் கண்காணிப்பு முறையில் (Global Satellite Monitoring System - GSM) மீன்பிடிப் படகுகளைக் கண்காணக்கவும் தொடர்புகொள்ளவும் மேலை நாடுகளில் ஏற்பாடுகள் உள்ளன. கடலில் இருக்கும் ஒவ்வொரு மீன வரையும் அடையாளம் காட்டும் வகையில் அடையாள சங்கேதக் குறியீடு கொண்ட (RFID) ஒரு வில்லையைப் பொருத்திக்கொள்வதும் எளிது. ஆந்திர முதல்வர் இராஜ சேகரரெட்டியை அடர்ந்த காடுகளுக்குள் தேடிக் கண்டுபிடிக்க உதவிய அதே செயற்கைக்கோள் தொலையுணரித் தொழில்நுட்பத்தைக் கடலில் பயன்படுத்துவது முடியாத காரியமல்ல. சதுரமீட்டர் சுத்தமாக நமது கடலைப் பதிவு செய்யும் அளவுக்கு நமது செயற்கைக்கோள் தொலையுணரித் தொழில் நுட்பம் வளர்ந்திருக்கிறது. சந்திரனில் தண்ணீரைக் கண்டுபிடித்துவிட்டதாகப் பெருமைப்பட்டுக்கொள்ளும் இந்திய வானியல் ஆய்வுத் துறைக்கு இது பெரிய விஷயமே அல்ல. மனம் வேண்டும். இந்தியாவின் பொருளாதார முற்றுரிமை மண்டலத்துக்கு உட்பட்ட கடற்பரப்பில் சக்திவாய்ந்த மிதக்கும் அலைபேசி சிக்னல் கோபுரங்களை நிறுவியும் ஆழ்கடல் படகுகளுடனான தொடர்பை உறுதிசெய்துகொள்ள முடியும். கரையில் ஒருங்கிணைப்பு மையங்களை நிறுவி நடுவண் அரசு மாநில அரசுத் தலைமைச் செயலகங்களுக்கு உடனடித் தகவல்கள் தெரிவிப்பதற்கு 24 மணிநேரத் தொடர்பு வசதியை நிறுவ முடியும் இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாகப் பாரம்பரிய மீனவர்கள்மீதான ஆட்சியாளர்களின், அதிகாரிகளின் பார்வையில் மாற்றம் தேவைப்படுகிறது.

தமிழ்நாட்டின் மீன்வளச் சூழலை உற்றுநோக்கினால் மீனவர்களின் மீதான திட்டமிட்ட புறக்கணிப்பையும் ஒதுக்குதலையும் உணர்ந்து கொள்ள முடிகிறது. கேரளாவின் கடற்கரை 595 கிலோமீட்டர் நீளம் தான். அங்குத் தொண்ணூறு தூண்டில் வளைவுகள் உண்டு. இவை தவிர தேவைக்கேற்ப அரசு சிறுசிறு மீன்பிடித் துறைமுகங்களை ஆங்காங்கே அமைத்துக்கொடுத்துள்ளது. தமிழ்நாட்டு மீனவர்கள் வெகுசுதந்திரமாக அங்குள்ள துறைமுகங்களைப் பயன்படுத்த அந்த அரசு அனுமதிக்கிறது. அரபிக் கடல் பகுதியில் மீன்பிடிக்கும் தமிழகத்தைச் சார்ந்த அறுநூறுக்கு மேற்பட்ட விசைப் படகுகளும் பலநூறு மோட்டார் படகுகளும் (பயணத்துக்கு மட்டுமே இயந்திரத்தைப் பயன்படுத்துபவை, தங்கள் அறுவடையை மொத்தமாய்க் கேரளாவில் கரையிறக்குகின்றனர். கேரளாவுக்குத் தொழில்கள் உருவாகின்றன. தமிழக மீனவர்களால் விளையும் மீன்வணிகமும் ஏற்றுமதியும் கேரளாவை வளப்படுத்துகின்றன. போதிய மீன்வள அடிப்படைக் கட்டமைப்பு வசதிகளைத் தமிழகக் கடற்கரையில் நிறுவியிருந்தால் இவ்வளவு வணிகத்தையும் தொழிலையும் வருவாயையும் தமிழ்நாடு இழந்திருக்க வேண்டியதில்லை. 1983இல் நிறுவப்பட்ட சின்னமுட்டம் துறைமுகம் உட்பட 12 துறைமுகங்களே உள்ளன. 1076 கிலோமீட்டர் கடற்கரையும் எட்டு இலட்சம் மீனவர்களும் இருக்கும் தமிழ்நாட்டில் இதுதான் நிலைமை. இருக்கும் வெகுசில துறைமுகங்களின் கெடுபிடிகளை மீனவர்களால் தாங்க முடியவில்லை. காலையில் போய் முன்னிரவில் வந்துவிட வேண்டும். மெரினாவில் நிறுவியிருக்கும் அண்ணா சமாதிபோலக் கடலில் மீன்கள் வைத்த இடத்தில் இருப்பவையல்ல. குறித்த நேரம் குறித்த இடம் போய்க் குறித்த அளவு கொண்டுவர கடல் ஒன்றும் ரெட்டி சகோதரர்களின் சுரங்கமல்ல. மீன்கள் தூங்குவதில்லை. ஓடிக்கொண்டிருக்கும் மீனைத் தேடிச் சென்று அறுவடை செய்யும் சவால் மிகுந்த தொழிலில் நேரக்கணக்கு என்பது அர்த்தமற்றது. ஆழ்கடல் மீன்பிடித்தலுக்குத் ‘தங்கல்’ தேவை. 200 - 300 கடல்மைல் பயணித்து அறுவடைக் களங்களைக் கண்டடைய வேண்டும். ஓரிடத்தில் மீன் இல்லை என்றால் மற்றோரிடம் போக வேண்டும். தமிழ்நாடு மீன்வளத் துறை இதைப் புரிந்துகொள்ளாமல் வாய்க்குள்ளே போன ஈயை வடம் போட்டு இழுப்பதுபோல் நடந்துகொள்கிறது.

விசைப்படகுகள் விடியற்காலை ஐந்து மணிக்குப் புறப்பட்டுப்போய் இரவு ஒன்பது மணிக்குள் கரை திரும்பிவிட வேண்டும் என்னும் விதி தமிழ்நாடு கடல் மீன்பிடி ஒழுங் காற்றுச் சட்டத்தில் 1983இல்தான் சேர்க்கப்பட்டது. அப்போது திருச்செந்தூர் இடைத்தேர்தல் சூழலில் நாட்டுப்படகு - விசைப்படகு மீனவர்களுக்கிடையே ஏற்பட்டு வந்த மோதலைத் தொடர்ந்து இந்த விதியை எம்ஜியார் சேர்த்தார். ஆனால் தூத்துக்குடி, சின்னமுட்டம் துறைமுகங்களில் மட்டுமே இது கண்டிப்பாகக் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. நாகப்பட்டினம், இராமேஸ்வரம் துறைமுகங்களில் நாட்டுப்படகுகளும் விசைப்படகுகளும் முறைவைத்துக் கடலுக்குள் போகின்றன. சென்னைப் பகுதியில் பல நாள் தங்கல் தொழில் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

விசைப்படகுகளின் நீளத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதிலும் கொள்கை வகுப்பவர்கள் சட்டத்தை இரும்புத் தூண்போல் முன்னிறுத்துகிறார்கள். மீன்பிடிப் படகின் நீளம் 49 அடியைத் தாண்டிவிட்டால் அனுமதி, காப்பீடு, சட்டதிட்டங்கள் எல்லாமே மாறிவிடும். கப்பலுக்கான சட்டதிட்டங்கள் திணிக்கப்படும். நீளமான வலைகள், இழுவைமடிகள், நெடுந்தூண்டில், நீண்டகாலத் தங்கலுக்கான பொருட்களை எடுத்துச் செல்லும் தேவை, ஐஸ் கட்டிகள், தண்ணீர், எரிபொருள், மீன் சேமிப்பு அறைகள் - எல்லாம் சேர்ந்துகொள்ளும் போது படகின் பரப்பையும் நீளத்தையும் அதிகரித்தாக வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்படும் உயர்தொழில் நுட்பமும் பெருமுதலீடும் இணைந்தே வருபவவை, அதிக உற்பத்தியைக் குறிவைப்பவை. அதிக மீன் உற்பத்திக்கு ஆழ்கடல் பயணமும் நீண்ட தங்கலும் அவசியம் என்னும் நிலையில் விசைப்படகின் பரிமாணத்தையும் பாதுகாப்பையும் அதிகரிப்பது தவிர்க்க இயலாதது. சவலைப் பிள்ளையின் அழுகுரல் எல்லோருக்கும் கேட்கிறது - தாயைத் தவிர.

போரை நிறுத்து !!

ஈழப் போரின் முடிவு தமிழ் மக்களுக்கு பெரும் சாபமாகவும், துயர் நிறைந்ததாகவும் முடிவுக்கு வந்திருக்கும் நிலையில் ஈழப் போரின் வெற்றியை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு இந்தியா வடகிழக்கில் போர் ஒன்றைக் கட்டவிழ்த்து விட்டுள்ளது. ஏகாதிபத்திய, தேசம் கடந்த தொழில் நிறுவனங்களுக்காகவும், ஏகாதிபத்திய முதலாளிகளுக்கு மக்கள் வளங்களை தாரைவார்க்கும் நோக்குடனும் வடகிழக்கில் பயங்கரவாதத்திற்கெதிரான போர் என்னும் பெயரில் மாபெரும் நக்சல் வேட்டையை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது இந்தியா. அதற்கு இந்தியா வைத்துள்ள பெயர்தான் ‘க்ரீன் கண்ட்.”

அமெரிக்காவின் அடியாளாக தென்கிழக்கில் உருவாகியிருக்கும் இந்தியா தனது விஸ்தரிப்புக் கனவுகளுக்கும் சுரண்டல் வர்த்தக நலன்களுக்கும் இடையூறாகவோ, தடங்கலாகவோ இருக்கும் எந்த ஒன்றையும் அழித்தொழித்து சுதந்திர வர்த்தக வலையமாக இப்பிராந்தியத்தை மாற்றுவதே இந்த அடியாளின் ஆசை.

நேபாளத்தில் மாவோயிஸ்டுகள் தலைமையில் மக்களாட்சி மலர்ந்தால் இப்பிராந்தியத்தில் தனது இருத்தலுக்கு அது இடையூறாக இருக்கும் எனக் கருதுகிற இந்தியா நேபாளத்தில் தனது தனது விசுவாசியான மாதவ் குமார் நேபாளை பிரதமராக்கி பொம்மையாட்சி ஒன்றை நேபாளத்தில் நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது. இந்திய அடிமையான மாதவ் குமார் நேபாளோ ”இந்தியாவுக்கு எதிரான எந்த ஒரு பயங்கரவாத நடவடிக்கையையும் நேபாளம் அனுமதிக்காது” என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார். மாதவ் குமார் நேபாள் பயங்கரவாதம் என்று சொல்வது மாவோயிஸ்ட் போராளிகளின் மன்னராட்சிக்கு எதிரான நேபாள மக்கள் விடுதலையை.

நேபாளத்தின் மக்கள் கிளர்ச்சி இந்தியாவுக்கு எதிரான பாயங்கரவாதம். ஈழ மக்களின் தேசிய சுயநிர்ணய போராட்டமும் இந்திய இறையாண்மைக்கு எதிரானது; என்கிற நிலையில் அந்நிய ஆபத்து, எல்லை தாண்டும் பயங்கரவாதம் என்ற கதையாடல்கள் எல்லாம் மாறி இப்போது உள்நாட்டு அச்சுறுத்தல் என்று துவங்கியிருக்கிறார் உள்துறை அமைச்சர் ப.சிதம்பரம். சமீபத்தில் அவர் ‘’உள்நாட்டு அச்சுறுத்தல்களை சமாளிக்க தனி அமைச்சகம் வேண்டும்”’ என்று சொல்லியிருக்கிறார். வெளிநாடுகளில் இருந்து இந்தியாவுக்கு உருவான அச்சுறுத்தல் இப்போது உள்நாட்டிலேயே உருவாகிறதாம்.

இந்தியா உள்ளுக்குள் குமுறிக் கொண்டிருக்கிறது. சரி சமமாக பிளக்கப்பட்ட சமுகத்தில் நிலத்தின் மீதான உரிமையும், பொருளாதார உத்திரவாதத்தையும் இழந்த மக்கள் எதிர்ப்பியங்களில் தங்களை இணைத்துக் கொள்கிறார்கள். பல இடங்களில் அது மக்கள் வன்முறையாக வெடிப்பதனையும் புரட்சிகர சக்திகள் தங்களின் அரசியல் நோக்கங்களுக்கு பெருந்திரள் மக்கள் போராட்டங்களை பயன்படுத்திக் கொள்வதையும் நாம் காண முடிகிறது. மக்களின் எதிர்ப்புணர்வுகளையும் தோற்றுக் கொண்டிருக்கும் ஜனநாயக வழிமுறைகளையுமே சிதம்பரம் உள்நாட்டு அச்சுறுத்தல் என்கிறார். இந்தியாவின் இன்றைய விஸ்தரிப்பு நோக்கங்களுக்காக மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைகள் தெளிவாக நமக்கு ஒரு உண்மையை உணர்த்துகின்றன.

ஏகாதிபத்தியங்கள், தேசம் கடந்த தொழில் நிறுவனங்கள், உள்நாட்டு தரகு பெரு முதலாளிகள் என அவர்களுக்கு நிலங்களை மக்களிடமிருந்து பிடுங்கி தாரை வார்த்தல் என்று அமெரிக்காவின் அடியாளாக தென்கிழக்கில் இருந்து செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது இந்தியா. நாம் காண்கிற, கண்டுகொண்டிருக்கின்ற மக்கள் கொலைகள், போர்கள், பயங்கரங்கள் என எல்லாமே நமக்கு உணர்த்துவது இதைத்தான். தந்திரங்கள்தான் வேறு வேறு…..

இலங்கையில் புலிகள் போராடினார்கள். அரை குறையான மரபு வழி இராணுவமும் ஒரு நிர்வாக அலகும் அவர்களிடம் இருந்த போது அவர்களை கடுமையான இராணுவத் தாக்குதலின் மூலமே எதிர்கொள்ள வேண்டிய தேவை இருந்தது. ( புலிகளின் போராட்டம் ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு எதிரான போராட்டமாகவோ, சுரண்டல் நலன்களுக்கு எதிரான போராட்டமாகவோ நான் பார்க்கவில்லை. ஆனால் இந்தப் பிராந்திய வல்லரசுகளின் வர்த்தக நலன்களுக்கு புலிகளின் போராட்டம் தடையாக இருந்தது) கடைசியில் அதை இராணுவ ரீதியாக அடக்கி ஒடுக்கி அழித்தார்கள்.

நேபாளத்தில் மாவோயிஸ்டுகள் ஆயுதப் போராட்டத்தை தற்காலிகமாக ஒத்தி வைத்து விட்டு மக்கள் திரள் போராட்டங்களை நடத்துகிறார்கள். அங்கே இந்திய, நேபாள அரசுகளின் அணுகுமுறை வேறாக இருக்கிறது. மத வெறியைத் தூண்டி விட்டு மக்களை பிளவு படுத்துவது, இன முரண்களை தூண்டி விடுதல், என்பதாகவும், இன்னொரு பக்கம் மாவோயிஸ்டுகள் குழந்தைப் போராளிகளை போரில் ஈடுபடுத்துகிறார்கள். தங்களின் இராணுவத்திற்கு குழந்தைகளை கட்டாய ஆள் சேர்ப்பின் மூலம் பிடிக்கிறார்கள் என்றெல்லாம் தொடர்ந்து பிரச்சாரம் செய்கிறது இந்தியா. இன்னொரு பக்கம் நேபாள மாவோயிஸ்டுகளின் மக்களாட்சிக்கான போராட்டத்தை இந்தியாவுக்கு எதிரான பயங்கரவாதப் போராட்டமாக சித்தரித்து மாவோயிஸ்டுகளை விழுங்க தருணம் பார்த்துக் காத்திருக்கிறது இந்தியா.

நேபாளத்தில் இந்தியா செய்யவிரும்புவதற்கான தருணம் இன்னும் வாய்க்காத நிலையில் வன்னிக் கொலைகளின் முன்னுதாரணத்தைக் கொண்டு மணிப்பூர், மேகாலையா, அருணாச்சலப் பிரதேசம், போன்ற வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும், மத்தியபிரதேசம், ஒரிஸ்ஸா, சட்டீஸ்கர், ஆந்திரா என இம்மாநில மாநில எல்லையோரப் பகுதிகளான தண்டகாரண்யாவிலும் பெரும் போரை க்ரீன் கண்ட் என்னும் பெயரில் எண்பதாயிரம் படை வீரர்களின் துணையோடு நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது இந்தியா.

உள்நாட்டு அச்சுறுத்தல் என்று சிதம்பரம் சொல்வது எதை? யாருக்காக இந்தப் போர்?

பன்னாட்டு வணிக நிறுவனங்களோடு கிட்டத்தட்ட நூற்றுக்கணக்கான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்களை செய்துள்ளது இந்தியா. நமது மாநிலங்கள் எதுவும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல, சிறுவணிகம், தண்ணீர், இயற்க்கை வளங்கள், கனிம வளங்கள், கடல், மலை, என எதுவும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் வர்த்தக நோக்கங்களில் இருந்து தப்ப முடியாது. நேரடியாக பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் மக்களிடம் இருந்து நிலங்களை அபகரிப்பதில்லை. மக்களின் நிலங்களை அடிமாட்டு விலைக்கு நிர்பந்தம் செய்து வாங்கி சட்டத்தின் அங்கீகாரத்தோடு பன்னாட்டு நிறுவனங்களிடம் ஒப்படைப்பதுதான் இந்த ஒப்பந்தங்கள். கனிமங்கள், தண்ணீர், தேயிலை, ரப்பர், கடல் என எதுவும் இதற்கு விதிவிலக்கில்லை.

ஆனால் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்காக மக்களின் நிலங்களை அபகரிக்கும் இந்தியா தேசம் கடந்த தொழில் நிறுவனங்களோடு எத்தனை ஒப்பந்தங்கள் செய்திருக்கிறது? எந்தெந்த நிறுவனங்களுக்கு? எந்த நிலம்? என்ன விலை? என்ன வளம்? என்பதெல்லாம் யாருக்கும் தெரியாது. தெரிந்து கொள்ளவும் முடியாது. தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் மூலம் நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள விரும்பினாலும் தெரிந்து கொள்ள முடியாது. காரணம், தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் தனியார் நிறுவனங்களுக்கு பொருந்தாது என்பார்கள்.

இங்கே இந்தியப் பிரதமர் மன்மோகன் பற்றியும் சிதம்பரம் பற்றியும் ஒன்றைச் சொல்ல வேண்டும். பிரதமர் அலுவலக ஸ்டெனோ கிராஃபராக இருந்த மன்மோகனின் அரசியல் நுழைவு என்பது திடீரென நிகழ்ந்த ஒன்று. அவரைத் திட்டமிட்டே இந்திய அரசியலில் நுழைத்தது அமெரிக்கா. நேரடியாக தனது அடிமை விசுவாசிகளை உருவாக்கி பொம்மையாட்சியை அவர்களிடம் வழங்கி அவர்கள் மூலமாக இந்தியாவை தனது அறிவிக்கப்படாத மறு காலனியாக வைத்திருப்பதுதான் அமெரிக்காவின் நோக்கம்.

மிகக்குறைந்த விலையில் ஈரானுடன் இந்தியா செய்து கொண்ட எரிவாயு ஒப்பந்தத்தை கிடப்பில் போட்டு விட்டு அதை வலியுறுத்திய நட்வர்சிங் போன்றவர்களையும் வீட்டிற்கு அனுப்பி விட்டு எஜமானர்களின் தேவைகளை அறிந்து சேவை செய்யும் இருவராகவே மன்மோகன், சிதம்பரம் போன்றோரின் செயல்பாடுகள் இருக்கின்றன. இவர்களை இந்திய அரசுப் பிரதிநிதிகளாக மட்டும் பார்க்க முடியாது. பன்னாட்டு நிறுவனங்களுடனான தனிப்பட்ட விருப்பங்களும் இவர்களுக்கு உண்டு. நேரடியாகவோ தனது குடும்ப உறுப்பினர்கள் மூலமாகவோ பல்வேறு தொழில் தொடர்புகளை பன்னாட்டு நிறுவங்களுடன் பேணுகிறவர்களாகவே இவர்கள் இருக்கிறார்கள்.

இந்தியாவின் சிந்தனை முறை என்பது மட்டுமல்ல நிர்வாக ஆட்சியும் அமெரிக்கா பாணியில்தான் கட்டவிழ்த்து விடப்படுகிறது. புலனாய்வுக்குழு, உளவுக்குழு, அடியாட்படை, கட்டற்ற வேட்கை கொண்ட ( உண்மையில் வெறி நாய்களைப் போன்ற) படைகள் என இந்தியாவிலும் அதே பாணிதான் இப்போது பின்பற்றப்படுகிறது. போர் நடைபெறும் எந்தப் பகுதியிலும் இந்திய ஆட்சிப்பணி அதிகாரிகள் என்று சொல்லப்படும் கலெக்டர்கள் செல்லாக்காசுகள்தான். மாவட்ட எஸ்.பிக்களும் சிறப்பு அதிரடிப்படை தலைவர்களுக்குமே, மக்களுக்கு சிவில் உரிமைகளை வழங்கும் அதிகாரம் உள்ளிட்ட சகல அதிகாரங்களையும் வழங்கியிருக்கிறார்கள். இம்மாதிரியான சூழலில் இருந்தே இந்தியா முன்னெடுத்து சிதம்பரத்தின் நேரடி கண்காணிப்பில் நடைபெறும் ” “ஆபரேஷன் க்ரீன் கண்ட்“ என்னும் போரை நாம் காண முடியும்.

இந்தப் போர் துவங்கிய சென்ற வருட மத்திய மாதங்களில் ஆங்கில ஊடகங்கள் வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும், லால்கர் இயக்கத்தின் மீதும் அதிக கவனம் கொண்டிருந்தன. ஆனால் பின்னர் ஊடகங்களும் ஆளும் வர்க்க நலன்களை முன்னெடுக்க மௌனம் என்னும் ஒரே பதிலின் மூலம் இப்போரில் ஊடங்களும் பங்கெடுக்கின்றன. ஈழ மக்கள் மீதான போரின் போது இந்திய ஊடகங்கள் காட்டிய அதே வன்மத்தை இன்று வடகிழக்கு மக்கள் மீதும் அவை காட்டுகின்றன. காட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

வடகிழக்கு மக்களின் பிரச்சனை என்பது நீண்ட காலப் போராட்டமும் கோபமும் நிறைந்தது. எப்போதும் அவர்கள் தனியார் முதலாளிகளால் சுரண்டப்பட்டே வந்திருக்கிறார்கள். பொதுவாக பழங்குடிகள் என்றும் மலை சார்ந்து வாழும் மக்கள் என்றும் அறியப்பட்ட பழங்குடி மக்களிடம் நிலங்கள் இல்லை. அவர்கள் நிலத்துக்காக போராடினார்கள். தங்களின் பூர்வீகநிலங்கள் மீதான உரிமைகளுக்காக போராடினார்கள். சிறு சிறு இனக்குழுக்கள் பேசிய மொழிகளை அழித்து வங்காள மொழியின் மேலாதிக்கத்திற்கு எதிராகவும் அவர்களின் போராட்டம் இருந்தது. வரி வடிவமோ, எழுத்து வடிவமோ அற்ற தங்களின் பழங்குடி மொழிகளுக்கான அங்கீகாரம் என்பதும் அவர்களின் கோரிக்கையாக இருந்தது.

இன்றைய வடகிழக்கு மற்றும் தண்டகாரண்ய மக்களின் போராட்டம் என்பதை நாம் சுரண்டல் வர்த்தக நலன்களுக்கு எதிரானது என துல்லியமாக அடையாளப்படுத்தி விட முடியும். இதைத்தான் சிதம்பரம் உள்நாட்டு அச்சுறுத்தல் என்கிறார். மணிப்பூர், மேகாலயா, உத்திராஞ்சல், அருணாச்சலப் பிரதேசம் என இந்தத் தேடுதல் வேட்டை தீவீரமாக இருந்தாலும் அதிகமான மக்கள் இந்தப் போரால் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது சட்டீஸ்கர் மாநிலத்தில்தான். T.T.P.P, C.R.P.F, S.T.F. B.S.F, என இவர்களோடு சல்வார்ஜூடும், லோக்கல் போலீசும் களமிரக்கப்பட்டு கொடூரமான யுத்தம் ஒன்றை சட்டீஸ்கர் மக்கள் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

கடந்த சில ஆண்டுகளில் மட்டும் லட்சக்கணக்கான மக்கள் அவர்களின் நிலங்களில் இருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டு அகதி முகாம்களுக்குள் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். ( 2008-ல் லால்கர் மீட்பின் போது மாவோயிஸ்டுகளிடம் இருந்து மீட்கப்பட்ட ஐம்பது கிராம மக்கள் இன்னும் அவர்களின் பூர்வீக கிராமங்களில் குடியமர்த்தப்படவில்லை. அந்த நிலங்களில் ஏராளமான இராணுவ முகாம்களை நிறுவியுள்ள இந்திய அரசு. பன்னாட்டு நிறுவங்களின் கைகளில் அந்த நிலங்களை ஒப்படைக்கக் காத்திருக்கிறது. ) ஆந்திராவின் கம்மம் மாவட்டத்தில் கூட இம்மாதிரியான அகதி முகாம் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. சட்டீஸ்கரில் இருந்து இடம் பெயரும் மக்கள் ஆந்திர மாநிலத்திற்கு வருகிறார்கள். அப்படி வருகிற மக்களுக்கும் ஆந்திர பழங்குடி மக்களுக்குமிடையே மோதல்கள் உருவாகின்றன.

இந்திய உளவு நிறுவனங்கள் உருவாக்கியுள்ள உளவாளிகள் இந்த மக்களுக்கிடையிலான முரண்களை கூர்மையடைய வைத்து மோதலை உருவாக்கி விடுகிறார்கள். மொழி, பிராந்தியவாதம், இனக்குழு வேறுபாடு என பலவகையான முரண்கள் இக்குழுக்களுக்கிடையில் உருவாகின்றன.

வடகிழக்கை மாவோயிஸ்ட் போராளிகளிடமிருந்து மீட்க முதலில் நாற்பதாயிரம் வீரர்களைக் கொண்டு போரை இந்தியா துவங்கிய போது அதற்கு அவர்கள் வைத்த பெயர் green hunt. இதை பசுமை வேட்டை என்றோ காட்டு வேட்டை என்றோ கூடச் சொல்லலாம். ஆனால் இந்தப் போரில் இந்தியா வைத்திருக்கும் பெயர் போரின் உண்மையான காரணத்தை புரிந்து கொள்ள போதுமானதாக இருக்கிறது. அவர்கள் பசுமையை வேட்டையாடுகிறார்கள். பன்னாட்டு முதலாளிகளுக்காகவும், உள்ளூர் டாட்டா, பிர்லாக்களுக்காகவும் மக்களிடம் இருக்கும் பசுமையை வேட்டையாடி முதலாளிகளுக்கு பரிசளிக்கப் போகிறார்கள்.

இந்தப் போரில் கட்டற்ற சுதந்திரம் இந்த படைகளுக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. சட்ட விரோதக் கடத்தல், காணாமல் போதல், சுட்டுக் கொல்லுதல், ரகசிய வதை முகாம்கள், பாலியல் வன்முறைகள் என பல விதமான சுதந்திரங்களும் படைகளுக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. பாலியல் வன்முறைக்குள்ளாகும் பெண்கள் மனித உரிமை அமைப்புகளைக் கூட தொடர்பு கொண்டு முறையிட முடியாத கொடுமை வடகிழக்கில் நிலவிக் கொண்டிருக்கிறது.

ஹிமான்சு குமார் என்பவர் ஒரு காந்தீயவாதி. மக்களின் பெருந்திரள் வன்முறைப் போராட்டங்களில் நம்பிக்கை இல்லாதவர். அவர் சட்டீஸ்கரின் தாண்டேவடா மாவட்டத்தில் ‘வனவாசி சேத்னா’ என்ற பெயரில் ஆஸ்ரமம் ஒன்றை நிறுவி ஆதிவாசி மக்களுக்கு சேவை செய்து வந்தார். சட்டவிரோத சல்வார்ஜூடும் ஆயுதப் படைகளின் கொலைகளைக் கண்டு ஒரு கட்டத்தில் வெறுத்துப் போன ஹிமான்சு குமார், சல்வார்ஜூடும்களின் கொலைகள், கடத்தல், பாலியல் வன்முறைகளுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்தார். விளைவு அவரது காந்தியாஸ்ரமம் சூறையாடப்பட்டது. அவர் செயல்பட முடியா நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார்.

சமீபத்தில் சட்டீஸ்கர் மாநிலத்தில் நடந்துள்ள சட்டவிரோத செயல்கள் குறித்தும், க்ரீன் கண்ட் போர் குற்றங்கள் குறித்தும் மக்கள் கருத்தறியும் கூட்டம் ஒன்றை ஏற்பாடு செய்திருந்தார் ஹிமான்சு குமார். டில்லியில் இருந்து மேதாபட்கர், சந்தீப் பாண்டே, நந்தினி சுந்தர் போன்றோர் செல்வதாக ஏற்பாடு. ஆனால் மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் சென்று விசாரிப்பதைக் கூட விரும்பாத இந்திய அரசு, கடும் அச்சுறுத்தலை ஏவி விட்டு அக்கூட்டத்தை நடத்த விடாமல் செய்து விட்டது. ஏற்கனவே மேற்குவங்க அடக்குமுறைக்கு எதிராகப் பேசிய மஹாஸ்வேதா தேவி போன்ற அறிவுஜீகள் கடுமையாக ஒடுக்கப்பட்டது நமக்கு நினைவிருக்கலாம்.

இதே சூழலில் இன்று காந்தி மறுவாசிப்பு செய்யப்படுவதையும் காந்தீயக் கொள்கையான அஹிம்சையை எதிர்ப்பியங்களுக்கு மாற்று அரசியல் சிந்தனையாக சிலர் முன்வைப்பதையும் நாம் பார்த்து வருகிறோம். ஆனால் அன்றைய காந்தி பிரிட்டிஷ் பேரரசில் கௌரவமான ஒரு இடத்திற்காகப் போராடியதும் அதற்காக இந்திய தேசிய முதலாளிகளை சிதைத்து டாடா,பிர்லாக்கள் போன்ற ஏகாதிபத்திய சேவகர்களின் பண்ணைக்குள் ஒளிந்து கொண்டு காந்தி உருவாக்கியவைதான் எளிமையும் அஹிம்சையும். இந்த எளிமையும் அஹிம்சையும் ஏகாதிபத்தியங்களை தோற்கடிக்கப் போதுமானவையா? எளிமையும் அஹிம்சையும் அரசு வன்முறையும் ஏகாதிபத்திய சுரண்டலையும் தோற்கடிக்க போதுமானவையாக இருந்திருந்தால் ஹிமான்சு குமாரால் மக்கள் கருத்தறியும் கூட்டத்தை நடத்தியிருக்க முடியுமல்லவா?

புலிகளின் ஆயுதப் போராட்டத்தின் முடிவை ஒட்டி முன் வைக்கப்படுகிற காந்தீய சிந்தனைகள் துணைக்கண்டத்தின் விடுதலைக்காக போராடிய அன்றைய காலச் சூழலுக்கே பொருந்தாத போது, அரசு பயங்கரவாதம் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டு மக்கள் படுகொலைகள் சகஜமாக நிகவும் இந்தக் காலத்திற்கு காந்தியின் அஹிம்சை எப்படி எதிர்ப்பியங்களுக்கு பயன்படும்?

போர் நிறுத்தம் கேட்போம்……..

வன்னியில் இந்தியாவின் துணையோடு இலங்கை அரசு ஈழ மக்களைக் கொன்று குவித்த போது ஏனைய இனத்து மக்கள் வன்னி மக்களுக்காக குரல் கொடுக்கவில்லை. ஆகவே யார் செத்தால் என்ன? நாம் ஏன் இவர்களைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டும் என்ற எண்ணம் தமிழகத்தின் சில மட்டங்களில் கேட்க முடிகிறது. உண்மைதான். வன்னியில் நடந்த போரின் போது ஜனநாயகவாதிகள் என்று தங்களை பீற்றிக் கொள்கிற சிலர் மௌனமாகவே இருந்தார்கள். இவர்கள் பாலஸ்தீனத்திற்காகப் பேசுவார்கள், கியுபாவிற்காகவும் பேசுவார்கள், கொசோவா என்றால் கொதிப்பார்கள். ஆனால் ஈழம் என்று வந்தால் அதை பயங்கரவாதம் என்று ஒதுக்குவார்கள். அல்லது மௌனிகளாகிவிடுவார்கள்.

பல நேரங்களில் இந்த மௌனமே பெரும் போர் வெறியர்களுக்கு சாதகமான ஒன்றாக உருவாகிவிடுகிறது. க்ரீன் கண்ட் போருக்கு எதிராகவும் இம்மாதிரியான மௌனம் ஒன்று நிலவுகிறது. ஆனால் நமது இந்த மௌனம் பல லட்சம் பழங்குடி மக்களின் வாழ்க்கையை சூறையாடிக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு துணைபோகிறது. ஜனநாயகம் தோற்றுக் கொண்டிருக்கும் ஒரு காலச் சூழலுக்குள் நாம் வாழ்கிறோம். நீதிமன்றங்களின் படிக்கட்டுகளில் நீதியைத் தேடி அலைந்து மக்கள் சோர்ந்து விட்டார்கள்.

ஜனநாயகத்தின் இரும்புக் கதவுகள் ஏழைகளுக்காக இனி எப்போது திறக்கப் போவதில்லை என்பதை போபால் விஷவாய்வுக் கசிவு நமக்கு உணர்த்துகிறது. மக்கள் முன்னால் இப்போது இருப்பது ஒன்றே ஒன்றுதான் பெருந்திரள் மக்கள் போராட்டங்கள்… எதிர்ப்பியங்களை வலுப்படுத்துதல்…ஆம் ஈழத்தில் கொத்துக் கொத்தாக மக்கள் கொன்றொழிக்கப்பட்ட போது நாம் கைபிசைந்து நின்றோம். போராட்ட வடிவங்களை மாற்றி மக்கள் எழுச்சியை நாம் உருவாக்கத் தவறினோம். அங்கே மக்கள் கொல்லப்பட்டு போர் முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டு இப்போது மக்களிடமிருந்து நிலங்களையும் பிடுங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

வன்னிப் போரை முன்மாதியாகக் கொண்டு வடகிழக்கில் போரை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது இந்தியா. வடகிழக்கு மக்கள் வேறு இன மக்கள் அவர்கள் செத்தால் நமக்கு என்ன? என்று இருந்தால்…. இப்போது வடகிழக்கில் வீசப்படும் குண்டும்… பாலியல் வன்முறையும்….. சட்டவிரோதக் காவலும், கடத்தலும், கொலைகளும் நாளை ராமேஸ்வரத்திலும் நடக்கும்…

ஆமாம் அதிகப்படியாக நான் எதையும் சொல்லவில்லை. வடகிழக்கு மக்களின் நிலங்களை பிடுங்கி பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு தாரை வார்க்கும் இந்தியா ராமேஸ்வரத்திலும் கடலை தேசம் கடந்த தொழில் நிறுவனங்களுக்குத் தாரை வார்த்திருக்கிறது. பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் வர்த்தகச் சூதாட்டத்திற்கு தடையாக இருக்கும் மீனவர்களை அங்கிருந்து துரத்த சரியான தருணம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. இன்று வடகிழக்கில் மாவோயிஸ்ட் போராளிகள் பழங்குடி மக்களுக்காக போராடுவது போல மீனவ மக்களுக்கான எதிர்ப்பியக்கம் ஒன்று வலுவடைந்தால் இன்று வடகிழக்கில் செய்யும் போரை ராமேஸ்வரத்தில் செய்ய இந்தியாவுக்கு எவ்வித தயக்கமும் இருக்கப் போவதில்லை. ஏனென்றால் எப்போதும் மக்கள் அமைதியாக இருப்பார்கள் என்கிற நம்பிக்கைதான் காரணம்.

ஆளும் வர்க்கங்களின் சந்தை நலனுக்கான இந்தப் போரின் முன் மாதிரியாக ஐம்பதாயிரம் ஈழ மக்களின் பிணங்களை நம்முன் கிடத்தியிருக்கிறார்கள் போர் வெறியர்கள். ஆகவே மக்கள் போராட்டங்களை ஆதரிப்போம். வடகிழக்கு மக்கள் மீதான போரை நிறுத்தக் கேட்போம். மக்களின் நிலங்களை மக்களிடமே வழங்கக் கோருவோம்.

நன்றி

வினவு

நம்ம ஊர்

நம்ம ஊர்

பாரம்பரிய பயிர்கள் அழிந்து போகும் - ரோகிணி

காஸ் மற்றும் மண் எண்ணெய் விலை மீண்டும் உயருமா ?

அழகிரியின் பிறந்த நாள் - ஒரு நூலும் - செய்திக்கு வந்த விமர்சனங்களும்.

அண்ணா வெக்கி தலைகுந்து நிற்கிறேன்!

பாம்பாற்றில் தடுப்பணை: அமராவதி ஆற்றுக்கும் ஆபத்து! கேரள அரசின் அடுத்த அத்துமீறல்

காவல்துறை பொதுமக்களின் நண்பனா?

பி.எஸ்.என்.எல் மொபைலுக்கு வரும் ஆபாச எஸ்.எம்.எஸ்!!!

மூன்றரை ஆண்டில் மருத்துவம் அதுவும் அவர்கள் கிராமத்தில் வேலை பார்க்க மட்டுமே என்றால் அந்த படிப்பின் தரம் என்ன ?

மீன்பிடிச் சட்டம் - மீனவர்களை மிரட்டும் புதிய பூதம்

போரை நிறுத்து !!

யார் இந்த பகலவன்...

தோழர்கள்

இங்கு தேட

பெரியார் வரலாறு படிக்க..!

உறவுகளுக்கு கண்ணீர் அஞ்சலி

இடுகைகள்

முக்கிய இணைப்புகள்

Topics